Akıl Baliğ Olan Her Müslümanın Bilmesi Gerekenler

[hamza01]

Akıl baliğ olan her müslüman kadın ve erkeğin şu dört şeyi bilmesi gerekir:

1 - İlim: Allah'ı, Rasulullah'ı ve İslam dinini delille bilmektir.

2 - Amel: Bu ilimle amel etmektir.

3 - Davet: İnsanları; Allah'ı, Rasulullah'ı ve İslam dinini delille bilmeye ve bu ilimle amel etmeye davet etmek.

4 - Sabır: Davet sırasında görülen eziyetlere sabretmek.

Allah-u teala söyle buyuruyor:

"Asra yemin olsun ki insan hiç şüphesiz hüsrandadır. Ancak inanıp yararlı iş işleyenler ve birbirlerine hakkı ve sabrı tavsiye edenler bundan müstesnadır." (Asr: 1-3)

Allah-u teala bu surede "asr"a yemin ediyor. Asr ise zamandır. Allah-u teala zamana yemin ederek her insanın, malı çocuğu, şerefi ve değeri çok yüksek olsa bile bu surede sayılan sıfatlara haiz olmadıkça hüsran içinde olduğunu bildiriyor.

Bu surede sayılan sıfatlar;

- iman,

- salih amel,

- hakkı tavsiye etmek ve sabrı tavsiye etmek.

Bu sıfatlara haiz olmayan insan hüsran ve kayıp içindedir.

Asr suresi yukarıda saydığımız dört farz olan şeye delâlet eder.

İmam Buhari radiyAllahu anh

"Ey Muhammed! Bil ki! Allah'tan başka ibadete layık hiç bir ilah yoktur. Kendinin, inanmış erkek ve kadınların günahlarının bağışlanmasını dile." (Muhammed: 19) ayetini zikrettikten sonra şöyle diyor:

"İlim amelden öncedir. Çünkü Allah-u teala bu ayeti kerimede ilim yapmayı amel ve tebliğ etmekten önce söyledi. Yani yapılan amellerin bilerek ve şuurlu olarak yapılması gerekir."

İlim ile amel arasında bağlantı vardır. İlimsiz amel olmaz. Amelsiz de ilim yoktur.

Bu gerçeğe Allah-u teala'nın şu sözü delâlet etmektedir:

" المَغضُوبِ عَلَيهِمْ " (gazaba uğrayanlar).

Bu ayetteki "gazaba uğrayanlar" dan kasıt; ilim sahibi olmalarına rağmen ilimleriyle amel etmeyen yahudilerdir.

" الضَّالِّينَ " (sapanlar).

Bu ayetteki "sapanlar" ise; ilim sahibi olmamalarına rağmen, çokça amel işleyen hristiyanlardır.

Davet ile amel arasında bir bağlantı söz konusu değildir. Şöyle ki; "amel etmeyen kimse davet etmemiş sayılır" veya "davet etmeyen kimse öğrenmez" diye bir şey yoktur.

İnsan ancak yaptığı, yaşadığı ve yapmadığı şeylere davet edebilir.

Bu nedenle bir kimse bir amelin haram olduğunu bilse ve o haramı işliyor olsa bile yine de başkalarını o amelden sakındırması gerekir.

Zira o haram ameli işlemesi ona sadece bir günah kazandırmış olup, başkalarını o amelden sakındırmasına engel teşkil etmez.

Fakat hem haram ameli işler, hem de başkasını ondan sakındırmazsa bu durumda hem o haramı işlediği, hem de o haramdan insanları sakındırmadığı için iki günah işlemiş olur.