Diyarbakır üzerine söylenen şiirler (kürtçe/Türkçe)

[vuslat]

aşağıda verdiğim başlıklar dinleyeceğiniz şiirlerin başlık adlarıdır. ileri tuşuna basarak bir sonraki şiiri dinleyebilirsiniz...

*Amed'in Fetih Şiiri

*Amed'in Fethi

*Diroka Kurdi (KÜRT TARİHİ)

*Fetha Diyarê Amed

*gotena dil (AMED) grup mavera

*İslam Hate vê Diyarê

*Kelha Amed- Xalidi

*Kelha Amed şiir çalışma

*Kelha Amed- Seyfullah
 
*Kelha Amed (Stüdyo)
 
 

[vuslat]

Bende problem yok. ileri tuşuna basarak bir sonraki parçaya geçebilirsiniz...

[_uMuT_]

Allah razı olsun abem sorun yok bende dier parçaya kendi atli...

[harras]

Rabbimiz Razı olsun abem emeğine sağlık ve bereket dilerim inşAllah selam ve dua ile...

[cebelinur]

emeklerinize sağlık. Allah razı olsun. şu son parçanın şiir kısmını kim söylüyor.. bilen varmıdır?

[vuslat]

Amed şehri!

Güneşin gamzelerini öptüğü şehir!

Bir yanın kuşlar kadar azade, bir yanın ışık görmemiş karanlıklar kadar esir. Bir avucunda ab-ı hayat bir avucunda zehir. Kaç gece kara yazılmış kaderine ağlamışsındır kim bilir.

Belki sen ey Meryem-i Dârâ duruşlu!

Kaçırma şimdi benden mührü Süleyman bakışlarını.
Dinleyen bendim yağmur yağmur yaktığın ağıtlarını.
Amed.
Yüreğimi yangına sürdüğümün sebebi! Bak diken dolu, acıyor ömrümün elleri.
Gülüşünü gölgelerde bir boncuk gibi kaybetmiş şehir! Ferman üstüne ferman… Hicran üstüne hicran… Sana reva görülen sabahı olmayan gece midir?
Ey kara bulutlara bürünen bedir!
Duvağını aç ki gör candır akçe akçe canana sunulan mehir.
Kayıp kitabelerde kadim bir sırdır sana duyulan sevdanın sihri.
Amida!
Hangi kılıç kırabilir bu kilidi?
Ah kara küheylan!
Bir koparsan dizginlerini… Bir nevruz günü sözgelimi. Alsan terkine çocuklarını özgürlüğün dağlarına götürsen bizi... Bilsen ki yetmiş iki burç hep bu günü bekledi. Etrafına diz çökmüş yetmiş iki mü’min havari…
Diyarbekir!
Mizacı mihrace bir esir… Ezeli kavline ebedi sadık kalmış şehir! Otur da kırık iğlerinde yorgun yüreğimi eğir! Yüreğim ki rüzgârlara mesken olmuş yıkık bir değirmendir döndür esmer ellerinle.
Amida!
Karanlık mahzenlerden kandillerle çıkan o ölümsüz bekçiler de kimdir?
Seni ayakta tutan geceleyin kırık tacının siyah incilerini toplarken ağlayan gizemli gölgeler midir? İsli fenerleri duvarlarından indiren ışıktan eller o eller kimindir?
Ey efsane bân!
Ayağa kalk!
Çık tutsaklığın tozlu mezarından ayça kanatlarını aç ve bizi gökkuşağının altından geçir!
Hastayız hekim getir ve geceleyin perilerin ağlattığı güllerin gözyaşından içir.
İşte newroz. Yeni bir gün, bir yenibahardır alı yeşiline karışmış. Bir kilimdir desen desen ayağına serilmiş. Kalbinin kovuğundan çıkar ve ateşten güvercinler gibi sal çocuklarını özgürlüğün gökyüzüne.
Özgürlüğün özlemini en iyi senin çocukların bilir Diyarbekir…

Gülistan ÇOBAN