Anlamak...?

[Ak_Güvercin]

"Yalnızlık anlaşılır kılar herşeyi "demişti bir dostum...Terk-i diyâr edişler hep bir yalnızlığa tutuklu kalırmış oysa...
Vefâ neydi ? Yâdigar kimdi ?...
Unutulduğumuzu düşündüğümüz anda çok çabuk unutmak istedik...Dostluk kelimesini ne çok harçadık, kıyılara attık köşelerden topladık...Bir kere dostu gönlümüze lütf eden imtihana tabii tutmayada hakk sahibidir diyemedik...Bilemedik yalnız kalınca dost ne acılar ne çırpınışlar yaşardı...Hep bir söz, hep bir ses beklentimiz oldu, duymak istedik, anlaşılmak istedik, hep sesimize bir ses bekledik...Hal-bu-ki gönül dostun sessizliğini sever, sözsüz kalışınla ruhunu dinler, gönlüne dolanır ahvalinle hallenmeyi dilerdi dedik...Ne kadar anlatılana itaat etmeye gayret gösterdiksede, her anladım dediğimize  bir söz daha ekledik...
Sükût'un ikrârını dinleyemedik, belki duyamadık...
Yalnızlığa sığınıp, kelimelerle uyanmak istedik bir sesleniş, bir çağrı, bazen bir melodi ile hemhâl olmak istedik...
Ne çok sessiz bekledik, ne sözlü yıllar tükettik, ve ne çok özlem büyüttük...
Hal-bu-ki, hiç ışıksız kalmadık, gecemize gündüzümüze hayâl ile düş büyüttük...
Kimi zaman kelimelere serdik, kimi zaman bulutlara seslendik...Maviliğin büyüsüyle kuşlarla ötelere uzandık...
Çok uzakları özledik hep...Dağların eteğinde dolaşırken çalılara takılmadan çiçek çiçek bahar kokusunu hasretliğimize umut topladık...

Hakiki Matlûbumuza doğru ulaşmak için Maksûd'un yollarına duâlarla tutunduk...
Gönlümüzün en derûnunda tek bir söze sâdık kalmayı diledik “İlâhi Ente Maksûdi ve Rızaîke matlûbi”...


Yunus imdi sen ben iken
Âşıklara ne sen ne ben
Yokluktamış dostu seven
Komaz ayrıksı bakışı

Yunus!
Şimdi şu âlemde halk içinde dava: “Sen! Ben!” iken
Âşıklarda ise: “Ne sen, ne ben!..”
Yokluktaymış meğer Dost’u gerçek seven
Çünkü aşk barındırmaz Dost’tan başkasına bakışı…

[ÂmâK-ı HâYâL]

Yokluktaymış meğer Dost’u gerçek seven
Çünkü aşk barındırmaz Dost’tan başkasına bakışı

Emeğinize yüreginize saglık..yazınız çok akıcı çok hoş..Rabbim razı olsun kardeşim....