Kafirler bilirler ki onlar için en tehlikeli olan sistem İslam sistemi ve onlar

[hamza01]

Kafirler bilirler ki onlar için en tehlikeli olan sistem İslam sistemi ve onlar için en tehlikeli olan devlet İslam devletidir.
****************************************************************************

Zira onlar bu sisteme bağlı olan kişilerin bu sistem ve düşünceden en ufak bir taviz vermeyeceklerini, kendileriyle asla ortak bir yol tutmayacaklarını, böyle ortak bir yol tutmaları halinde bunun onların düşünce ve akideden vazgeçmeleri manasına geleceğini, geçmiş tecrübelerinden çok iyi biliyorlardı. Ayrıca Müslümanların Allah-u Teâlâ'nın dinini yeryüzünde tamamıyla hakim kılmadıkça kendilerine asla rahat vermeyeceklerini de biliyorlardı.

Bunun için birbirine düşman olan bu kafirler, bu sistemi ve bu sisteme bağlı olan kimseleri tamamıyla yok etmek için, aralarındaki düşmanlığı unutup birleştiler.

Bu Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem zamanında böyle ceryan ettiği gibi ondan sonraki İslam devletleri döneminde de aynen böyle ceryan etmiştir.

İslam devleti ne zaman yeryüzünde bir sistem olarak ortaya çıksa kafirler aralarındaki düşmanlıkları bir tarafa bırakıp bu sistemi yok etmek için birleşmişlerdir.

Günümüzde de yahudiler başta olmak üzere bütün kafirler aralarındaki düşmanlıkları unutarak İslam devletini ortadan kaldırmak için birleşip ellerindeki bütün imkanları seferber ettiler ve bunda başarılı da oldular. Ve İslam devleti yerine ismi İslam olan fakat kafir kanunlarıyla idare edilen, batıya ve yahudilere uşaklık eden, İslam'la uzaktan ya da yakından hiçbir alakası olmayan bir takım devletler icad ettiler. Bu işte de en büyük rolü yahudiler oynamışlardır.

Kafirler sadece İslam devletini ortadan kaldırmakla yetinmemişler, bunun yanında en ufak bir toprak parçasında dahi olsa İslam'ın tekrar hakim olup bir devlet haline gelmemesi için her türlü tedbiri almayı da ihmal etmemişlerdir.

Kafirlerin böyle bir devletin hakim olmasını engellemek için yapamayacakları hiç bir şey yoktur. Zira onlar İslam'ın dünya üzerinde bir devlet olarak hakim olmasının kendileri için yok oluşun başlangıç noktası olduğunu çok iyi bilirler. Bu yüzden onlar çok ince hesaplar yapıp İslam devletinin tekrar hakim olmaması için birtakım tedbirler almışlardır.

Bu tedbirler:

__________________________________________________ ____

1 - Kafirler daha önce İslam tatbik edilmekte olan diyarlarda yaşayan ismi Müslüman olan kimselerin hakiki İslam'ı öğrenmemeleri için çeşitli hile ve planlar hazırlamışlar ve bu insanlar arasında kendi uydurdukları ve kendilerine hiçbir zarar vermeyen bilakis kendilerine uşaklık ettiren sahte bir İslam yaymışlardır. __________________________________________________ _________

Bu çalışmalar sonucunda buralarda yaşayan insanlar öyle bir hale gelmiş ki hakiki İslam kendilerine anlatılınca bunu garipsemeye ve hakiki İslam'ı anlatan kişileri de sapıklar olarak damgalamaya başladılar. Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem'in şu hadisi de zaten buna işaret etmektedir:

"İslam garip başladı ve yine garipliğe dönecektir." (Buhari - Müslim)

Sonuçta bu diyarlarda İslam'ın isminden, Kur'an'ın ise resminden başka İslam'dan hiçbir eser kalmamıştır. Tıpkı Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem'in buyurduğu gibi:

"Öyle bir zaman gelecek ki İslam'ın isminden ve Kur'an'ın resminden başka İslam'dan bir eser kalmayacak."

Bütün bu çalışmalar sonucu kafirler bir zamanlar İslam'ın hakim olduğu bu topraklarda batının, yahudi ve hristiyanların istediği İslamı hakim kıldılar.

Yine bu kafirler batının uşağı olup Kur'an'ı hüküm mercii olmaktan çıkarıp yerine batının kanunlarını hakim kılıp tatbik eden kimseleri de halk gözünde kahraman olarak gösterip lider konumuna getirdiler.

Bununla da yetinmeyip yine bu topraklar da yaşayan kimselerin ekonomik, ilim ve teknolojik alanlarda hep onlara bağımlı kalıp ilerleyememeleri için engeller koydular.

__________________________________________________ _

2 - Yine bu kafirler gerek tekrar İslam'ın hakim olmaması, gerek kendi menfaatlerini, gerekse birbirlerinin menfaatlerini korumak ve eskiden olduğu gibi birbirlerine girmemek için bir takım bloklar ve organizasyonlar kurmuşlardır. __________________________________________________ _______

Avrupa Topluluğu, Nato, Varşova Paktı, Birleşmiş Milletler, Lahey Adalet Divanı vb. bunlara örnek olarak zikredilebilir.

Burada Birleşmiş Milletler ve Lahey Adalet Divanına değinmeden geçemeyeceğiz.

Yahudiler de, hristiyanlar da aslında her birisi ancak kendi menfaatlerini düşünürler. Fakat bunlar menfaatleri icabı birbirlerine taviz verebilirler ve ortak bir yol tutabilirler. İşte Birleşmiş Milletler bunun açık bir örneğidir.

İkinci dünya savaşı sonrası galip çıkan devletler güya bir daha I. ve II. dünya savaşları gibi bazı kişilerin aşırı istekleri sonucu ortaya çıkan felaketlerin tekrar vuku bulmaması için tedbir olarak bu organizasyonu kurmuşlardır. Fakat bu organizasyonun asıl amacı bunu kuran ve kurulmasında öncülük yapan devletlerin menfaatlerini korumak, onlar için en büyük tehlikeyi arz eden İslam'ın tekrar yeryüzüne hakim olmasını engellemek için gerekli tedbirleri almaktı.

Bu organizasyonun kurulmasında en büyük rolü yahudiler oynamışlardır ve kuruluşundan beri de organizasyon içinde yahudiler büyük etkinliğe sahiptir. Bu yüzden, bu güne kadar bu teşkilat en çok yahudilere hizmet etmiştir. Bu güne kadar bu teşkilattan yahudiler aleyhine en ufak bir karar çıkmamış, çıksa bile bu kararların hiçbiri uygulamaya konmamıştır. Bu da organizasyonda yahudilerin ne kadar etkili olduğunun açık bir delildir.

Bu teşkilat belirli kanunlar ve prensipler dahilinde kurulmuştur. Bu kanun ve prensiplerin hiçbirisi İslam'dan alınmadığı gibi bilakis İslam akide ve prensiplerine zıt kanun ve prensipler içermektedir. Bu teşkilata üye olan ülkelerin ise bu prensip ve şartlara uyması şarttır ve daha bu teşkilata girişinde bu şartlara ve prensiplere uyacağını kabul etmek zorundadır. Bu organizasyon, üyelerinin menfaatlerini zedeleyen durumlarda cezalar verip müeyyideler ve yaptırımlar uygulamaya yetkili bir kuruluştur.

Şüphesiz bu şartlara haiz bir organizasyona Müslüman bir devletin üye olması ya da üye olması halinde artık İslam'ından söz edilmesi düşünülemez.

Zira daha önce de belirttiğimiz gibi bu teşkilattaki üyelerin uymak zorunda oldukları kanun ve prensipler İslam'dan olmadığı gibi İslam'a zıt kanun ve prensiplerdir.

Bu kanun ve prensipleri kabul etmek İslam akidesini temelinden sarsar ve bozar.

Zira bu gibi kanun ve prensipleri kabul etmeyip reddetmek İslam'ın ilk şartı olan tağutu inkar meselesine girer. Bu şartı gerçekleştirmeyen bir devletin ise Müslüman kalması mümkün değildir.

Bu organizasyon içinde tabiri caiz ise beş ilah vardır. Bunlar; Amerika, Rusya, çin, Fransa ve İngiltere'dir. Sadece bu beş devlet veto hakkına sahiptir. Yani bu organizasyonda bir karar hususunda bütün üyeler ittifak etse, fakat bu beş ülkeden birisi bu kararı kabul etmeyip veto etse bu karar uygulanamaz. Zaten bugüne kadar Birleşmiş Milletlerin alıp uygulamaya koydukları bütün kararlar öncelikle yahudilerin sonra bu beş devletin menfaatine uyan kararlardır.

Allah-u Teâlâ'dan başka ibadete layık hiçbir ilah tanımayan, Allah-u Teâlâ'dan başka hiçbir sahte ilahın hükmünü kabul etmeyen İslam inancına sahip bir devletin bu gibi ilahların kanunlarıyla idare edilen bir organizasyona girmesi ve onların kanun ve hükümlerini kabul etmesi İslam akidesiyle asla bağdaşamaz.

Akidesini iyi bilen bir Müslüman böyle bir organizasyona üye olan bir devletin artık Müslümanlığından söz edilemeyeceğini de çok iyi bilir.

Birleşmiş Milletler'in, üyelerinin ihtilaflarını çözümlemesi için mahkemesi de vardır. Şayet bu mahkemeye başvuran ülke buradan sonuç alamazsa yine kafirlerin koyduğu kanunlarla hükmeden ve daha üst bir mahkeme olan Lahey Adalet Divanına müracaat eder. Bu mahkemeye bir Müslüman devletin başvurması şüphesiz düşünülemez. Zira bu mahkemeye başvuran ülkenin, tağutun mahkemesine başvurduğundan dolayı (Nisa: 60) ayeti kerimesinin hükmüne göre; ne İslam'ından ne de Müslümanlığından söz edilebilir.

Allah-u Teâlâ şöyle buyuruyor:

"Sana ve senden öncekilere indirilenlere inandıklarını iddia edenleri görmüyor musun? Reddetmeleri emrolunmuşken tağuta muhakeme olmak istiyorlar. şeytan onları derin bir sapıklığa düşürmek istiyor." (Nisa: 60)

Artık bu devletin Müslümanlığı Allah-u Teâlâ'nın de belirttiği gibi kuru bir iddiadan ileri geçemez.

Müslüman bir devletin bu gibi örgüt ve organizasyonlar karşısında takınması gereken tavra gelince;

Müslüman bir devlet bu gibi organizasyonları tanımayarak onları reddetmeli ve onların gerçek amaçlarını ve gerçek yüzlerini açık açık insanlara anlatmalıdır. Zira bu mesele akidenin temellerinden olan tağutu inkar meselesiyle alakalıdır ve bu yüzden de insanlara çok iyi açıklanması, kişi veya devletlerin İslam'ını bozabilecek bu gibi hususlardan Müslümanların sakındırılması ve Müslümanların bunlara karşı cephe almalarının sağlanması gerekir.

Allah-u Teâlâ mü'minlerin bu konuda göstermeleri gereken tavrı şu şekilde açıklıyor:

"Mü'minler ise düşman topluluklarını gördüklerinde: "İşte Allah ve Rasûlü'nün bize vaadettiği! Allah ve Rasûlü doğru söylemiştir" dediler. Bu ancak onların imanlarını ve Allah'a bağlılıklarını arttırmıştır." (Ahzab: 22)

Münafıklar ve kalplerinde hastalık bulunanlara gelince; onlar düşman askerlerinin toplanıp bir araya geldiklerini görünce ümitsizliğe düşerler ve inançlarından şüphe etmeye başlarlar.

Allah-u Teâlâ onlar hakkında şöyle buyuruyor:

"Ve o zaman münafıklar ve kalplerinde hastalık bulunanlar: Allah ve Rasûlü meğer bize sadece kuru vaadlerde bulunmuşlar" diyorlardı." (Ahzab: 12)

[hamza01]

Dikenli Yolda Sabır
***************
“Sizden; hayra çağıran, iyiliği (marufu) emreden ve kötülükten (münkerden) sakındıran bir topluluk bulunsun. Kurtuluşa erenler, işte bunlardır.” (Al-i İmran: 104)

“Siz, insanlar için çıkarılmış hayırlı bir ümmetsiniz; maruf (iyi ve İslam’a uygun) olanı emreder, münker olandan sakındırır ve Allah’a iman edersiniz...” (Al-i İmran: 110)

Müslüman olmak; birçok zorluk ve sıkıntıya maruz kalınacağının peşinen kabul edilmesi demektir. Bu nedenle ‘Müslüman’ ismi; adeta zorluk, sıkıntı, eziyet, işkence, zindan, şehadet ve muhaceratla birlikte anılır hale gelmiştir. Çünkü ‘Müslüman’ demek, Rabbi olan Allah’a her şeyiyle teslim olup O’ndan başkasını ilah kabul etmemek demektir. Yani Müslüman; Yüce Allah’a gönülden itaat edip O’nun emir ve yasaklarını kendi hayatında uygulayan, aynı zamanda aile, akraba, dost, tanıdık ve komşularının da bunu yaşamalarını tavsiye eden, onların da bu bilince ulaşmaları için gayret gösteren kişidir. Bu yüzden de İslami bir bilinç düzeyine ulaşan her Müslüman, yaşadığı toplum içindeki gayri İslami güçler tarafından ‘tehlike’ olarak görülmüş ve ‘yok edilmesi gereken bir düşman’ olarak algılanmıştır. Elbette bu anlayış; beraberinde takibatları, gözaltıları, baskıları, ekonomik boykotları, mallara el konulmasını... vs. gibi her türlü candan bezdirici yıldırma taktiklerinin uygulanmasını da getirmiştir.


“Sizden önce gelip geçenlerin hali başınıza gelmeden cennete gireceğinizi mi sandınız? Onlara öyle bir yoksulluk, öyle dayanılmaz bir zorluk çattı ve öylesine sarsıldılar ki; sonunda elçi, beraberindeki Mü’minlerle; ‘Allah’ın yardımı ne zaman?’ diyordu. Dikkat edin! Şüphesiz Allah’ın yardımı pek yakındır.” (Bakara: 114)

“Sizden öncekiler, başlarından ayaklarına kadar testere ile ikiye biçilir, fakat bu yine de onları dinlerinden döndürmezdi. Bir başkası, vücudu demir taraklarla taranıp etleri kemiklerinden ayrılır, ama yine de dininden dönmezdi. And olsun ki, Allah kesinlikle dinini tamamlayacaktır. Öyle ki San’a’dan bineğine binen bir kişi Hadramevt’e kadar gidecek, Allah’tan başka ya da kuzunun kurttan korkması dışında hiç kimseden korkmayacaktır. Ancak sizler, acele ediyorsunuz.”
 (Buhari)


.“Eğer Allah size yardım ederse, artık sizi yenilgiye uğratacak yoktur. Ve eğer sizi ‘yapayalnız ve yardımsız’ bırakacak olursa ondan sonra size yardım edecek kim vardır? Öyleyce Mü’minler, yalnızca Allah’a tevekkül etsinler.”
 (Al-i İmran: 160)

“Ey Peygamber, Sana ve Seni izleyen Mü’minlere Allah yeter.” (Enfal: 64)

“Gerçek şu ki, göklerin ve yerin mülkü Allah’ındır; diriltir ve öldürür. Sizin Allah’tan başka veliniz ve yardımcınız yoktur.” (Tevbe: 116)

“Ağızlarıyla Allah’ın nurunu söndürmek istiyorlar. Oysa kâfirler istemese de Allah, kendi nurunu tamamlamaktan başkasını istemiyor.” (Tevbe: 32)