İmam Hüseyin: İnsanlığın yüz akı.

[MERXAS]

Şehitlerin en yürek yakanı.

Mazlumlar arasında öyküsü en acılı olanı.

İmam Hüseyin: Yiğitliği asırlardır dillere destan olan.

Adı anıldığında gözleri yaşla dolduran.

Şehit, yiğit ve İmam…

Kerbela: Tarihin, aziz İslam’ın var olma mücadelesinin asla sekteye uğramayacağını perçinleştirdiği ve bu gerçeği kayda geçirdiği topraklar.

Kerbela: Aziz İslam için aziz insanların izzetin tarihini yazdığı; izzetin korunmasının nasıllığını belleklere kanla nakşeden mekân!

Doyasıya, hıçkıra hıçkıra ağlamak için en uygun iki kavram: Kerbela ve İmam!

Bir fasıl ağlamak elbette gerek!

Ama ya anlamak?

İşte en önemlisi bu.

Anlamak olabildiğince en son noktaya, en ince detayına kadar…

Anlamak ve anlamlandırmak!

En öncelikli olan Kerbela’yı anlamak, İmamı tanımak!

Anlaşılırsa Kerbela ve İmam kaçınılmaz olur zaten ağlamak…

Hayattayken oğlu için önemli kişilerden biat alan Muaviye ölmüş, yerine Yezid geçmişti saltanat tahtına. Muaviye yaşarken İmam Hüseyin’den oğlu için biat talebinde bulunmamış ve bu konuda Yezid’e İmam Hüseyin’e sunulacak bir teklifte ısrarcı olmamasını tavsiye etmişti. Ancak Yezid baba tavsiyesine uymayıp Medine valisine İmam Hüseyin’den kendi hilafeti için biat almasını ve eğer kabul etmezse başını Şam’a göndermesini emreder.

Medine valisi Yezd’in bu talebini İmama iletir. İmam düşünmek için zaman ister. Ve gece ailesiyle birlikte Medine’den ayrılıp Mekke’ye gider. Allah’ın haremine sığınır daha güvenli diye.

Buradayken İmam’a birçok İslam beldelerinden; özellikle Irak ve Kufe’den mektuplar gelir. Yezid’e ve onun zulmüne başkaldırmak gerektiği ve bu hususta İmam’ın yanında olacakları yönünde ısrarcı davetler iletilir. Bu arada hacc mevsimi gelmiş bulunuyor. İmam Hüseyin’e Yezid’in kendisini öldürmek için hacı kılığında bir gurup insanı gönderdiği haberi ulaşır.

İmam bunun üzerine haccı yarıda keserek kısa bir konuşma yapıp Irak’a doğru yol almaya karar verir. Bu konuşmasında şehit olacağını da dile getirir. Bazı önemli kimseler İmam’ı kararından vazgeçirmeye çalışsa da İmam tercihli ve bilinçli olarak kararlılıkla yoluna devam eder.

Ve ‘ben biat etmeyeceğim. Zulüm ve fesat hükümetine boyun eğmeyeceğim’ der. Sonra da şu tarihi ve önemli tespiti yapar. ‘Nerde olursam nereye gidersem beni öldürecekler. Benim Mekke’den ayrılışımın nedeni de kanımın Ka’be’de dökülüp hürmetine halel gelmesine engel olmaktır’ ifadesini kullanır.

İmam Kufe’ye doğru yol almaya başlar. Daha Kufe’ye gelişine birkaç gün kala Kufe’ye gönderdiği elçisinin Yezid’in valisi tarafından öldürüldüğünü ve bacaklarından iple bağlanıp sürüklenerek şehrin sokaklarında gezdirildiği haberini duyar. Bu sırada Kufe ve çevresinin sıkı bir denetim ve gözetim altına alındığı, oldukça donanımlı bir ordunun savaşmak üzere hazırlandığı bilgisine de sahip olur. İmam buna rağmen yoluna devam eder ve Kerbela’ya kadar gelir. Burada muhasara altına alınarak gittikçe etraflarındaki çember daraltılır.

İmam Hüseyin bu durum karşısında kendisiyle birlikte orda bulunanlara şu konuşmayı yapar. ‘Yarın düşmanla karşılaşacağımız gündür. Bizim ölümden ve şahadetten başka yolumuz yok. Ben biatımı sizden kaldırdım. Gitmek isteyen gecenin karanlığından faydalanıp kendisini bu tehlikeli meydandan kurtarsın. Çünkü onlar beni öldürmek istiyor.’ Bu sözlerden sonra yanan ışıkları söndürmeyi ister ve gecenin karanlığından istifade edip gitmek isteyenlere yol verir.

Ertesi gün savaş başlar ve malum katliam yaşanır.

Yukarda anlatılanlara dikkatle bakıldığında bazı önemli tespitlere ulaşılıyor.

Birincisi: İmam Hüseyin için söylenen O İmam Hasan’dan farklı bir yol tuttu. İmam Hasan Muaviye ile savaşmayı yol olarak seçmedi; ama İmam Hüseyin tersine savaşı seçti tezinin yanlışlığıdır. Zira Muaviye döneminde tıpkı İmam Hasan gibi İmam Hüseyin de savaşmak fikrinde olmamıştır: Ama Yezid döneminde, anlattıklarımızdan da anlaşıldığı gibi biata zorlandığı ve bunun yapılmaması karşısında ölümle tehdid edildiği gerçeği görülüyor. Yani İmam Yezid’e karşı savaşmakta mecbur kalıyor ve başka seçeneği kalmıyor.

İkincisi: İmam Hüseyin hiç kimseyi kendisinin yanında savaşmaya zorlamıyor hepsine savaşa katılmama hakkını tanıyıp onları serbest bırakıyor. Savaştan galip çıkma gibi bir hesap gütmüyor ve salt buna yönelik bir çaba sergilemiyor.

Üçüncüsü: İmam; Yezid’in amacının kendisini öldürmek olduğunu çok iyi tespit etmiş ve bunu gerçekleştirmedikçe asla kendisine rahat vermeyeceğini anlamıştır. Her türlü tedbire rağmen Yezid’in onu katletmekteki ısrarı hiçbir zaman bitmemiştir.

[MERXAS]

Kerbela hadisesi bize ayrıca şu dersleri sunmada önemli bir hazinedir.

1- İmam Hüseynin Kıyamı salt zalim facir bir idareye karşı başlatılan siyasi ve askeri bir hareket değildir. Bu özelliğinin yanında bu hareket Emevi düzeninin temsil ettiği ve sultanlarının sahiplendiği süfli ve bozuk değerler aleyhine başkaldırmış bir harekettir. Yani bu hareket Emevi hanedanının İslami olmayan bir kültürü İslam’a mal edip müslümanları sindirmeye çalıştığı anlayışa başkaldırıdır.

2-İmam Hüseynin kıyamı mukaddes değerler ve ulvi amaçlar için yapılacak başkaldırıların tıpkı amaçları gibi; ancak mukaddes ve ulvi araçlarla yürütüleceğini bildirmiştir. Bu yönüyle Kerbela kıyamı kendinden sonraki bütün inkılapçı amaç güden hareketlere örneklik teşkil edecek en büyük timsaldir. Kerbela her türlü makyevalizmi ve pragmatizmi reddeden, insana mukaddes hedef ve gayeden uzaklaşmamayı öğreten en büyük mekteptir. Aksi durumun insanı bir fesattan başka bir fesada götüreceğini bildiren bir belgedir Kerbela.

3-Kerbela ahlaklı ve erdemli üslubun tüm diğer üsluplardan daha güçlü, etkili ve kalıcı olduğunu; bu üslubun düşmanı en kahredici silah olduğunu göstermek açısından ibretlik bir numunedir.

Hulasa;

Kerbela’da Yezid savaşı kazandı. Tarihte Yezidler hep güçlü oldu: Yezidiler genelde üstün geldi; ama bir gerçek var ki hiç değişmedi: Yezid ve yezidiler hep korkuyla hep silikçe yaşadılar. O gün bu gün davranışlarıyla Yezid olduklarını ilan edenler nedense hiçbir çocuğuna Yezid adını takamadılar/takacak yüreği bulamadılar. Yezid eylemiyle, Yezid ismini hiçbir çocuğa isim olarak verilemeyecek kadar karalarken, Hüseyin adını taşımayı herkes için iftihar kaynağı kılmıştır.