İslam'da Körü Körüne Taklid Yoktur

[hamza01]

Hak din üzerinde olup olmadığına bakmaksızın körü körüne babalarının ve dedelerinin dinine tabi olmak kafirlerin adetidir. Çünkü insanların babaları hata yapabilir, İslam’dan sapabilir.

İslam, babadan oğula geçen ırsi bir din değildir.

Kişinin müslüman olabilmesi için sadece babasının veya dedesinin müslüman olması yeterli değildir.

Kişi Allah’ın inanılmasını, yapılmasını ve sakınılmasını emrettiği belli hususları gerçekleştirmedikçe, yedi ceddi de müslüman olsa, bu onun müslüman olması için yeterli değildir.

Bunun için kişinin aslını astarını araştırmadan sırf babasının dini olduğu için bir dine bağlanması doğru değildir.


İbrahim Aleyhisselam Müslüman idi. Onun çocukları da Müslüman idiler. Onların soylarından gelen insanlar belli bir müddet tevhid dini üzerine yaşadılar. Fakat sonra ne oldu?

Onların içinden çıkan ve salih bir kişi olarak gördükleri Amr b. Luhay bir takım putlar ve şirkler icad edip insanları buna davet etti. İnsanlar da İslam’ı asıl kaynaklarından öğrenmedikleri ve salih gördükleri kimselere bir rasul gibi masumiyet tanıdıkları için o kimseye tabi oldular ve bir zamanlar dedelerinin üzerinde bulunduğu tevhid dinini terkedip şirk ve küfür bataklığına saptılar.

Onlardan sonra gelen müşriklerin çocukları aslını araştırmayıp hak din üzere olup olmadıklarına bakmaksızın körü körüne babalarının dinine bağlandılar ve kendilerinin doğru yol üzerinde olduklarını zannettiler. Babalarının en doğru yol üzerinde olduğuna inanan bu kimseler yüzünden yeryüzünde şirk ve putperestlik yayıldı.


Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem rasul olarak gönderildiğinde onun kavmi de babalarının dinine olan körü körüne bağlılıktan dolayı koyu bir cehalet içinde bulunuyordu. Hatta babalarının dinine olan bağlılık, doğru ve hak olduğunu bilmelerine rağmen, bir çok müşriği İslam’a girmekten alıkoymuştur.

Bunun en açık örneği; Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem’in amcası olan Ebu Talib’dir.

Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem’in defalarca onu ebedi cehennem azabından kurtaracak tevhid kelimesi "La ilahe illAllah"ı söylemesi hususunda ısrarla durmasına rağmen, müşriklerin ona; "babalarının dinini terk mi edeceksin?" diyerek kışkırtmaları onu hak dini kabul etmekten ve tevhid kelimesini söylemekten alıkoymuş ve bu yüzden de Allah-u Teâlâ‘nın ebedi azabına düçar olmuştur.

Allah-u Teâlâ ayetlerinde defalarca bu adetin kafirlerin adeti olduğunu bildirmiş ve Müslümanları bu gibi tavırlar içinde bulunmaktan sakındırmıştır.

Allah-u Teâlâ şöyle buyuruyor:

"Onlara "Allah’ın indirdiğine uyun "denildiğinde: "Hayır. Biz babalarımızı üzerinde bulduğumuz yola uyarız" derler. Ya şeytan onları alevli ateşin azabına çağırıyor idiyse?" (Lokman: 21)

"Senden önce de hangi memlekete uyarıcı göndermişsek mutlaka oranın ileri gelenleri: "Biz babalarımızı bir din üzerinde bulduk, biz de onların işlerine uyarız." dediler. "Ben size babalarınızın üzerinde bulunduğu (din)den daha doğrusunu getirmişsem "deyince, dediler ki:

"Doğrusu biz sizin gönderildiğiniz şeyi inkar ediyoruz." (Zuhruf: 23-24)

"Onlara: "Allah’ın indirdiğine uyun " denildiği zaman onlar: "Hayır. Biz atalarımızı üzerinde bulduğumuz şeye uyarız dediler. Ya ataları bir şey anlamamış, doğruyu da bulamamış idiyseler." (Bakara: 170)


Şu halde, sırf babası veya dedesi yapıyordu diye doğru olup olmadığını araştırmadan onlara tabi olma, Müslümanlara yakışmayan, kafirlerin adeti olan bir alışkanlıktır.

Müslümanın tabi olması gereken babaları değil, Allah’ın kitabı Kur’an’ı Kerim ve O’nun Rasulünün sünnetidir.

Müslüman, baba ve dedelerinin üzerinde bulundukları din Kur’an ve sünnete uygun ise onlara tabi olur, şayet onlara zıt ise onların dinini reddedip Kur’an ve sünnete tabi olur. Bir Müslümanın bunun dışında bir tavır takınması düşünülemez.