Süleyman Hilmi Tunahan..

[__YaZ_yAğMuRu__]

                                             ömrünü Kuran Eğitimine Adamış Bir İslam Alimi:

                                                           Süleyman Hilmi Tunahan
                                      
 
                       Son devir din alimlerinden olan Süleyman Hilmi Tunahan’ın babası zamanın müderrislerinden Hafız Osman Efendi’dir. Soyu Fatih Sultan Mehmet’in "Tuna Hanı" olarak tayin ettiği ve kendi kız kardeşi ile evlendirdiği İdris Bey’e dayanmaktadır. Babası Osman Efendi tahsîlini İstanbul'da tamamladıktan sonra Silistre'ye giderek meşhur Satırlı Medresesi’nde yıllarca müderrislik yaptı. Süleyman Hilmi Tunahan, 1888 (H.1306) yılında Silistre'nin Ferhatlar köyünde doğdu. 1959 (H.1379) senesinde İstanbul'da vefat etti. Bu büyük İslam aliminin kabri Karacaahmet Kabristanı’nda bulunmaktadır.

İlim ehli ve fazilet sahibi bir aileden dünyaya gelen Süleyman Hilmi Tunahan Hazretleri, ilk tahsilini Silistre Rüştiyesi’nde ve Silistre Satırlı Medresesi’nde yaptı. Daha sonraki yıllarda tahsilini tamamlamak için İstanbul'a gelerek Sahn-ı Seman (Fâtih) Medresesi’ne kaydoldu. O devrin meşhur alimlerinden Bafralı Ahmed Hamdi Efendi’nin derslerine devâm etti. Uzun yıllar süren bir eğitimden sonra 1916 senesinde Ahmed Hamdi Efendi’den birincilikle icazet aldı. Daha sonra o zamanki tabiri ile dersiam olarak yetişmek üzere Süleymaniye Camii medreselerinden Medresetü'l-Mütehassısi’nin tefsir ve hadis kısmına devam etti.

Son derece parlak bir zekaya sahip olan Süleyman Hilmi Tunahan, 1919 senesinde Medresetü'l-Mütehassısinden birincilikle mezun oldu. Aynı yıllarda Medresetü'l-Kuzatı (Hukuk Fakültesini) da üstün bir derece ile bitirdi. Böylece bir taraftan dersiam diğer taraftan da kadılık rütbelerine ulaştı. Mezuniyetinin ardından İstanbul'da dersiam olarak vazifeye başlayan Süleyman Hilmi Tunahan bir süre vaizliğe devam etti. Uzun müddet İstanbul'un Sultanahmet, Süleymaniye, Yeni Cami, şehzadebaşı ve Piyale Paşa gibi büyük camilerinde halka vaaz vererek insanlara İslamiyet’in emir ve yasaklarını anlattı.
Tasavvuf yolunda Selâhüddin İbni Mevlana Siracüddin Efendi’nin sohbetlerine devam ederek yetişti. Süleyman Hilmi Tunahan'ın tasavvufi yönüyle ilgili olarak, damadı ve talebesi Kemal Kaçar tarafından Necip Fazıl Kısakürek'e verilen notlardan bir bölümü şöyledir:

"Süleyman Efendi’nin batın ilmine yani tasavvuftaki manevi cephesine gelince, şüphesiz bu husus ehline malumdur. Zahiri akıl ve zeka ile idraki mümkün olamaz. öyle ki, bir insan Müslüman olabilir, tahsilli ve akıllı olabilir. Hatta iç hayatı münkir olamaz da yine tasavvuf ve irşada ehil bir zat ile karşılaştığı halde, o zat İlahi iradeyle kendisini ona bildirmezse, dünyalar biraraya gelse onun feyzlerinden haberdar olamazlar. Bizim ise kendisinin manevi cephesi üzerinde zerrece tereddüdümüz yoktur. Biz bu noktayı ilmelyakin biliyoruz. Kendisinin bu cephesini anlamayanların, hiç olmazsa aksini iddia etmemelerini ve kendisinde bir mürşid hali görmediklerini söylemekten çekinmelerini, dünya ve ahiret yıkımına uğramamaları bakımından tavsiye ederiz."

Zâhiri ve batini yönden yüksek derece sahibi olan Süleyman Hilmi Tunahan, itikatta Ehl-i sünnete, amelde Hanefî mezhebine, tasavvufta Nakşibendi yoluna bağlıydı. Ehl-i sünnet vel-cemaate son derece bağlıydı. Kendisinden feyz alan talebeleri ile sohbetlerine devâm eden kimselere en büyük tavsiyesi; "Ehl-i sünnet vel-cemâat" akîdesine ihlâs ve samîmiyetle bağlı olmalarıydı. Yetmiş iki senelik ömrü boyunca İslâmiyet’in emir ve yasaklarını öğrenerek, öğreterek ve insanlara anlatarak onların dünyâ ve âhiret saâdetine kavuşmalarına vesîle olan Süleymân Hilmi Tunahan, 16 Eylül 1959 senesinde İstanbul'da Kısıklı'daki evinde vefât etti. Ardından da Karacaahmet Kabristanı’na defnedildi.

[seleme]

Rabbim isteyen herkesi mübareklerin feyzinden mahrum bırakmasın amin
Allah razı olsun kardeşim

[cebelinur]

paylaşımınız için teşekkür ederim. yalnız şu yazıların hepsini kırmızı değilde vurgulanmak istenen yerleri yaparsanız daha güzel okunur.
selam ve dua ile.

[_uMuT_]

Allah razı olsun ellerinize sağlık.

Madden ve manen yetişmiş olan bu mübarek zatın en büyük emeli, almış olduğu maddî ve manevî ilimleri ehil olanlara aktarmaktır. Bu düşünceyle, bir vaiz olarak bir taraftan İstanbul’un büyük camilerinde yaptığı vaazlarla yetişkinleri irşada çalışırken, diğer taraftan da talebe yetiştirmeye çalışır.

Ne var ki, o günkü vaziyet buna hiç müsait değildir. Tevhid-i Tedrisat Kanunu çıkmış, medreseler kapatılmış, eskisi gibi dinî ilimler okutulamaz olmuştur. Üstelik okutanları şiddetli ceza beklemektedir.
Süleyman Efendi Hz., okuduğu ilimlerin unutulmasından korkmakta ve bu ilimlerin unutulmaması için kendisini vazifeli görmektedir. Dolayısıyla, aldığı maddî ve manevî ilimleri, ehli olanlara aktarmak emelindedir.
O zaman, okutmak da okumak da suçtur. Onun için ilk zamanlar okutacak insan bulamaz. İlim öğretmek karşılığında ücret almak şöyle dursun, dinî ilimleri okutmak için parayla adam aramaya başlar. İlim öğrenme yaşında kimse bulamayınca, inşaatlarda çalışmak için iş bekleyen amelelere, günde alacakları ücretin çok üstünde para teklif ederek onlara ilim öğretmeyi teklif eder. Gelenler olursa da parayı alanlar ertesi gün gelmemektedirler. Çünkü korkmaktadırlar.


Fakat Süleyman Efendi Hz. yılmaz. Nihayet, birer-ikişer gelenler olmaktadır. Ne var ki, yasak devam etmektedir. Açıktan okutmak imkânı olmadığı için, Süleyman Efendi, izbe ve soğuk mekânlarda, tren kompartımanlarında, şehir içi taksi yolculuklarında, akıl almaz şekilde ilim faaliyetine devam eder. Fakat devamlı takip altındadır. Neticede zaman zaman karakollara çekilir, işkencelere tabi tutulur. Vaizlik belgesi elinden alınır; ama o ilim yolunda devam eder.
Bu büyük azim netice verir ve gayretinin meyvelerini daha hayattayken görür. Hükümet imtihanlar açmaktadır. Bin bir zorluklarla yetiştirdiği talebeleri, açılan imtihanlara katılırlar ve yüzlercesi Kur’an kursu hocası, vaiz ve müftü olur ve bu millete hizmet etmeye başlarlar. Talebeleri, aynen hocalarının yaptığı gibi, isteyenlere dinî ilimleri ücretsiz okuturlar ve okutmaya devam ederler.


O zat, 70 yaşını aştığı son anına kadar Kuran hizmetinden hiç ayrılmamıştı. Şimdi de, ruhuna sayısız Fatihalar gönderilmektedir. Bu, her insana nasip olmayan bir devlettir. İşte insanın ikinci ömrü denilen budur. Peygamberimiz (sav), hayırlı ilim bırakanların amel defterlerine devamlı sevap yazılacağını bildirmiştir. Süleyman Efendi Hazretleri, işte bu devlete mazhar olmuş bir zattır...

[Hicran Yürekli]

Rabbim isteyen herkesi mübareklerin feyzinden mahrum bırakmasın amin
Allah razı olsun kardeşim