İBRAHİM-İ DURUŞ.

[selvi]

Allah’ın selamı rahmeti ve berketi tüm inananların üzerine olsun .Selat ve selam peygamberine âline ve ashabına olsun..

Hak ile batıl,küfür ile tevhit mücadelesi Hz Adem (as) ie başlamış,onun evlatları Habil ve Kabil ile hareket kazanmış,günümüze kadar artarak devam edegelmiştir ve kıyamete kadar da sürecektir.  Hakkın hakimiyeti için yola çıkanlar batılın hep farklı yüzleri ile karşı karşıya kaldılar…Zaman geldi şeytan müvahhidi Müslümanların karşısına gizliden vesvese vererek tevhidi zedeledi,zihinsel zelzeleye sebep  oldu, zaman geldi Kabil ile hareket bulan batıl,Firavunları,Nemrutları,Karunları,Tağutları,Bel’am-ları ve havarilerini kullandı
,kıyamete kadarda kullanmaya dvam edecek.   Ancak batılın bu süreci içinde imanları gönüllerinde yer bulmuş müvahhidi Habiller,gayretiyle Nemrud’ları dize getiren İbrahim’ler,imanlarıyle Firavunları deryalara gark eden Musa’lar,Ebu cehillerin ,ebu Lehep’lerin,müşriklerin saltanatını yerle bir edecek Muhammediler ve daha nice tevhidin muvahhit yiğitleri var oldu.   Ve onları bir rehber,bir örnek ve bir öncü olarak kabul edip yollarını takip edenler İZZET,ŞEREF ve ZAFER sahibi olurken,yüz çevirenler ise batılın ZİLLET bataklığında boğulup gittiler..

   Hiç şüpesiz hak ile batıl, küfür ile tevhid mücadelesinin yiğit öğretmenlerinden biride nebi’nin atası İbrahim (a.s) dır.  O’nu tanımak,anlamak,mücadelesini kavramak her zaman mü’minleri Allaha dost kazandıracaktır. Çünkü O halilullah yani Allahı’ın dostudur. O’nun mücadelesi gelecek nesillere Kur’an-ı Kerim’dede gösterilmektedir.
‘’İbrahim’de ve onunla beraber olanlarda sizin için gerçekten güzel bir örnek vardır.  (mümtehine:4)

   Elbette İbrahimin milletinden olmak büyük bir değere sahipken,bu İbrahimi şan ve şerefe nail olabimekte ucuz olmayacaktı. Ve O’nun yolunun takipcisi bir fert olabilmekte O’nun bıraktığı İbrahimi  öğretiye sahip çıkmak  ve nesillere taşımakla olacaktı..
   Hz İbrahim(a.s) putperest müşrik bir ailede ortamında adeta  bataklıklar içinde yeşermişti. Ancak bu idraksiz putperest toplumun çok akılsızca olduğunu idrak edebiliyordu. Kendisini korumaktan aciz biri başkasını nasıl korusun du.
   Günümüzün toplumunda olduğu gibi tüm putperest toplumlarda bu muhakeme gücünü kullanabilecek nice insanlar vardır. Ancak bu toplumu idare etmekle görevli zorba iktidar sahipleri,ellerindeki bu saltanatı sürdürebilmek için,insanları bu düşünceden uzak tutmaya çalışacak,bazen yargılanacak,bazen sorgulanacak, zorbalıkla zülüm ve işkence yapacak, hapsedecek,öldürecek ve onları bu düşünceden uzak tutmaya çalışacaktı. Ancak; İbrahimler, Musalar, Muhammediler,illaki çıkacaktır,taa kıyamete kadar.

   Hz İbrahim daha taze bir fidan iken, evrenin yaratılış ahengine bakarak,ondan feyiznap olmak için gayret gösteriyordu.O Rab-ini tanıma ,O’na yaklaşma ve sonsuz rahmet pınarlarından tatmaya namzet kişinin ,insanlara sunduğu öğreti yani tefekkür.
   İmansızlık, ahlaki yozlaşma,kahır ve zülüm içinde tertemiz kalabilme,Allaha imanın kuvveti bu yoldan geçiyordu. Önce akletme ve daha sonra tefekkür etme,yada bunu yapamayanlar için dünyanın çirkinlikleri içinde kaybolmak.Rabbini arayan ve O’na ulaşma yolunda gayret sarfeden herkes Hz İbrahim gibi ikramlara elbette sahip olacaktır.
   Hz İbrahim(A.S)  imanının yüceliğini yüreğinin derinliklerinde hissediyordu artık,bu iman ile vahye muhatap olduğundan bu iman onun göğsüne sığmıyordu,ve haykırmalı dışarı taşmalıydı.Aksi halde tek başına sahip olduğu bu iman ne işe yarayacaktıki.
   Ve Rabbinden aldığı emirle tüm ailesine babasına tevhidi haykırdı. Bilinki ibadet ettiğiniz o tanrılar, hepsi benim düşmanlarımdır  Ancak âlemlerin Rabbi hariç! (benim dostumdur)  Beni yaratan ve bana doğru yolu gösteren O’dur  Beni yediren, içiren O'dur  Hastalandığım zaman bana şifa veren O'dur  Benim canımı alacak, sonra beni diriltecek O'dur  Ve hesap günü hatalarımı bağışlayacağını umduğum O'dur ’ (Şuara: 77-82)
Hz İbrahimin bu haykırışı yıllardır içinde biriktirdiği imanın bir volkan gibi dışa  taşmasıydı,O’nun haykırışı iman ateşi idi. Bu haykırış zorba iktidarın saltanatını adeta kasıp kavuruyor tarumar ediyordu.  Çünkü ondaki köklü bir iman, pasif,korkak,etkisiz değil,hareketli
cesur,etkin bir iman vardı. Bu imanda hakkı layıki ile ortaya koymak vardı,iktidar sahipleri ile ittifak yoktu,derin bir mücadele vardı. Bu babada olsa imansız ve putperest toplumları kızdırmamak adına pasiflik sönüklük yoktu. Rabbin dışındaki tüm güçlere karşı bir baş kaldırı bir direniş vardı.  “… Biz sizden ve Allah'ı bırakıp taptıklarınızdan uzağız  Sizi tanımıyoruz  Siz bir tek Allah'a inanıncaya kadar, sizinle bizim aramızda sürekli bir düşmanlık ve öfke belirmiştir ’ (Mümtehine: 4)
Hz İbrahim içinde bulunduğu toplumu sürekli uyarmasına rağmen iman edenler çok azdı. Babasıda dahil olmak üzere batılda direniyor ve batıl ile gelecek zilleti izzete tercih ediyordu.Hz İbrahim bu sebeple mücadelesini farklı bir boyuta taşıyor,sözlü mücadele yerini fiili mücadeleye bırakıyordu.  Kavmi’nin bulunmadığı bir dönemde puthanenin bütün putlarını yerle bir ediyor,sadece en büyük putu bırakıyordu, böylece putperest’lerin mantıklarını biraz daha çalıştırmak istiyordu. ‘’Sonunda İbrahim onları paramparça etti.Yalnız onların büyüğünü bıraktı;belki ona müracat ederler diye..(enbiya:58)
   Esasında hertürlü sapıklığa,zülme cehalete sembol olan put,her zaman sözlü olarak yıkılamıyordu.Sözlerin bittiği yerde putkıran İbrahim gibi putları kıracak yiğit güçlü bileklere ihtiyaç vardır.  Putperest toplum ,putlarının bu şekilde kırıldığını görünce dehşete kapılarak hezimete uğramaya başlamışlardı bile.’’bunu kim yaptı’’ sorusu cevap buluyor,putlarını kırabilecek,onlara dil uzatan genç İbrahim olabileceğine kanaat getiriyorlardı.
   ‘’Bunu ilahlarımıza sen mi yaptın ey İbrahim? dediler Hz İbrahim  belki de bu işi şu büyükleri yapmıştır  Hadi onlara sorun; eğer konuşuyorlarsa! dedi  Bunun üzerine kendi vicdanlarına dönüp (kendi kendilerine) "Zalimler sizlersiniz (biziz)" dediler  Sonra tekrar eski inanç ve tartışmalarına döndüler: Sen bunların konuşmadığını pek ala biliyorsun, dediler  İbrahim: Öyleyse dedi, Allah'ı bırakıp da, size hiçbir fayda ve zarar vermeyen bir şeye hala tapacak mısınız? Size de, Allah'ı bırakıp tapmakta olduğunuz şeylere de yuh olsun! Siz akıllanmaz mısınız? (Enbiya  62- 67)
Hz İbrahim (A.S) bu putperest  ferasetini kaybetmiş ahmak toplumun düşüncelerini zorlamış,acziyetlerini yüzlerine vurmuştu,ancak akıl melekeleri hezimete uğramış hasar görmüş bu toplum bir türlü idrak edemiyor ayak diremeye devam ediyordu.
Hz İbrahimi nihayet her asırda ve dönemde isimleri değişen zorba Nemrud’un sarayına götürdüler.Asrın azgınlaşmış gücüne ve iktidarına güvenen,o’nu tanrı sayanların yolunda,genç İbrahim dimdik ayakta idi. Nemrut’un’’putlara neden secde etmedin sorusuna ‘’ben beni yaratanın dışındakine secde edecek değilim’’ cevabını veriyor AllahIN güç kuvvet ve azametini Nemrud’un gözü önüne seriyor Nemrud’u fehmetmekten aciz zavallı bir mahlukatı susturuyordu. Nemrut ise genç  İbrahimin karşısında düştüğü  bu rezil ve zelil duruma daha fazla tahammül gösteremiyor,avanelerine ibret olsun diye o’nu ateşe atmaya karar veriyordu.
‘’Bir kısmı:Eğer iş yapacaksanız,yakın onuda tanrılarınıza yardım edin. Dediler.(enbiya68).
   Nihayet ateş yakılıyor,mancınık kuruluyor, infaz gerçekleşiyor,genç İbrahim ateşe atılıyordu, artık halilullah ateştedir.Hz İbrahim’i yutan ateş onu yakmak istemiyor,Allah’tan gelecek emri bekliyordu. Emir gelmemesi halinde de bunu yapmak zorunda kalacaktı. Adeta evren susmuş,yeryüzü sessizliğe bürünmüştür.  Ve Allah emri gönderiyor. ‘’Biz ey ateş!İbrahim için esenlik ve serinlik ol. Dedik..(Enbiya:69)
Bu iman ateşi karşısında hak batıla galebe,cehalet şirk dehşet içindedir. Allah’ın yardımı iman ve iteatle sabır gösteren kuluna yetişmiştir. Hz İbrahimin gelecek nesillere İMAN SABIR VE DİRENİŞ öğretisı kıyamete kadar sürecek bir hazine olacaktır..
   Bu hadiseden sonra Hz İbrahim davete devam etmiş,ümidi kalmayınca da ilahi emir ile hicreti yaşamaya hazırlanmıştır.
   Hz İbrahim eşi Sare validemizide alarak hicret etmiş,ancak bir evladı olmadığından,Hacer validemiz ile evlendirilmiş,bu evlilikten Hz İsmail olmuştur.Sare validemizin Hacer validemizi kıskanması sebebiylede yine ilahi bir emir ile Filistin topraklarından ayrılarak Mekke topraklarına yönelirler. Hz İbrahim bu topraklarda Hz HACER VE OĞLU İsmail’i bırakır,kendisi geriye döner.Issız çöllerde bir kadın ve bir çocuk onlar Allah’A emanet edilmiştir .Zaten o en güzel koruyucu değimli idi..Bir süre sonra susayan çocuk İsmail karşısında Hacer validemiz telaşlanır,su arar ancak bulamaz,yavru ağlar  Hacer aciz kalır,safa ile Merve arasını defalarca gidip gelmiş ancak su bulamamış,buna rağmen acizdir asla isyankar değildir. Bunun ilahi emir ile olduğunu bilerek şikayetci olmamıştır. Bu günün Müslüman hanımlarına ne kadarda güzel bir örnek! Dünyevilik adına dava adamı eşlerine şikayet üstüne şikayette bulunan Müslüman hanımlara.Halbuki Rabbin kendisine ihlas ile sığınan kullarından yüz çevirdiği görülmüşmüdür.Ve nihayet Hz Hacer ve oğlu İsmaile su gönderilmiştir.
   Zaman geçecek Hz İbrahim oğlu İsmail ile Rabbin evi kâbe’yi yapması istenecekti .Bina alınan emir üzere inşa edilir. İbrrahim tek başına bir ümmetti kabeyi inşa ettiğnde oğlu İsmail ile Allah c.c. emreder ‘’ey ibrahim seslen bütün herkesi hacca davet et’’ Hz İbrahim çaresiz ve düşünceli ve der ki ‘’YA RAB ben seslenirimde sesim ulaşmaz ki kimseye’’ Allah c.c. buyurdu SEN SESLEN SENİN SESİNİ BEN DUYURACAĞIM.Hz İbrahım  tepeye çıkar ve ordan seslenir bütün aleme, ‘’ey insalar HACCA DAVET VAR...’’ Gerçektende insanlara düşen Rabbin dini için çalışması idi  O  ihlas ile çalışan kullarına yardım eder tek başlarınada olsa seslerini duyurur onları bırakmazdı.Ve Hz İbrahim ile oğlu İsmail(a.s) bu mabette şeytanın telkinlerine direniyor.Hz Muhammed müşriklerin tanrı diye taptıkları putlarla burada mücadele ediyor,Mekke’nin fethi ile gerçekleştirilen icraatte yine kâbe’nin putlardan temizlenmesi oluyordu.Hz İbrahimin temellerini attığı bu kutsal mekan şimdilerde necis ayakların kirlettiği yer olmaktan kurtarmak tüm Müslümanların üzerine bir borçtur.

   Hz isamilde artık büyümüş,iteatkar güzel bir çocuk olmuştur.Fakat Hz İbrahimden bir rüya ile Hz ismaili kurban etmesi istenmiştir.Onu güzelce giydirmiş,bıçağını almış kırlara götürmek üzere yola çıkmıştır.Ne kadar üzülse ,gözyaşı dökse de Allah ‘tan iteatten ayrılmayacak ve emri ilahiyi çiğnemeyeceğinin idrakindedir .Yer ve gök yine susumuştu bir kez daha Halilullahın acısına ortak oluyorlardı. Yavrusuna bu emri iletti,o’nun olumlu tepkisi Hz İbrahimi cesaretlendirdi.Hz İsmail şöyle diyordu.
 ‘’babacığım emrolunduğun şeyi yap,İNŞAAllah beni sabredenlerden bulacaksın’’(saffat102)
   Hz İbrahim oğlu İsmail’in boğazına bıçağı dayar ve çeker ama bıçak kesmemiştir,yine dener,tüm denemelerine rağmen bıçak kesmez,bıçak taşa çalınır taş kesilir ancak İsmaili kesmez Allah koç gönderir,bir kez daha O’na Hz İsmaili bağışlamıştır. Hz İbrahim bir kez daha merhamete doymuştur.Hz İbrahim’e bunu sağlayan O’nun sabrı ve teslimiyetiydi.Ve bize sonraki nesillere örnek olacak olan teslimiyet ve her zaman ve mekanda.
   Kurban,yakınlaşmak değimlidir,Hz İbrahim Rabden uzaklaşmaya sebep olarak gördüğü sevgiyi Allah’A kurban ediyordu.O’na yakınlaşma düşüncesiyle aralarına giren her türlü engeli kaldırmak istiyordu,sadece Rabbi memnun etmek adına.
Hz İbrahim büyük mücadeleler sonrası gelecek nesiller için şöyle dua ediyordu…’’Ey Rabbimiz..Bizi sana boyun eğenlerden kıl,neslimizden de sana iteat edecek bir nesil çıkar.(bakara.128).

   Allah HEPİMİZİ O’NUN GİBİ TESLİMİYETCİ, ASRIN PUTPEREST NEMRUT’LARININ KARŞISINDA  DİMDİK KIYAMDA VE O’NUN PEŞİ SIRA GİDECEK ÜMMET EYLESİN…VE Allah YOLUNDA HZ İBARAHİM GİBİ KIYAMETE KADAR Allah YOLUNDA SAVAŞACAK OLAN ,ÖLEN VE ÖLDÜREN TÜM MÜSLÜMANLARA SELAM OLSUN..     
 
 
 

[Kıyam]

 AMİNNN...Kabil heder olmuştur,Habil kazanmıştır..!O günden beri asırlar boyunca habiller kazanmış ve karşısındakiler heder olmuştur..İBRAHİM'ler ödedikleri bedelle değer kazanmışlardır.O günden bu güne yol belli,Allah izan,şuur versin bizlere ..şairin dediği gibi;"Akla göre zor görünen bir iş aşkla çok kolay olur."  ....
" Hep birlikte Allah'ın ipine sımsıkı tutunun, ayrılığa düşmeyin ve Allah'ın üzerinizdeki nimetini düşünün. Sizler birbirinizin düşmanları iken O, sizin kalplerinizde bir uzlaştırma meydana getirdi ve O'nun nimeti sayesinde uyanıp kardeş oldunuz. Bir de siz, bir ateş çukurunun tam kenarında bulunuyordunuz ve O, sizi tutup ondan kurtardı. Şimdi Allah'a doğru gidebilmeniz için size ayetlerini böyle açıklıyor. "Ali imran/103

[seriyye]

Rabbine teslim olana selam olsun

[hamne]

Allah razı olsun inş.