bir kaç nasihat...

[intifada]

Lokmân Hakîm'in hikmetli sözleri ve oğluna verdiği nasihatleri Kur'ân-ı Kerîm'de şöyle bildirilmektedir:

“Lokmân, oğluna nasihat ederek: «Yavrucuğum! Allâh'a ortak koşma! Doğrusu şirk, büyük bir zulümdür (karanlıktır) .» dedi.” (Lokmân, 13)

Hakîkaten büyük bir zulüm olan şirk, kulu ebedî olarak cehenneme dûçâr eder.

Lokmân Hakîm, nasihatine şöyle devâm etti:

“–Yavrucuğum! Yaptığın iş (iyilik veya kötülük) , bir hardal tanesi ağırlığında bile olsa ve bu, bir kayanın içinde veya göklerde, yahut yerin derinliklerinde bulunsa, yine de Allâh onu (senin karşına) getirir. Doğrusu Allâh, en ince işleri görüp bilmektedir ve her şeyden haberdârdır .” (Lokmân, 16)

Benzer bir âyet-i kerîmede de şöyle buyrulur:

“Kim zerre miktarı hayır yapmışsa, onu görür. Kim de zerre miktarı şer işlemişse, onu görür.” (ez-Zilzâl, 7-8)

Lokmân Hakîm nasihatlerinin devâmında şöyle buyurdu:

“–Yavrucuğum! Namazını dosdoğru kıl! İyiliği emret, kötülükten vazgeçirmeye çalış! Başına gelenlere sabret! Doğrusu bunlar, azmedilmesi îcâb eden , (büyük bir azim ve kararlılık gerektiren) işlerdir.” (Lokmân, 17)

Âyet-i kerîmede namaz, emr-i bi'l-ma‘rûf, nehy-i ani'l-münker ve sabra dikkat çekilmektedir.

Namaz , mü'minin mîrâcıdır. Kulluk vazîfesinin en mühimlerindendir. Düşmanla muhârebe esnâsında dahî terk edilmez. Allâh - celle celâlühû-, kendisine secde edenleri, “Onların yüzlerinde secde alâmeti vardır!” (el-Feth, 29) diye müjdeler. Diğer bir âyet-i kerîmede de; “Secde et ve yaklaş!” (el-Alak, 19) buyurur.

Hazret-i Âişe -radıyallâhu anhâ- buyurur:

“Rasûlullâh -sallâllâhu aleyhi ve sellem- namaza durduğu zaman, yüreğinden kazan kaynaması gibi ses duyulurdu. Ezân okunduğu zaman, Allâh'ın huzûruna çıkacağı için etrâfındakileri tanımaz hâle gelirdi.” (Ebû Dâvûd, Salât, 157; Nesâî, Sehv, 18)

Emr-i bi'l-ma'rûf ve nehy-i ani'l-münker de, bir mü'minin en mühim vazîfelerindendir. Cenâb-ı Hakk'ın kendisine lutfettiği -başta îman ve hidâyet olmak üzere- bütün nîmetleri başkalarına taşıyarak, bir şükür vazîfesi îfâ etmektir. Allâh Teâlâ, Hazret-i Peygamber -sallâllâhu aleyhi ve sellem-'in şahsında bu tebliğin metodunu şöyle bildirmektedir:

“O vakit Allâh'tan bir rahmet ile onlara yumuşak davrandın! Şâyet Sen, kaba ve katı yürekli olsaydın, hiç şüphesiz, etrâfından dağılıp giderlerdi. Şu hâlde onları affet; bağışlanmaları için duâ et; iş hakkında onlarla istişâre et! Kararını verdiğin zaman da artık Allâh'a tevekkül et! Çünkü Allâh, kendisine tevekkül edenleri sever!” (Âl-i İmrân, 159)

Cenâb-ı Hak, yine emr-i bi'l-ma'rûfun metoduyla ilgili olarak bir başka âyet-i kerîmede de şöyle buyurur:

“ (Rasûlüm!) Sen, Rabbinin yoluna hikmet ve güzel öğüt ile çağır!..” (en-Nahl, 125)

Sabr a gelince; Kur'ân-ı Kerîm'de o, en çok üzerinde durulan mevzûlardandır. Sabrın dünyevî tarafı çok acı, lâkin âhiret tarafı, yâni mükâfâtı çok tatlıdır. Bütün peygamberler, sabır süzgecinden geçmişlerdir. Cenâb-ı Hak âyet-i kerîmede:

“... (Ey Rasûlüm!) Sabredenleri müjdele!” (el-Bakara, 155) buyurmaktadır.

Abdullâh bin Muğaffel -radıyallâhu anh- anlatıyor:

Bir kimse gelerek:

“_Ey Allâh'ın Rasûlü! Ben Sen'i seviyorum.” dedi.

Rasûlullâh -sallâllâhu aleyhi ve sellem-:

“_Ne söylediğine dikkat et!” buyurdu.

O kimse:

“_Vallâhi ben Sen'i seviyorum!” deyip, bunu üç kere tekrar etti.

Rasûlullâh -sallâllâhu aleyhi ve sellem-, bunun üzerine o şahsa:

“_Eğer beni seviyorsan, fakirlik için kendine bir zırh hazırla. Çünkü beni sevene fakirlik, hedefine koşan selden daha sür'atli gelir.” buyurdu. (Tirmizî, Zühd, 36/2350)

Rasûl-i Ekrem -sallâllâhu aleyhi ve sellem- Efendimiz, bu sözleriyle âdeta:

“–Mâdem ki beni Allâh için seviyorsun; o hâlde belâlara, musîbetlere, sıkıntılara katlanmaya hazır ve râzı ol! Zîrâ sevilene tâbî olmak, muhabbetin şartındandır!..” buyurmuş oluyordu.

[Nar-ı Zehra]

Allah razı olsun

[cundullah_124]

Allah razı olsun kardeş inş Allah bizde lokman hekimin oğluna yaptığı hasihatları kendimize şiar ederiz.
 selam ve ümmete dua ile