Her Müslümanın Bir Halvet Saati Olmalıdır

[MERXAS]

"Halvet" "yalnızlık" demektir.

İslam şeriatında ise; "kişinin Allah’ı, O’nun nimetlerini düşünmek, kendi nefis muhasebesini yapmak için bir kenara çekilip tek başına tefekkür etmesi" demektir.

Aişe RadıyAllahu Anha’dan gelen rivayete göre;

Rasûlullah’a ilahi vahyin gelmesinden bir süre önce Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem’e yalnızlık sevdirildi.

Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem yanına bir miktar azık alıp Hira mağarasına gidip orada günlerce kalırdı. Orada Allah’ı, dünyayı, kendi nefsini düşünerek günlerce tefekkür ederdi.

Allah-u Teâlâ’nın Rasulüne böyle bir şeyi sevdirmesinde şüphesiz birçok hikmetler vardır. Allah-u Teâlâ Rasulünü çok önemli ve zorlu bir görevle gönderiyordu. Bu görevi yüklenecek kişinin hem madden hem manen bu görevi taşıyacak şekilde eğitilmesi gerekiyordu. İşte uzletle geçirdiği bu günler Allah Rasulü için sonsuz bir manevi kaynak olmuştu.

Bir Müslümanın imanını kemale ermesi için, bütün farz ve nafile ibadetleri yapması, bütün faziletli sıfatlara haiz olması yeterli değildir. Bunlara ek olarak Müslüman, nefsini hesaba çekmek, Allah’ı ve O’nun nimetlerini düşünüp O’na hamd etmek, kainatı ve onun yaratılış hikmetlerini düşünmek için kendisine bir halvet vakti ayırmadıkça imanı kemale ulaşamaz.

Gerek imanın kemale ermesi, gerek nefsine hakim olabilmesi, gerekse çevresinde yaygın ve hakim olan küfür ve cehaletin etkisinden sıyrılıp onlarla mücadelede ihtiyacı olan gücü elde edebilmesi için her Müslüman davetçinin kendine has bir halvet vaktinin olması gerekir.

[MERXAS]

Bu vakit içinde Müslüman;

- nefsini hesaba çekmeli,

- ahiret için ne hazırladığını,

- yaptığı hataları düşünüp, bunlardan tevbe etmeli,

- kullara karşı yaptığı haksızlıktan dolayı üzerinde kul hakkı olup olmadığını düşünmeli,

- varsa ölüm kendisine gelmeden önce bu hususlarda helallik almalı,

- Allah’a yaklaşabilmek için neler yapması gerektiğini düşünüp bunları yapmak için bir an önce harekete geçmelidir.

İşte halvet anında bunlar düşünülür ve halvet bu düşünceleri fiiliyata geçirmek için enerji depolama ameliyesidir.

Yoksa halvet kişinin manasını bilmediği sözleri tekrarlamasından ibaret ruhsuz bir hareket değildir.

[гüъεyyε]

Hazret-i Mevlânâ'nın bir hoş sözü de burada düşünce ufkumuza ziyâ olur:
قَعْر چِه بِگَزِيدْ هَرْ كِه عَاقِلْ اَسْت    زَانْكِه دَرْ خَلْوَتِ صَفَاهَاىِ دِلْ اَسْتْ
ظُلْمَتْ چِه بِه ز ظُلْمَتْهَاى بِى خَلْق    سَرْ نَبَرَدْ آنْكَسْ كِه گِيرَدْ پَاىِ خَلْقْ
خَلْوَتْ اَزْ اَغْـيَار بَاشَدْ نِى ز يَارْ    پُوسْتِيـنْ بَهَرْ دَى آمَدْ نِـى بَهَـارْ
-Akıllı olan kuyu dibini seçmiştir: zirâ halvetde gönül safâsı vardır. Kuyu dibinin zifîri karanlığı halkın zulmetinden iyidir.