Kalbin Asabi Rahatsızlıklarının En Önemli İlaçları

[Âl-i İmran]

Kalbin Asabi Rahatsızlıklarının En Önemli İlaçları

 

Kalbin asabî hastalıklarının hatta bedenî hastalıkların en büyük ilaçlarından birisi de kalbî metanet sahibi olmak ve kalbin kötü düşüncelerin sebep olduğu türlü vehim ve hayallerden etkilenmemesi, onların tesiri altında kalmamasıdır. Çünkü insan hayallere teslim olur ve kalbi; hastalık ve buna benzer şeylerden korkmak, gibi acı verici sebepleri vehmederse, kızmak ve şaşırmaktan, hoş olmayan olayların başgösterip, sevilen ve arzu edilenlerin elden gideceğini beklemekten oldukça etkilenir ve tedirgin olur. Bu hal onu üzüntülere, kederlere, kalbî ve bedenî hastalıklara düşürür. Kötü etkileri olan asabî çöküntüye iter.

İnsanlar ise bunların pekçok zararlarını görmüş bulunmaktadır. Halbuki kalp Allah'a güvenir, O'na tevekkül eder ve vehimlere teslim olmazsa, kötü hayaller ona hakim olamaz. Allah'ın lütfuna ümit bağlarsa onun üzüntü ve kederleri uzaklaşır, bedenî ve kalbî pekçok hastalığı şifa bulur. Kalp anlatılamayacak kadar büyük çapta güç, rahatlık ve sevinç bulur.

Kötü vehim ve fâsid hayallerin sebep olduğu hastalıklara müptelâ kimseler hastahaneleri doldurmaktadır. Bu hususlar zayıflar bir tarafa güçlü kimselerin dahi kalplerini çok etkilemiş birçok kimseyi çeşitli derecelerdeki deliliklere düçar kılmıştır. Afiyet bulanlar ise, Allah'ın afiyet verdikleri ile kalplerini güçlendiren, kalbin huzursuzluğunu önleyen faydalı yolları elde etmek için nefsine karşı mücahede edebilen kimselerdir. Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:

"Kim Allah'a tevekkül ederse şüphesiz Allah ona yeter."  (et-Talak, 65/3)

Yani din ve dünyası ile ilgili kendisini sıkıntıya düşüren, rahatsız eden bütün hususlarda Allah ona yeter. Çünkü Allah'a tevekkül eden kimsenin kalbi güçlüdür, vehimler o kalbi etkilemez, olaylar onu sarsmaz. Böyle bir halin ruhun zayıflığından, güçsüzlüğünden ve gerçekle ilgisi olmayan korkulardan kaynaklandığını bilir. Bununla birlikte yüce Allah'ın, kendisine tevekkül eden kimselere tam anlamıyla yeteceğini garantilediğini bilir. Dolayısıyla Allah'a güvenir, Allah'ın vaadine tam anlamıyla güven besler. Kederi, huzursuzluğu ortadan kalkar. Zorluğu kolaylığa, üzüntüsü sevince, korkusu güvenliğe dönüşür. Yüce Allah'tan afiyetini ve bize kalp kuvvet ve sebatını, sahiplerine hertürlü hayrı tekeffül ettiği tam tevekkülü ihsan buyurmasını, hoşlanmadığımız herbir hali ve sıkıntıyı bizden uzaklaştırmasını niyaz ederiz. [12]

 
Arkadaşının Kusurunu Görme! Görevini Yerine Getirmeye Çalış!

 

Peygamberimiz sallAllahu aleyhi ve sellem’in: "Mü'min bir erkek (eşi olan) mü'min hanımından nefret etmesin. Çünkü onun bir huyundan hoşlanmıyor ise de bir başka huyundan hoşlanıyordur."[13] hadisinden son derece önemli iki ibret çıkartabiliriz:

Birincisi: Eşe, yakına, arkadaşa ve karşılıklı ilişkide bulunulan, herhangi bir ilişki ve bağlantı kurulan kimselere karşı doğru davranışı göstermek ve kişinin kendisini bunların herbirisinde bir kusur, bir eksiklik yahut hoşuna gitmeyecek bir halin bulunabileceğine alıştırması.

Böyle bir hal bulunduğu takdirde sana düşen görev onunla güçlü bir ilişkiyi ve sevgiyi sürdürme görevini; onda bulunan güzellikleri, onunla bu ilişkileri sürdürmeyi gerektiren özel ve genel amaçları düşünmeyen ve gördüğün haller ile bunları kıyaslamandır. Bu şekilde kötülükleri görmezlikten gelip, güzel tarafları gözönünde bulundurulur ise arkadaşlık ve ilişki süreklilik kazanır. Rahata ve huzura kavuşulur. Bu yolla da:

İkinci ibret diye sözkonusu edeceğimiz üzüntü ve keder ortadan kalkar, samimi ve art niyetsiz ilişkiler devam eder, vacip ve müstehap hakların yerine getirilmesine devam edilir. Her iki taraf ta rahat ve huzura kavuşur.

Peygamber sallAllahu aleyhi ve sellem’in sözünü ettiği bu yolu izlemeyenler, söylenileni ters yüz ederek kötülüklere ve kusurlara gözünü dikip, güzelliklere karşı kör davrananlar kaçınılmaz olarak huzursuz olacaklardır. Böyle bir kimse ile arasında sevgi bağı bulunan kimselerin ilişkileri bulanacak, herbirisinin korumakla yükümlü olduğu pekçok hak yerine getirilmeyerek, darmadağın edilecektir.

Yüce hedeflere doğru koşan pekçok kimse, çeşitli musibet ve rahatsız edici olayların meydana gelmesi halinde, kendilerini sabra ve sükûnete alıştırırlar. Fakat basit ve önemsiz hadiseler ortaya çıkınca hemen tedirgin olurlar, huzurları bozulur. Bunun sebebi, onların büyük ve önemli işler için kendilerini alıştırırken basit işlerde aynı şeyi terketmiş olmalarıdır. Bu hal onlara zararlı olur ve rahatlarını olumsuz olarak etkiler.

Kesin kararlılık sahibi kimseler ise kendilerini küçük ve büyük her türlü olumsuzluklara hazırlarlar ve Allah'tan bunlara karşı kendilerine yardımcı olmasını, kendilerini bir göz açıp kırpacak kadar bir süre dahi kendilerine bırakmaması için Allah'a dua ederler.

İşte o zaman büyük zorluklar kişiye kolay geldiği gibi, küçükleri de kolay gelir ve ruhu sükûnete, kalbi de rahata erişmiş olur.[14]