Günahlarınızı küçük saymayınız

[MERXAS]

Hz. peygamber, (s.a.v.) ashabıyla bir yolculuğunda susuz ve otsuz bir bölgede konakladılar. Hazret ashabına,odun getirin yakalım, buyurdular.

ashap: ya Resulellah, burası otsuz-ağaçsız bir bölgedir, burada odun bulunmaz, dediler.
Hz. peygamber (s.a.v.) Gidin, herkes bulabildiği kadar odun toplasın getirsin.buyurdular.

ashaptan her biri odun toplamak için bir tarafa gitti. Onlardan her biri toplayabildikleri kadar çalı çöp toplayıp getirdiler. Topladıkları şeyleri Resulullah,ın karşısında üst-üste döktüler. Böylece yığınla odun toplanmış oldu.

bu sırada Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurdular:


küçük günahlar da bu küçük odunlar gibidir, ilk önce göze görünmez, ama birbiri üzerine toplanınca büyük bir yığın olarak karşımıza çıkar.

Sonra şöyle buyurdular: ey dostlar, Küçük günahlardan da kaçının. gerçi küçük günahlar çok önemsenmiyor ama bilin ki, her şeyin bir talip ve gözeteni vardır. Bu gözetenler ( Allah ve Melekleri) hayatınızda yaptığınız, ölümünüzden sonra da eseri kalıcı şeyleri gözetip yazmaktalar. önemsenmeyen bu küçük günahların bir gün, ne kadar büyük bir yığını teşkil ettiğini göreceksiniz.


 

[Âl-i İmran]

Hesap gününün, aldırmazlık içinde günah işleyenler için çok sıkıntılı geçeceğini bildiren pek çok ayeti kerime var. Hatta Rabbimiz, o gün hakkında kullandığı bir ifadede -Abusen kamtarir- diyerek onu sanki asık yüzlü, ciddi ve kolay memnun olmayan bir kimseye benzetiyor.

Böyleyken, bizler sanki Rabbimizin bizi kolayca bağışlayacağına garantimiz varmış gibi rehavet içindeyiz. Allah’ın affını asıl hak edenlerin, günahlarını büyük görüp pişmanlık duyan, Allah’tan çok korkan, samimi müminler olduğunu unutuyoruz.

Tüylerimizi diken diken eden bir hadisi şerifinde, Peygamberimiz şöyle buyuruyor -Mü'min günahını şöyle görür: -O, sanki üzerine her an düşme tehlikesi olan bir dağın dibinde oturmaktadır. Dağ düşer mi diye korkar durur. Fâcir ise günahı burnunun üzerinden geçen bir sinek gibi görür.-

Sahabei Kiram’dan her biri, kendisi hakkında endişe taşıyordu, -Acaba biz mümin miyiz, iman üzere ölecek miyiz- diye. Cennetle müjdelenmiş olanları bile buna güvenmiyorlar,-Bende nifak alameti görüyor musun-diye birbirlerine soruyorlardı.

Her ne kadar büyük günahları bilerek, isteyerek işlemesek bile, artık alışkanlık peyda ettiğimiz türden günahlar gözümüzde küçülüyor. Belki de nefsimiz, etrafımızda işlenmekte olan günahlara bakıp kendi günahlarını küçük görüyor. Hatta başkasının günahı onun için bir perde, bir bahane, bir sığınakmış gibi kendisine paye çıkarıyor. Allah bu tür hasletlerden hepimizi korusun ,anlamlı bir paylaşım olmuş.

[Kiyamunnisa]

Evet gercektende kücük günahlari cok cabuk unutup gidiyoruz, oysaki hadisede Peygamberimiz a.s.v'in dedigi gibi küçük günahlar da bu küçük odunlar gibidir, ilk önce göze görünmez, ama birbiri üzerine toplanınca büyük bir yığın olarak karşımıza çıkar.
Acaba bi kendimizi hesaba cekersek nekadar cok günah isledigimize sasacagiz. Allah bizleri af etsin

Cok güzel ve faydali bir paylasim olmsu Allah razi olsun

[têkoşîn]

Çoğu zaman küçük günahlar, şeytanın sinsi desiseleriyle kişiye önemsiz görünür.Oysa küçük günahlar, küçük bir kartopu misali yuvarlanmasıyla koca bir kar kütlesine dönüşüverir.Bu günahlara dikkat edilmezse her biri kalpte siyah bir nokta bırakır ve devamında kalbi siyahlaştırır.Hatta bu küçük günahlar  bazen Allah korusun  imanı dahi şeytana çaldırabilir.Üstad Bediüzzaman bunu şu öz ifadeyle ne de güzel açıklamış:"Herbir günah içinde küfre gidecek bir yol var..."