bir ayet -----(Al-i İmran / 103)

[vuslat]

"Hep birlikte Allah'ın ipine (Kur'an'a) sımsıkı sarılın. Fırkalara bölünüp dağılmayın, birbirinizden kopmayın. Allah'ın üzerinizdeki nimetini hatırlayın. Siz birbirinize düşmanlar idiniz de, kalplerinizi kaynaştırdı ve O'nun nimeti ile kardeşler kılındınız. Oysa ateşten bir çukurun kenarındaydınız da, sizi oradan kurtardı. Allah size mesajlarını işte böyle açıklıyorki doğru yolu bulasanız." (Al-i İmran / 103)

[ya mehdi]

Sahâbeye hitap ediyor Allahû Tealâ. Bütün sahâbe kanlı katildi, hepsi başka kabilelerden birilerini öldürmüşlerdi. Her kabilenin içinde mutlaka başka kabilelerin öldürdüğü ve başka kabilelerden ölenler vardı.

Sonuç ise kalplerin Allahû Tealâ tarafından birleştirilmesi, kardeşler olmak. Burada söz konusu olan şey üst seviye bir hidayettir. Ruhun Allah'a ulaşması, fizik vücudun Allah'a teslim olması, nefsin Allah'a teslim olması, iradenin teslimi hepsi hidayet ama hidayetlerin arasında büyük farklar var.

Asıl hidayet hak takvanın sahibi olduğu noktada gerçekleşir. Allah ile olan dostluğunuzu en güzeline ulaştıracak olan bir vesileler zinciri olarak düşünün. Her ulaştığınız kademenin daha ötesi vardır. Bihakkın takva ile herşeyin sonuna ulaşılır. Burada son görüntü olan Allahû Tealâ'nın görülmesi mümkün olur.

Öyleyse herşeyin en güzel olduğu bir ortamda sahâbe yaşamış asırlarca önce. ve sahâbe, bugünlere ve geleceğe ışık, ibret olmuşlar.

Allahû Tealâ bu âyette fırkalara ayrılmamaktan da bahsediyor. Sadece bir tek fırka kurtuluşa ulaşabilecek, geri kalan 72 fırka cehenneme gidecektir:

34 / SEBE - 20: Ve lekad saddaka aleyhim iblîsu zannehu fettebeûhu illâ ferîkan minel mûminîn(mûminîne).
Ve andolsun ki iblis, onlar üzerindeki zannını (hedefini) yerine getirdi. Böylece mü'minleri oluşturan bir fırka (Allah'a ulaşmayı dileyenler) hariç, hepsi ona (şeytana) tâbî oldular.

En'am-153'te mü'minlerin Sıratı Mustakîm üzerinde bulunanlar olduğunu görüyoruz:

6 / EN'ÂM - 153: Ve enne hâzâ sırâtî mustekîmen fettebiûh(fettebiûhu), ve lâ tettebiûs subule fe teferreka bikum an sebîlih(sebîlihi), zâlikum vassâkum bihî leallekum tettekûn(tettekûne).
Ve muhakkak ki; bu, Benim mustakîm olan yolumdur. Öyleyse ona tâbî olun. Ve (başka) yollara tâbî olmayın ki; o taktirde sizi, onun yolundan ayırır. İşte böyle size onunla vasiyet etti(emretti). Böylece siz takva sahibi olursunuz.

Böylece Allahû Tealâ insanları hidayete erdirmiştir. Hidayet müessesesi teşekkül etmiştir.

Burada Allah'ın yoluna girmişken çıkmış olanlardan bahsediyor. Onların kurtuluş âyeti gibi olan Al-i İmran-103'te onlara yolu göstermektedir