Hizbullah'ın kaderi

[kuranehli]

kuranehli kardeş

zamanı gelince neler yazacaklar onları bir görün... demişsiniz buradan ne anlamalıyım?

gelecek bekleyin...

Şimdi biz kafir ve münafıkların saldırılarının olup, olacaklarını sürekli biliyor ve Rabbimize sığınıyoruz.

Bakın sorun ne biliyormusunuz! Birbirimizi anlayamamamız?

Müslüman ve dindar ola kesim vuslatsevdası'nın da deiği gibi televizyon, derghi, gazeteleri kaynak göstererek müslümanları itham ettiler. ne ile peki? onuda duymuşsunuzdur herhalde.

Mümine yakışan ona bir haber ulaştığı zaman araştırmak lazım değil mi?
Ey iman edenler, eğer bir fasık, size bir haber getirirse, onu 'etraflıca araştırın'. Yoksa cehalet sonucu, bir kavme kötülükte bulunursunuz da, sonra işlediklerinize pişman olursunuz. (Hucurat Suresi, 6)

Doğruluğunu araştırmadan, fasıktan gelen bir haber nedeniyle -Kuran'ın ölçülerine göre- güvenilir bir bilgi bulunmadan hüküm vermek, Allah'ın ayette belirttiği gibi "cahilce" bir hareket olur. Yine bir başka ayetle de iman edenlerin, "hakkında bilgileri olmayan bir şeyin peşine düşmeleri" (İsra Suresi, 36) yasaklanmıştır.

Müminin bütün değer yargıları Kuran üzerine kuruludur. Sevgi de bunlardan biridir. Mümin ancak Allah'ı ve Allah'ın sevdiklerini sever. Allah'ın ve müminlerin düşmanlarına karşı ise büyük bir kin ve nefret duyar. Bu, Kuran'da Allah'ın belirlediği net ve kesin bir ölçü olmakla birlikte, samimi bir mümin zaten imanının doğal bir sonucu olarak başka türlü hissedip davranamaz. Bunu içinden gelerek samimi bir şekilde yapar. İmanının şiddeti ölçüsünde, Allah'a ve müminlere duyduğu sevginin şiddeti de artar. Bu yüzden, isterse en yakınları için olsun, müminin bu ölçünün dışında bir bakış açısına sahip olması mümkün değildir. Ayette bu durum şöyle açıklanır:

Allah'a ve ahiret gününe iman eden hiçbir kavim (topluluk) bulamazsın ki, Allah'a ve elçisine başkaldıran kimselerle bir sevgi (ve dostluk) bağı kurmuş olsunlar; bunlar, ister babaları, ister çocukları, ister kardeşleri, isterse kendi aşiretleri (soyları) olsun. Onlar, öyle kimselerdir ki, (Allah) kalplerine imanı yazmış ve onları Kendi'nden bir ruh ile desteklemiştir... (Mücadele Suresi, 22)

işte kurtuluşa eren Allahın tarafı

[deniz_]

Bakın sorun ne biliyormusunuz! Birbirimizi anlayamamamız?

evet buna kesinlikle katılıyorum.

müstakil olarak tek tek bir sürece dair yaşananları değerlendirmiş olsaydık  dediklerinize büyük oranda katılırdım.

yazıya dair olunca ve yazıdan hareketle olunca birbirimizi anlayamaz olduk galiba.

seccad hocam başlığı yanlış bulduğunu söylemiş ki bu benim eleştirdiğim noktadan daha ağır bir eleştiri bana göre. çünkü başlık eğer bir ironi barındırmıyor ucu açık değilse size net bir şey söyler
-bu yazıyı bu başlığı anlatmak için yazdım.
seccad hocama katılıyorum, başlık yanlış diyorsak  yazının başlıkla (en iyimser ifadeyle )alakası çok zayıf ve yetersiz olmuş demektir.



Herkesin kaçıştığı ve dahi değişip dönüştüğü hengâmlarda İslam'ın izzetini koruyacaksın…
bu cümleyle ilgilide eleştirilerim var paylaşmak isterim

herkes ifadesi çok belirgin biçimde bizim dışımızda anlamı içeriyor ve genelliyor ki bu ağır bir ifade.
islamın izzetini koruyacaksın ifadesi içinse ancak şunu söyleyebilirim insan islam olmakla izzet kazanır izzeti bizatihi Allahın dininden alır ve izzet ancak Allaha resulune ve müminlere aittir. dolayısıyla insan ancak kendisi izzetli kalmak için mücadele verir. islamın izzeti dokunulmazdır zira islam Allahın dinidir. diyedüşünüyorum.

[vuslat]

yazarın ifadeleri  çok net ve anlaşılır bence...

Bakın sorun ne biliyormusunuz! Birbirimizi anlayamamamız?

evet kesinlikle katılıyorum deniz_ kardeşim... birbirimizi anlamakta güçlük çekiyoruz.

müstakil olarak tek tek bir sürece dair yaşananları değerlendirmiş olsaydık  dediklerinize büyük oranda katılırdım.

herkes ifadesi çok belirgin biçimde bizim dışımızda anlamı içeriyor ve genelliyor ki bu ağır bir ifade.

belkide tüm bu yaşanmışlıklar yüce islamın izzetini korumak, müminin zillet içinde olan duruşunu  izzetli kılmak içindi.
tek tek bir süreç yok. toplu bir süreç ve toplu bir linç sözkonusu idi.
evet eleştirilerde genelleme yapmak yalnış olur belki ama, zaten bu halkanın içinde yada dışında olan herkes kendinden bir pay çıkarabilir.

selam ve dua ile.

[Bişnev]

Kuran ehli; deniz hocam size meramını anlatamadı galiba... Bu yüzdendirki uzlaşmakta sıkıntı içerisine giriliyor. Onun eleştirisindeki yegane odak noktası sizin eklediğiniz makale. Burada eleştirilen hizbullahi hareketin süreci, geçmişi, vs değil. Yazarın siyasi düşünce yapısını, ve görüşlerini sorgulamakta değil! İfade ettiği mevzu Suat Yaşasın'ın dogruhaber gazetesinde bu hafta yayınlanan "hizbullahın kaderi" başlıklı yazısı.


İnsanlar yayınlanan bir makaleyi okur. Beğenen olur, ibret alan olur, eleştirisel yaklaşımda bulunanlar olur. Bu gayet normaldir.


http://www.dogruhabergazetesi.com/yazar.aspx?yazarid=&1024

tıklayın makaleyi...Altında okuyucu yorumu bölümü var. Deniz hocamda bir okuyucu olarak sizin paylaşımınızın altına yorum yapmış vesselam...

[vuslat]

evet seccad kardeş kuranehli kardeşimizde zaten yazarın yazısının doğruluğuna şahitlik etmek için bir gayret sarfetmiş, süreci yaşayan herkesin malumudur ki elhakk doğru bir yazıdır.

verdiğiniz linke tıkladım ve doğruhhaber gazetesinde ilgili yazının hemen altında bir yorum yapılmış, hoş bir o kadar ibretlik bir hikaye aktardığı için sizlerle paylaşıyorum.

işte o Yorum:  
 
Yorumlar:  
Yazan:uzaklardann    18.10.2009 01:08:28  
sehit seyyit kutup idam sehpasinda... iman telkin etmek icin bir imam gelir..
imam;
-seyyit, ''lailaheillAllah'' de,diyor
seyyit kutup;
-sende tiyatronun komedi bolumunu tamamlamak icin mi geldin? biz zaten laileheillAllah dedigimiz icin burdayiz,diyor...
buda boyle bir sey...hic bir sey yapamayan biri her sey yapan birisinden bir sey yapmasini istiyor...ornegin musluman ol diyor... hz alinin oklar nereye yonelmisse oraya tabi ol.cunku orasi haktir,sozu her zaman gecerlidir selamen selama
 
 

[deniz_]

sanırım yazıda bana görünmeyen ve sizlere görünen birşeyler var.

hepinize teşekkür ederim.

[Bişnev]

Siz de mutlak okumuşsunuzudr deniz hocam. Mesnevide şöyle bir hikaye vardır;

Bir gün, bir bilge, kendi türleriyle uçmayı reddeden iki ayrı cins kuşa rastlar, yol kenarında. Hayli merak eder, bu iki farklı yaratığın nasıl olup da kendi aileleriyle, ait oldukları yerlerde yaşamak istemediklerini, nasıl olup da bir yabancıyı kendi kardeşlerine yeğlediklerini. Biri karga, biri leylek... O kadar farklıdır ki kuşlar, ihtimal veremez birbirlerini sevdiklerine, türdeşleriyle değil de birbirleriyle uçmayı yeğlediklerine. Öyle ya, karga dediğin kargalarla uçmalıdır, leylek dediğinse leyleklerle.

Yaklaşır ve merakla inceler kuşları. Tâ ki her ikisinin de topal olduğunu keşfedinceye kadar. O zaman anlar ki, birlikte kaçar, birlikte uçar, beraber yaşamaları beklenenlerin yanında tutunamayanlar.


Sizin göremediğiniz ama bizlerin okuduğumuzda yüreğimizin en ücra köşelerine nüfus eden duyguda budur. Ortak acılar... Ortak feryadlar... Kazançlarını yitirdiklerinde bulanlar...

Biz teşekkür ederiz hocam. Acılarımızı tazelediğiniz ve perçinleştirdiğiniz için...