Bedir Savaşı Hak İle Batılın Ayrıldığı Gündür

[hamza01]

Bedir savaşı Müslümanlar ile kafirler arasındaki ilk büyük savaştır. Aynı zamanda İslam davası için hayati önem taşıyan bir savaştır. Çünkü o gün Bedir'de yalnızca iki ordu değil aynı zamanda hak ile batıl karşılaşmıştır.

Bu savaşın sonucu bir çok şeyi değiştirecekti. Bu Müslümanlar ve İslam davası için bir ölüm kalım savaşıydı. Bunun için Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem Bedir günü Rabbine ellerini açarak şöyle dua ediyordu:

"Ey Allah'ım! Eğer bu topluluk bugün helak olursa sana ibadet olunmaz."
 
 
O gün savaşta iki taraf vardı.

Bir tarafta Allah ve askerleri diğer tarafta şeytan ve askerleri.

Bir tarafta yalnız Allah-u Teâlâ'nın sistemini kabul eden ve yalnız Allah'a kulluk eden ve insanları kula kul olmaktan kurtarıp Allah'a kul etmeye çalışan hakkın askerleri diğer tarafta insanları birbirine kul eden, kendi heva ve heveslerine kul olan şeytanın askerleri.

Bir tarafta sırf Allah rızası ve O'nun dininin en üstün olması için çalışan Allah-u Teâlâ'nın askerleri, diğer tarafta dünya malı, mevki ve kendi menfaatleri için çarpışan şeytanın askerleri...

Bir tarafta kainatın en hayırlısı olan ve hayra davet eden Allah Rasûlü diğer tarafta kainatın en şerlisi olan ve şerre davet eden şeytan (Aleyhillane).
 
 
Evet bu savaşa iblis (Aleyhillane) bizzat katılmıştı.

Kureyşliler, aralarındaki bir kan davasından dolayı Ben-i Bekir kabilesinden çekiniyorlardı. Ve bu yüzden Müslümanlarla savaş edip etmeme hususunda tereddüt geçirmişlerdi.

Onların bu tereddütünü gören ve savaşa çıkmaktan vazgeçebileceklerinden korkan şeytan onların korktuğu kabilenin reisi suretinde onların yanına gelip; "Korkmayın! Ben onlardan size bir zarar gelmeyeceği hususunda size teminat veriyorum" dedi.

Şeytan bu savaşın önemini çok iyi anlamıştı. Bugün hak ordusu ve davası yeryüzünden ya tamamen silinecek ve yerine batıl hakim olacak ya da hak bir daha hiç kaybolmayacak şekilde yeryüzünde hakim olacaktı.

Gözünü hakkı yeryüzünden kaldırma hırsı bürüyen şeytan, hızını alamayarak kendisi de bizzat bu savaşa katıldı. Ama ne zamana kadar?

İki ordunun karşılaştığı anda Allah-u Teâlâ'nın görevlendirdiği askerlerini, melekleri görünceye kadar...

İşte o zaman şeytan bu hak ordusunun mutlaka galip geleceğini anladı ve kendi yandaşlarını yalnız bırakıp kaçtı. Kendisini kaçtığı için ayıplayanlara ise:

"Ben sizin görmediğinizi görüyorum" diyordu.
 
 
Gözleri büyüleyecek derecede sayı ve güce sahip şeytan ve yandaşlarının karşısında Müslümanlar yalnız değildi. Onların, hiçbir gücün alt edemeyeceği yardımcıları vardı. Allah ve onun askerleri...

O gün savaşla hiç ilgisi olmayan müşrikler dahi bu savaşa meleklerin de katıldığına şahitlik etmişlerdi. Evet bu savaşta melekler ve Allah-u Teâlâ, Müslümanların safındaydı. Allah-u Teâlâ ayetinde bunu şöyle bildiriyor:

"Rabbin meleklere: "Ben sizinleyim, mü'minleri destekleyin" diye vahyetti." (Enfal: 12)
 
 
Evet, bu savaş hak ile batılın çarpıştığı ve hak ile batılın birbirinden kesin çizgiyle ayrıldığı bir savaştır.

Bu yüzden Allah-u Teâlâ bu günü Enfal: 41. ayetinde "yevmel Furkan" yani hak ile batılın ayrıldığı gün olarak nitelemiştir.
 
 
Hak ile batılın savaşında maddi etkenlerin başarıda payı söz konusu değildir.

Maddi etkenler ancak Allah-u Teâlâ'nın yardımı söz konusu olmadığı zaman etkilidir. Çünkü Allah-u Teâlâ'nın yardımı bütün yardımlardan üstündür.

O'nun planı bütün planlardan üstündür. O'nun tuzağı bütün tuzaklardan üstündür. O her şeyin üzerinde kahredici bir güce sahiptir.
 
 
O gün kafirler sayı ve silah bakımından Müslümanlardan üç kat daha fazla idiler. Fakat bu fazlalıkları onlara hiçbir fayda sağlayamadı.

Kabilelerindeki şeref sahibi birçok kişinin cesedini savaş meydanında bırakarak arkalarına bile bakmadan yurtlarına dönerek canlarını zor kurtardılar. Sonuçta İslam artık bir daha silinmemek üzere yeryüzüne hakim oldu.

Artık İslam varlığını sürdürebilmek için himayeye muhtaç değildi. Artık küfürden tamamen ayrılmış ve gücünü kanıtlamıştı. Artık Allah-u Teâlâ'nın askerleri mücahidler, kendi nefislerini kullara kulluktan kurtarıp tamamen Allah'a kulluğa yönelttikten sonra, yeryüzünde kullara kulluk esaretine düşen insanları da bu esaretten kurtarıp yalnız Allah'a kulluk hürriyetine kavuşturmak için harekete geçmişlerdi.
 
 
Şüphesiz İslam yeryüzündeki bütün cahili sistemleri geride bırakacak mükemmel bir sistemdir. İslam'ın fikri sahada diğer sistemleri yenmesi, yeryüzüne hakim olan cahili sistemleri yok etmesi için yeterli değildir. Teoride mükemmel olan fakat pratik hayatta güçsüz olan bir sistem insanları fazla etkilemez. Kuvvetli olan sistemle birlikte bu sistemi koruyacak ordu ve asker olması gerekir. Bir sistem ancak bu şekilde hayatta kalabilir. Bunun için diğer sistemlerden çok üstün olmasına rağmen İslam'ı sadece sözlü olarak anlatmak insanlar üzerinde fazla etkili olmaz.

İslam sadece teoride kalan bir sistem değildir. Çünkü o daha doğarken, yeryüzünde Allah'a kulluğu bırakıp kullara kulluğu kendine şiar edinmiş olan bütün sistemlere karşı çıkmış ve onları yıkıp yerine Allah-u Teâlâ'nın nizamını hakim kılmaya ahd etmiştir.

İslam'ın yıkmaya ahdettiği nizamlar, sadece düşüncede kalan teorik sistemler değil, bilakis maddi güç ve kuvvete sahip sistemlerdir. Şu halde bunları yıkabilmesi için İslam'ın da güçlü olması gerekir. Yoksa bu iş sadece nazari açıklama ve tartışmalarla başarılamaz.
 
 
Bedir muharebesi Müslümanlar için çok önemliydi. Bu hak ordusuyla batıl ordusunun ilk karşılaşmasıydı. Bu hakkın batıla baş kaldırdığı ilk mücadele idi.

Evet bu savaş bütün alem için çok önemliydi. Çünkü sonuçta ya hak hakim olacaktı ya da batıl. Bu mücadele Müslümanlar için çok değerliydi. O kadar değerliydi ki ona katılan askerlerde bu yüzden çok değerliydiler. Bedire katılan Müslümanlar katılmayan Müslümanlardan daha değerliydi.

Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem Cebrail'in, Bedir savaşına katılanlar hakkındaki sorusuna karşılık:

"Biz onları Müslümanların en faziletlisi sayarız" cevabını verdi.

Cebrail de: "Biz de o savaşa katılan melekleri meleklerin en faziletlileri sayarız" dedi. (Buhari)
 
 
Hedefleri İslam'ı yeryüzünde hakim kılmak olan İslami hareket mensuplarının bu savaştan istifade etmeleri gereken önemli incelikler vardır.

Müslümanların İslam'ın sadece fikri ve manevi açıklamalarla yeryüzüne hakim kılınamayacağını, İslam'ın yeryüzüne hakim kılınabilmesi için yeri geldiğinde maddi kuvvete de başvurulması gerektiğini çok iyi bilmeleri ve bu yönde de kendilerini yetiştirip kuvvet toplamaları gerekir.

Zira Müslümanların yıkıp yerine İslam'ı hakim kılacakları sistemler nazari sistemler değildir ve hiçbir zaman bu sitemler gönül rızasıyla İslama teslim olmazlar.

Bu yüzden İslami hareket fertlerini akidevi ve ilmi yönde yetiştirdiği gibi savaş bilgi ve teknikleri konusunda da yetiştirmelidir.
 
 
Bununla beraber Müslümanların şunu akıllarından hiçbir zaman çıkarmamaları gerekir.

Hak ile batılın karşılaştığı gün, hedefleri yalnız Allah-u Teâlâ'nın dinini yeryüzünde hakim kılmak olan ve Allah-u Teâlâ'nın çizdiği metod dahilinde hareket eden Müslümanları Allah asla yalnız bırakmayacak, onlara mutlaka yardım edecektir.

Bunun için Müslümanların böyle bir mücadeleye girmek için sayı ve silahlarının kafirler kadar olmasını beklemeleri gereksizdir.

Zira tarihteki hak ve batıl mücadelelerinde hakkın galip geldiği birçok savaşta hak taraftarları daima sayıca ve silahca azdır.

İşte Bedir savaşı!

Bu savaş müşriklerin de Müslümanların da şahitliğiyle bu konuya en büyük delildir.