ES-SELÂM (C.C.)

[têkoşîn]

Senden gelen her emir, sanki gülşenden gelir,
Safâsi ruhu sarar, kokusu tenden gelir,
Erdirirsin lutfunla her zoru selâmete,
Selâm sensin yârabbi, esenlik senden gelir...
Yârabbi,
Muradındır senin huzurla barış,
Kabul görür indinde gönülden her yakarış...
Hayır ve şer sendendir,
Ne gelirse senden gelir, ne edersen sen edersin,
Diler isen her zorluğu kullara esen edersin...
Nefse uyup isyan eden elbet düşer melâmete,
Düğümlenen cümle zorluk sende erer selâmete…
Senden uzaklaşan yürek, katılaşır zâlim olur,
Darda kalır ise kulun
Ve çağırırsa gönülden seni,
Erer elbet kurtuluşa, sâlim olur...
Büklüm büklüm akar dere,
Yollar dolam dolam gider...
Yıldızlardan yıldızlara, dağdan dağa, çağdan çağa
Meleklerin kanadında,
Seher yelinin sesinde senden selâm gider...
Senden alır ilhamını aydınlığa açan güller,
Seni söyler dertli bülbül,
Seni teşbih eder diller...
Yolunu şaşıran garip,
Menziline ilhamınla bulur yol,
Ganîdir merhametin, lûtfun bol, ikramın bol...
Lutfeyle, zorluklara nâçar kılıp verme bizi,
Asan eyle işimizi, zor yola gönderme bizi...
Biz ki âciz kullarız,
Sen ki sonsuz kudret sahibi,
Şüphesiz zora sokmazsın
Sana sığınan garibi...
Sen darda kalan kulları selâmete erdirensin,
Selâmet sende İlâhî, kalbe esenlik verensin...
Sensin gönülde ilham, sensin dillerde kelâm,
Es-Selâm'sın Yâ İlâhî, es-Selâm!..
Yâ İlâhî gazab edip yakma bizi melâmete;
Selâm sensin, her darlıktan çıkaransın bizi selâmete. Sadettin Kaplan, Esma-i Hüsnâ'dan Esintiler

[têkoşîn]

Bu ism-i şerif; kavram olarak emniyet ve selameti ifade eder. Buna göre Allah (cc); her türlü arıza, kusur, ayıp, eksiklik ve yok olmaktan uzak ve münezzehtir. Bununla birlikte kullarını her türlü tehlikelerden selamete erdiren, onlara emniyet ve güven bahşeden anlamlarına gelmektedir.

Bu isim; Kuddüs ismi ile yakın bir anlam ifade etmekte ise de daha çok gelecekle alakalıdır. Yani Allah (cc); gerek zatında ve gerekse sıfatlarında hiçbir değişikliğe uğramayacak, ezelde nasıl ise ebette de öyle olacaktır.

Bu dünya imtihan diyarı olduğundan, bunun gereği olarak insan bir yandan sürekli imtihandan geçirilmekte ve dolayısıyla halden hale geçerek pek çok sıkıntıyla karşılaşmaktadır. Diğer yandan yine imtihan gereği; akıl, ilim, imkan, güç ve kabiliyet açısından kamil olmadığından hiçbir konuda kendine yetmemekte, muhtaç olmaktan kurtulamamaktadır. O nedenle her açıdan eksik, aciz ve muhtaç durumdadır.

İnsan; her an hastalık, kaza, bela, musibet, deprem ve sel gibi hadiselerle karşı karşıyadır. Çoğu zaman bunlar karşısında çaresiz kalmaktadır. Bu nedenle emniyet ve selamette kalmak için sürekli çalışıp çaba sarf etmekte ve pek çok çarelere başvurmaktadır.

Ancak yine de bunlardan kurtulamamaktadır.

Çünkü akıl, ilim, kabiliyet, imkan ve güç açısından bunların üstesinden gelebilecek kadar yeterli değildir, bunlar karşısında yetersiz ve aciz kalmaktadır.

Eğer insanoğlu güç yetirebilseydi; bütün hastalıkları yok eder ve hastalıksız bir dünya oluştururdu, doğal afetlerin hepsinin önüne geçer ve afetsiz bir hayat kurardı, yaşlılığın ve hatta ölümün önüne geçmeye çalışırdı.

Fakat bunlara ne gücü yeter, ne de öyle bir imkan ve kabiliyete sahiptir.

İşte bütün bunlar karşısında Mü’min kul; evvela yetersizliğini, eksikliğini ve acizliğini görüp kabul etmeli, her türlü eksiklik ve acizlikten münezzeh olan Allah’a her an ve her hususta muhtaç olduğunu unutmamalı, daima O’na baş vurmalı, korkudan, her türlü şerden, kaza, bela ve musibetten emniyete ve selamete kavuşmak için O’na sığınmalı, O’na müracaat etmeli ve O’ndan istemelidir. Çünkü O (cc), Selam’dır, kendisi her türlü arıza ve eksiklikten münezzeh olduğu ve salim bulunduğu gibi, kullarına da emniyet ve selamet verendir.
M. ALİYÊ XERZÎ

[têkoşîn]

Sensin selam sendendir selam
Emrini dinler ates ki Ibrahim(as) için serin ve selametli olur
Ibrahim(as) gibi dostluguna kabul eyle beni
Ibrahim(as) gibi atesi gül eyle tenime
Gül gibi atesten çiçekler açtir ruhumda
Selamini sebnem gibi dokundur kalbime