İnsan ve Dünya

[siyahi]

Gökyüzü kadar geniş dünya da insan tutuklu, insan serkeşliğe müebbet..
Bütün duygular en güzel anlarda bile dar geliyor. Elini eteğini dünyaya adamış insana azatlık zor.
En güzel dyguları satacak kadar insanın hamalı olmuş zenginlikler acı...yetersiz...doyumsuz..
Başkasına uzanan musibetler bin yaşasın! Yeter ki dokunmasın benliğe, menfaate..Ene putuna aşık bir yürekte 'vicdan' türememiş kavram..Bencil alışkanlıkları rota edinmiş İnsan..
Umuduna sıkı sıkı sarılır, umutları umursamaz..Bir yetimin yüreğini hiç anlamaz ki; umudunu taşısın, umudunu sırtlasın,acısına dertlensin!

Dakikalara adanmış gülüşler, zamanın değersizliğine biçilmiş ses yığını..
Alkış koparan şakşaklar, bir hayat maratonunda bomboş başarılara eşlik etmiş ellerin ses gürültüsü..
İçinde şeytanıyla sözleşip, dışarıda fikirlerine, düşüncelerine maske geçiren yüzsüzlük..
ADEM olmayı bilememiş insanın; başrolünde dünya, padişahı dünya,emellerinin bütün neticesi dünya..
Nerden geldiğini bilememiş insanın yürüdüğü TOPRAK,; ona birşeyler vermekten öteye geçememiş,suyla toprak arasındaki iletişimi bile görmekten aciz, tefekkürsüz bir taş yığını..

Böylece dünya cezbedici duruşuyla diğer yarısını (ahireti) düşündürememiş..
Dünyanın yarısına eşlik edememiş insan dünyalık şarkılara teslim olup, hayvandan da alaşağı yaratıkların senfonisine mazhar olmuş..

''Hiç şüphesiz dünya hayatı bir oyun ve eğlenceden ibarettir."