KaLb'e Dair..

[ÂmâK-ı HâYâL]

Sev dersin sevmez,sevme dersin sever...incinme dersin aldırmaz,..
hem cismin,hem canın kervancı başı O….
Onsuz ne beden beden olur ne can can ve insan, suretiyle değil siretiyle insan……
Akıl onun kapıcısı. Aklımla hareket ediyom derler ya hani; …yalan….
ah neler çekeriz elinden . gah kupkuru oluruz ,bi dramla yaş çıkmaz kimimizin gözünden.
“öyleki taşlar gibi,hatta taşlardan daha katı oldu kalpleriniz. Taştan su çıkarda……”der Yaradan…
Kah dergahın kapısına “ah minel aşk….” Yazar dervişer ; aşksızlar olamaz babından.…
kah
“Hep kevnü mekan aşık ya Rab bu ne halettir
Ayyuka çıkar feryad güya ki kıyamettir” dedirir esrar dedeye.
Kah
Hak bir gönül verdi bana
Ha demeden hayran olur
Bir dem gelir şadi olur
Bir dem gelir giryan olur


Bir dem döner Cebrail'e
Rahmet saçar her mahfile
Bir dem döner İblis'leyin
Bu halk ile düşman olur
Der yunusun ağzından.

"Vücutta bir et parçası var ki, o düzelirse vücut da düzelir. O bozulursa vücut da bozulur. Dikkat edin o kalptir." Der Allahın Habibi,
“kabine danış”diye öğretir iyiliği.

Demekki müstakim olmak kalple…beyinle değil nefsim bunu iyi belle… .

Ve “ey kalpleri çeviren Allahım kalbimi dinin üzere sabit kıl”diye yalvarır habibi Ekrem,
kendisinin müstakim olduğu ayetle sabitken...belliki yalvarışı, bizim dilimizden.. ümmetine şefkatinden.

Allahım bizi ayırma Rasulünün izinden. Amin.