LA İLAHE İLLAAllah VE MÜSLÜMANLAR

[hamza01]

Bismillahirrahmanirrahim.

İlk İslam cemaatı,kuranın tüm insanlığa hidayet olabilmesi ve yeryüzünde zulmün Allaha ortak koşmanın küfrün her türünün kaldırılması zayıfların, güçlülerin şerlerinden kurtarılıp yeryüzünde adalet ve ıslahın hakim kılınabilmesi için;halis bir imanla putlara tapıcılıktan ve cahiliyyenin her türlü ahlaksızlığından ve vahşetinden yüz çevirerek Allahın dinine girdiler.

Onlar bu uğurda canları,malları,çocukları ve eşlerinden vazgeçebilecek derecede derin bir imana sahiptiler.onlar kuranı Rasulden (sav) nasıl aldılarsa öyle iman ettiler.ve onun sünnetiyle beraber kuranı hayatlarına uyguladılar.

Kuranın ayetlerinin uygulanabilirliğini Mekki-Medeni dönem diye birbirinden ayırmadılar.Kuran onlar iman ve amelin baş kitabıydı.

Kurana ve Rasulüllahın (s.a.v) sünnetine ve bundan kaynaklanan ehli sünnet vel cemaatın ilmine ve yöntemine bugün her günden daha çok muhtacız.Kuran,sünnet ve ümmetin alimlerinin ictihadlarına ve ittifaklarına apacık hiçbir hüccetleri olmadan aykırı davrananlar ve mümin olmayanların yoluna uymuş olanlar velevki iyi niyetli olsalar bile-insanları yanlış yollara davet etmektedirler.

İzzet ve şerefin kaynağı olan Kuran ve Sünnetten uzak kalan ve bundan gücünü almayı terk etmiş olanlar,kafirlerin veya müşriklerin sahip olduklarının ve kuvvetlerinin cazibesine katılabilirler. Bir süre sonra onların yoluna uyarlar ve onların sistemlerinin birer oyuncağı haline gelirler.

Bu vazife, dini yeniden akıllarda yüreklerde ve tüm insanlığın kurtuluşu için ikame etme gibi Rabbani bir görev ve nebevi bir emanettir.

Bunun elbette zorlukları olacaktır.Fakat Allahın müjdesine iman edip onun vadinin gerçekleşmesi uğrunda çaba sarfedersek, o bizden rahmet ve yardımını esirgemeyecektir.

La ilahe illAllah;sürekli yaşatılıp hayata hakim kılınması ve uğrunda en yüce gayret ve çabanın verilmesi Allaha verilmiş olan bir sözdür.

La ilahe illAllah; Allahın dinine ve gönderdiği hidayet ve ilme uymak için verilmiş olan bir sözdür.

İnsanlar Allahın Rasulünün (s.a.v) zamanında islama ve imana girmek için bu sözü söylemişler, hayatlarını o sözün uğrunda tanzim etmişler ve gerektiğinde bu uğurda canlarını vermişlerdir.

Müslümanlar hiçbir amellerini,Kuran ve sünnetin dışında tanzim edemeyecekleri gibi dinin ikamesine engel olan hiçbir düşünce siyasi sistem ve hizbe de yardım edemezler.Aksi takdirde bu onların Allahın dininden çıkıp küfre girmeleridir.Zira bu kafirlerin velayetini kabul etmek ve onların şirk ve küfürden olan yöntem ve yönetimlerine razı olmak demektir.

İlme önem vermeyen hiçbir topluluk felaha eremez. ilmin Müslüman bir topluluk arasında baş yeri alması gerekir.

Sabır ve sebat Müslüman insanın en belirgin vasıflarındandır. Sabır ve sebat olmadan hiçbir amel meyve vermez. Zaten kelime i şehadet başlı başına sabır ve çile ile dolu bir hayata adım atma ahdidir.

Şehadetine sahip olmak, onda sebat etmek ve gereğince yaşamak bütün sabırların başıdır.

   Yeryüzünde peygamberlerin Allahı tevhid eylemeyi din olarak getirdikleri günden beri, şer ve şirk güçleri hep Tevhide karşı çephe almışlar ve tevhid ehline işkencelerin en vahşicesini yapmışlardır.

Buna Müslümanların kaynayan yağ kazanlarına diri diri atılması ateşlerde cayır cayır yakılması, çarmıhlara gerilmesi,vahşi hayvanlara parçalatılması, çöllerde kızgın kumlara gömülmesi, yüksek tepelerden uçurumlara atılması, canlı canlı derilerinin yüzülmesi örnek olarak verilebilir.

Buna rağmen Allaha iman edenler Tevhidden dönmüyorlar kelime i küfrü söylememek ve zalimlerin dinine girmemek için kucaklarında çocuklarıyla ateşlere atılmayı göze alıyorlardı.Tarihdeki en acımasız zalimler milyonlarca insanı kendilerine köleleştirmiş olmalarına rağmen bir avuç tevhid ehlini küfürlerini kabul ettirip onları kendilerine kul ve köle yapamamışlardır.
   
   Tarih boyunca ehli tevhid az,gücsüz ve fakir olmalarına rağmen, hiçbir zaman insanlari ezip sömürenlerin yanında yer almadılar ve onların dinlerine girmediler. İşte bu azmi onlara kelimei tevhid denen mübarek kelime veriyordu. Çünkü onlar o kelimenin kendilerine ne verdiğini ve onlara nasıl yüce bir haysiyet kazandırdığını çok iyi biliyorlardı. O zayıf,gücsüz ve çoğu yoksul insanlar, sayıları az olmasına rağmen o günün güçlü devletlerine ve ordularına karşı durabiliyorlardı. Zira bu kelime insan olmanın ve dünya hayatının hakikatini kuşkuya mahal bırakmayacak derecede anlamalarını sağlayıcı önemli bir veslesi olmuştur.

İbrahim suresi 27. ayeti kerimede de Allahü teala
  Allah iman edenleri,ahiret hayatında sabit olan bir sözle sabit kılar.

Ayette Allahın sabit kılması, yani tesbit iman edenleri sağlam ve sarsılmaz bir iman ve aslı sabit olan bir sözle yeryüzünde kıyamda tutmak anlamına gelir.

Bir toplulukta dalalet ve küfür kalplere girerse, şeytan o kalplerin Allahın kelimelerinden lezzet almasına engel olur. Allahı unutan kalp, küfür ve şirkten lezzet almaya başlar.Böylece Kalplerden Allahın hidayeti ve nuru çıktığı için zulüm ve sapkınlıklar baş gösterir.

Allaha iman bir bütündür. İman edilecek esaslardan birini iptal etmek veya önemsiz görmek, imanı tahrip etmek demektir.imanı tanımanın en doğru yolu Allahın Rasulü ve arkadaşlarının imanlarına bakmaktır.bu bütün hareketlerimize ve çalışmalarımıza ışık tutacak canlılık ve berraklık kazandıracaktır.

Selam hidayete tabii olanların üzerine olsun.