Küfür Sözü Söylemenin Hükmü - Maliki Mezhebi Alimleri

[hamza01]

Kadı iyad şöyleder: Allah'ın ilah olduğunu, tek Allah olduğunu itiraf edip, fakat O'nun diri olmadığına, yahud kadim olmadığına veyahut hadis veyahut herhangi bir şekille musavver olduğuna, itikad edenler veya Allah'ın çocuğu olduğunu (Hıristiyanlar gibi) zevcesi bulunduğunu veya babası olduğunu veya Allah'ın bir şeyden doğduğunu veya bir şeyden meydana geldiğini yahud, Allah'la birlikte ezelde kendisinden başka kadim olan bir şeyin varlığına veya orada Allah'tan başka bir yaratıcının bulunduğuna veya Allah'tan başka idare edenin bulunduğuna itikat edenlerin hepsi kâfirdir, sözleri küfürden ibarettir. Bu hususta Müslümanların ittifakı vardır.(Küfür risaleleri)

 

İmam el-Berzeli’nin "El-kada" kitabında şöyle geçmektedir: "Müslümanların emiri olan Yusuf b. Taşfiyn Ellemtuni, Şibilya hakimi olan İbni Abbad el-Endulisi’nin müslümanlara karşı yardım istemek için kafirlere yazmış olduğu mektubla ilgili hükme dair zamanındaki alimlerden  fetva istemiştir. Zamanındaki bütün alimler böyle yapması sebebiyle onun irtidat edip kafir olduğuna dair hüküm verdiler. Bu olay  yaklaşık hicri 480 senesinde gerçekleşmiştir."

(El İstiksa Liahbar  Duvel El-Mağrip El-aksa  c: 2 s: 75)

 

Merrakiş hakimi olan Muhammed b. Abdullah es-Sadi, müslüman olan amcası Ebu Mervan el-Muttasım Billah’a karşı kafir olan Portekiz kralından yardım istedi. Kafirden müslümana karşı yardım istediğinden dolayı o zamanın bütün Maliki alimleri onun küfrüne ve irtidadına hükmettiler.

(El İstiksa Liahbar Duvel el-Magrip el-Aksa  c:2 s:70)

 

Kadı iyad şöyle der: Yine, her Kur'ân nassını, konduğu mânâsının hilâfına hamlederek kendi görüşünü müdafaa eden veyahut sahih olduğu kesinleşmiş, rivayetinde hiçbir ihtilâf bulunmamış ve zahirî mânâsına hamlolunması hakkında icma vâki olmuş bir hadîsi kendi görüşünü müdafaa sadedinde istediği gibi te'vil eden kimsenin tekfir edilmesi hususunda icma-ı ümmet vardır. Recmi ibtal ve inkâr eden Haricilerin tekfir edilmesi gibi. Bunun içindir ki, Müslümanların dininin gayri dinlerden birine giren veyahut hükümlerinin bazısında olsa bile onlara uyan veya tereddüd eden veya onların mezheblerini tashih eden, bunlarla beraber her ne kadar İslâmı, İslama inandığını, İslâmdan başka her din ve mezhebin batıl olduğuna itikad ettiğini açıklasa bile o kimse, İslama muhalif olan hususları açıklamasından dolayı kâfirdir.

 Yine, kim Allah'ın vahdaniyyetine, peygamberlerin umumuna ve Peygamberimiz(s.a.v)in peygamberliğine inanan, fakat peygamberlerin getirdikleri hususları, kendi batıl iddiasına göre maslahata binaen yalan bulunmasının caiz olduğunu söyleyen kimse veyahut hiçbir maslahat iddia etmeden söyleyen kimse, kâfirdir. Bunda bilginlerin ittifakı var.

(Küfür risaleleri)

Yine, Allah'ın varlığını, birliğini, peygamberlerin umumunu ve bizim Peygamberimiz(s.a.v) itiraf eden ve fakat, (tahkir etme maksadıyla) Peygamber (aleyhisselâm)a, siyah idi veya sakal bırakmadan vefat etti diyen, Mekke'de ve Hicaz'da olan değildir. Veyahut Kureyş kabilesinden değildir diyen kimseyi tekfir ederiz. Çünkü Peygamber (sallAllahu aleyhi vesellem) bilinen kendi sıfatlarından başka sıfatla vas fetmek, onu nefyetmek ve yalanlamaktır. (Küfür risaleleri)

 

Muhammed b. Sehnun şöyle diyor:

"Alimler, Rasulullah sallAllahu aleyhi ve sellem'e söven kimsenin kâfir olduğu hususunda birleşmişlerdir. İmamlar nezdinde onun hükmü öldürülmektir. Bunun küfründe kim şüphe ederse kâfir olur.”

 

Kurtubi, Tevbe 64-66 ayetinin tefsirinde Maliki alimlerinden Kadı Ebu Bekr b. el-Arabi’den şöyle nakletmektedir:

“Kadı Ebu Bekir İbnu-l Arabi der ki: Kim küfür sözlerini ister şaka ile ister ciddi bir şekilde söylerse kafir olduğu hususunda ümmet içinde ihtilaf yoktur.” (el-Camiu Li ahkam, 8/191 İmam Kurtubi)