aşkını tazele can

Dermanin tükenmeden, takatten kesilmeden, Can Kusu kanatlanip uzaklara gitmeden; askini tazele Can!
Bilirsin körpe canim: günlerin sayilidir. Sermayesi “an” olanin, derdi “derman” olanin, aski “Sultan” olanin; uyku tutmaz onu Can!

Ne uyuklama demidir bu, ne saskin durma yeri.
Ask firininda tav tutmus keskin bir kiliç gibi gözün olmali… kalp gözün. Müphemin, muglâkin, kördügümün, kofun, anlamsizin, asilamazin, vesvesenin, bunalimin, bulanigin, kaosun karanligini yarmalisin; ufuklar parçalayan simsek gibi. Feraset meydanina dalmali ve sonra meydanin eri sen olmalisin.

Aski berduslukla karistirma! Sakin! Ruhun, beden kirlerinden, tortularindan arinmasidir ask. Ve yücelmesidir. Asigin her seyi maveradadir. Yani ötelerde. Umutlari, gayeleri, sermayesi, hazlari. Arzulari korkulari… kisacasi her seyi maveradadir; köprünün öbür ucunda, karsiyakada, perdenin gerisindedir. Beride hiçbir seyi yoktur. Bu taraftaki her sey yabancidir ona ve o, her seye yabancidir.
Âsik ne etsin bu hoyrat dünyanin tasina, topragina? Yaban elde bir garip yolcu… Yaban elde yaban bir ayriligin izdirabiyla kivranan bir öksüz.

Bu izdirap kutsal bir izdiraptir. Ulvi bir acidir. Sevgiliden ayriligin acisidir. Ve Sevgiliye kavusmanin cezbesine yönelmis mukaddes bir çiledir. Ve belki de dünyada sevilecek bir nesne varsa da o da rengini maveradan almis bu ask çilesidir.
Görmüyor musun? Dervis, çilesini nasil da narin bir çiçek gibi sever ve sular. Acisini katlamak izdirap atesinin ruhunu çepeçevre sarmasini saglamak için körükler durur cigerini yakan atesi.

Bilirsin körpe Canim ve bilmelisin! Hakiki bir yar gibi her an koynuna sokuldugun nefis, hirçin bir yaban atidir; yularini siki tutmalisin! O, doyma bilmez bir les yiyicidir. Ve dünya tepeden tirnaga lesler ülkesidir. Sakin bu les sofrasina onu salma; sonra sen de kokusmus bir lese dönersin.
Ne aci, ah en hazin! Bu les yiyicicinin istahini tatmin etmeye “ask” diyorlar bu zamanda. Yoksa sen de mi zamane asigisin? Akli fikri midesinde ve sehvetinde, tüm mesaisini daha fazla konfor,daha fazla zevk için harcayan ve girtlagina kadar lesler ülkesine batmis olanin adi ne zamandan beri “asik” olmus?

Iste bu yüzden bundan sonra “ask” kelimesini kullanmayacagim. Beni de lanetlemesinler diye “ask”tan ve “asik” tan bahsetmeyecegim.
Sen sade bir kul olmalisin Can! Sade bir kul. Kullugunu tazelemelisin, askini tazeleme adina. Bir de sana bir sir vereyim: Derler ki askin zirvesi kulluktur. Binbir çile, mesakkat ve riyazetle seyru sülük eden dervisin varip varacagi son nokta erisebilecegi en yüce makam kulluk marifeti ve makamidir ki parmakla gösterilecek kadar az sayidadir bu makama ulasan zatlar.
Simdi anladin mi Meryem Oglu Isa Mesih aleyhisselatu vesselam’in besikte söyledigi o mucize sözün anlamini? Yani o ilk muhtesem sözün esrarini..?

Söyle söyledi Hz. Mesih, iffet önderi annesi Hz. Meryem’e, bühtanlar eden kavmin kara yüzüne karsi: “Gerçek su ki ben, Allah’in kuluyum”
Isittin mi besikten zirvelere dogru yankilanan sedayi, yüz yirmi dört bin mukaddes elçinin ortak terennümünü. Ve kâinatin her bir kösesinden Arsullaha yükselen ilahi senfonidir bu. Bu senfoninin adi “Kulluk” senfonisidir. Bunu haricinde yaratilmislardan sadir olan tüm sesler: kulak tirmalayan, sinir bozucu, detone, ahenksiz seslerdir.

Iste böyle Can, sevgiliye adanmis Can! Sevgiliye kul, köle olmaktir ask. Kapisinin bendesi, esiginin dilencisi, emrinin amadesi, fermaninin zincirli esiri olmadikça Sevgilinin adini agzina alma Can! Alsan bile ne kalbinde haz duyarsin ne ruhunda heyecan.
Uçsuz bucaksiz, kizgin, kurak imtihan çölünde hayat pinarlarinin fiskirdigi, serin gölgeliklerin bulundugu, huzurun ve nesenin binbir rengiyle isildadigi tek vaha “kulluk” vahasidir. Bu vahaya siginan hayat bulur, isik bulur nese bulur ve… evet, ask bulur… gerçek aski bulur.

Vahanin disinda kalanlar ise ruhsuz, isiksiz, gölgesiz nursuz ve susuz olarak debelenir dururlar ve bir les olarak imtihana ve Sevgili’ye sonsuza dek elveda derler.
Senden meydana gelip de üzerinde kulluk damgasi ve nisani olmayan her türlü eylem, söylem, davranis durus, duygu ve düsüncelerin batildir, hükümsüzdür, ask karnesinde geçersizdir ve bunlarin her biri Sevgili’yle bulusacagin günde aleyhinde delil olarak kullanilacaktir.

Simdi düsün Can! Yediklerini, içtiklerini düsün! Hayat yolunda attigin hiçbir adimi, agzindan çikan herbir sözü. Hatirla, bu lesler dünyasi için besledigin onca emeli, kurdugun onca hayali! Hele de kirli topragindan bir avuç daha fazla alabilmek için geceni gündüzüne katisini. Ömrünü göçebe merkepler gibi kan ter içinde geçirdin. Niçin?

Bunlarda Sevgili’ye hediye edilmeye layik, kulluk mührü tasiyan bir sey bulabiliyor musun?
Ask türküsü çagirmakla âsik olunmaz Can! Sevgili’nin kervanindan geri kalmak istemezsen; diri, taze bir kul olmalisin. Ask yolunda gerdanligin Yar’in kapisina boynunu baglayan kulluk zinciridir. Onu sakin açma ve kullugunu tazele her dem!...

Nurullah Gülsever (inzar Dergisi 65. Sayı)