MİLLET-İ İBRAHİM

[Kıyam]

Birincisi: Müşriklerden ve batıl ilahlarından uzak durmayı açık bir şekilde yerine getirmek.
İkincisi: Müşrikleri, sahte ilahlarını, sistemlerini, kanunlarını, şirk düzenlerini ve yasalarını açık bir şekilde inkar etmek.
Üçüncüsü: Müşriklere, küfür ile ilgili tutumlarına ve durumlarına düşmanlığı ve buğzu açığa vurmak. Ta ki onlar, Allah’a dönünceye, bu yaptıklarının tamamını terkedinceye, bunlardan uzak duruncaya ve hepsini inkar edinceye kadar. 
Allahu Teala şöyle buyurur: “İbrahim'de ve onunla beraber olanlarda, sizin için gerçekten güzel bir örnek vardır. Onlar kavimlerine demişlerdi ki: “Biz sizden ve Allah’ı bırakıp taptıklarınızdan uzağız. Sizi tanımıyoruz. Siz bir tek Allah'a iman edinceye kadar, sizinle bizim aramızda sürekli bir düşmanlık ve öfke belirmiştir.”[19]
İbnu’l-Kayyim Rahimehullah şöyle der: “Allahu Teala mü’minleri kafirlerle dostluk bağı kurmaktan nehyettiğinde aynı zamanda onları düşman edinmelerini, onlardan ayrılmalarını ve safları belirginleştirmelerini istemiştir.”[20]
Şeyh Hamd bin Atik Rahimehullah şöyle der: “Ayette geçen “ve bede’a” sözcüğü, “ortaya çıktı” ve “belirdi” anlamındadır. Düşmanlığın öfkeden önce belirtilmesine dikkat edilmelidir. Şöyle ki birincisi, ikincisinden daha önemlidir. Çünkü insan, müşriklere öfke duyduğu halde onlara düşmanlık göstermeyebilir. Dolayısıyla onlara karşı düşmanlık gösterinceye ve onlardan nefret edinceye kadar üzerine vacip olanı yerine getirmiş olmaz. Aynı zamanda bu düşmanlık ve nefretin aşikar, açık ve net olması gerekir. Şu da bilinmelidir ki, her ne kadar nefret kalp ile ilgili olsa da, etkileri ve alametleri ortaya çıkıncaya kadar kişiye bir fayda sağlamaz.
Bu etkilerin ve alametlerin ortaya çıkması ise ancak düşmanlık besleme ve ilişkiyi kesme ile meydana gelebilir. İşte o zaman düşmanlık ve nefret açık bir şekilde ortaya çıkmış olur.”[21]
Şeyh İshak bin Abdurrahman şöyle der: “Kafirlere karşı nefretin sadece kalp ile olması tek başına yeterli değildir. Mutlaka düşmanlığın ve nefretin açıkça ortaya konması gerekir. Allahu Teala şöyle buyurur: “İbrahim'de ve onunla beraber olanlarda, sizin için gerçekten güzel bir örnek vardır. Onlar kavimlerine demişlerdi ki: “Biz sizden ve Allah’ı bırakıp taptıklarınızdan uzağız. Sizi tanımıyoruz. Siz bir tek Allah'a iman edinceye kadar, sizinle bizim aramızda sürekli bir düşmanlık ve öfke belirmiştir.”[22] Söylediğimiz konusunda bundan daha net bir açıklama olabilir mi? Şöyle ki, ayette geçen “ve bede’a” sözcüğü “ortaya çıktı” anlamındadır. İşte dini ortaya koymak budur. Yani düşmanlığı açık bir şekilde ifade etmek, onları alenen tekfir etmek, beden ile onlardan ayrı durmak gerekir. Düşmanlığın asıl anlamı senin bir tarafta ve muhaliflerinin de diğer tarafta olmasıdır. Uzak durmanın (beraat) asıl anlamı da kalp, dil ve beden ile ayrılmaktır. Mü’minin kalbinde mutlaka kafire karşı düşmanlığı vardır. Ancak bizim burada üzerinde durduğumuz mesele, bu düşmanlığın açıkça ortaya konmasıdır.”[23]
..........

[Bişnev]

Kıyam üstadım ben hamneye kesinlikle katılıyorum. Dipnotları her paylaşımın altına yazınız.

[Kıyam]

ilim kimden gelirse alınız :)ve bekleyiniz!

[Bişnev]

Azizim sorun bekleme değil! Her paylaşıma ait dipnotu zamanında ekleseniz olmazmı? Adı üstünde dipnot. Dipsiz not değil yani. Böylesi çok daha verici olacak inanın

[Kıyam]

DİPNOTLAR
________________________________________
[1] Birinci kitap; Müslümanların Birliğini Sağlayacak Temel Esaslar, ikinci kitap; Taifetu’l-Mansura’nın Özellikleri, üçüncü kitap; Ehl-i Sünnet’in Menheci ve Cihadın Esasları. Bu ve diğer kitaplara ulaşmak için internet sitemizi ziyaret edebilirsiniz.
[2] Müslim’in merfu olarak, Cundub bin Abdullah’tan rivayet ettiği hadisten bir bölüm.
[3] Sadan tanınmış bir bitki olup bazı hadislerde cehennem kancalarının bu bitkiye benzediği geçmektedir.
[4] 2 Bakara/130
[5] 16 Nahl/123
[6] 21 Enbiya/51
[7] 2 Bakara/130
[8] Kul, Allahu Teala’ya gerektiği gibi ibadet etmedikçe hiçbir şekilde şirk ve müşriklere karşı koyamaz ve onlardan uzak durmaya, onların batıllarına karşı düşmanlığını göstermeye güç yetiremez. Hiç şüphe yok ki Allahu Teala Mekke’de iken Rasulullah’a SallAllahu Aleyhi ve Sellem Kur’an okumayı ve gece namazı kılmayı emretmişti. O’na, bu ağır davetin yükünü taşıyabilmesi için yardımcı olacak azığın bu olduğunu bildirmişti. Bu nedenle Allahu Teala, “Doğrusu biz sana (taşıması) ağır bir söz vahyedeceğiz” (73 Müzzemmil/5) ayetinden önce, şu ayetleri indirmiştir: “Ey örtünüp bürünen (Rasulüm) Geceyi, tamamen değil de, yarısını yahut yarıdan az eksiğini veya fazlasını yatmadan (ibadetle) geçir ve Kur’an’ı tane tane oku.” (73 Müzzemmil/1-4) Bunun üzerine Nebi SallAllahu Aleyhi ve Sellem ve O’nun ashabı gece namazına kalktılar. Ta ki bu surenin sonundaki kolaylaştırma ayeti ininceye kadar bu böyle devam etti. Şüphesiz Allahu Teala’nın ayetlerini okuyarak ve onun sözünü düşünerek gece namazı kılmak, davetçi için en hayırlı azık ve yardımcıdır. Davetin zorluklarına ve engellerine karşı onu sabit kılar. Allahu Teala’ya karşı ihlasla ibadet etmeden ve O’nu çokça zikir ve tesbih etmeden tüm ağır yüküyle bu büyük daveti taşıyabileceklerini zanneden kişiler hata etmektedirler. Onlar birkaç adım ileri gitseler bile azıksız dosdoğru yolu takip etmeyi sürdüremeyeceklerdir. Çünkü kuşkusuz azığın en hayırlısı takvadır. Allahu Teala Kur’an’da, bu davetin ehlini, Rablerinin rızasını isteyerek sabah akşam dua etmek, geceleri pek az uyumak, korkarak ve ümid ederek Allahu Teala’ya dua etmek ve buna benzer diğer sıfatlarla nitelemiştir. Bu davete ve yükünü taşımaya uygun olanlar, ancak bu niteliklere sahip olan kişilerdir. Allahu Teala bizi ve seni onlardan kılsın. Buna dikkat et...
[9] İster kalp ile yapılan olsun isterse azalar ile yapılan olsun, ibadet kapsamına giren bütün amelleri, yalnızca Allahu Teala için yapmaktır. Mesela rızkı sadece Allahu Teala’dan istemek ve yine yalnızca Allahu Teala’nın hükmüne boyun eğmek gibi. (Yayıncı)
[10] İhlas: Yani ibadeti katıksız, saf bir şekilde yapmaktır. Mesela yanlız Allahu Teala’nın hükmüne boyun eğmek ve ondan başka herhangi bir hükme boyun eğmemek gibi. (Yayıncı)
[11] Uluhiyet Tevhidi, Rububiyyet Tevhidi ve İsim ve Sıfatlar Tevhidi. (Yayıncı)
[12] Ed-Düreru’s-Seniyye, Cihad Bölümü, 167
[13] 33 Ahzab/21; Ed-Düreru’s-Seniyye, Cihad Bölümü, 199
[14] Sebilu’n-Necat
[15] Ed-Düreru’s-Seniyye, Cihad Bölümü, 196
[16] Ed-Düreru’s-Seniyye, Cihad Bölümü.
[17] Ed-Düreru’s-Seniyye, Cihad Bölümü, 238
[18] 8 Enfal/73
[19] 60 Mümtehine/4
[20] Bedaiu’l-Fevaid, 3/69
[21] Sebilu’n-Necat isimli eserden alıntı.
[22] 60 Mümtehine/4
[23] Ed-Düreru’s-Seniyye, Cihad Bölümü, 141
...

[Kıyam]

Şeyh Abdurrahman bin Hasan[24] Rahimehullah, Mümtehine Suresi’ndeki ayetler ile ilgili olarak şunları söyler: “Bu ayetler üzerinde dikkatle düşünen kişi, Allahu Teala’nın, Rasullerini kendisiyle göndermiş olduğu ve kitaplarını kendisiyle indirmiş olduğu Tevhid’i tanıdığı gibi, Rasullerin ve Rasullere tabi olanların üzerinde bulundukları duruma karşı çıkan ve böylece de hüsrana uğramış olan aldanmış cahillerin durumunu da tanımış olur. Hocamız İmam Muhammed bin Abdulvehhab[25] Rahimehullah, Kureyş’in, Nebi’nin SallAllahu Aleyhi ve Sellem Tevhid’e davetini ve onlara ilahlarının fayda ve zarar veremeyeceğini söylemesini bir sövme olarak kabul ettiklerini anlattığı bölümde şöyle der: “Eğer bu hususu anlamışsanız şunu da anlamışsınız demektir: Kişi Allah’ı birleyip şirki terk etse de müşriklere düşmanlık beslemedikçe ve Allahu Teala’nın, “Allah’a ve ahiret gününe iman eden bir toplumun -babaları, oğulları, kardeşleri, yahut akrabaları da olsa- Allah'a ve Rasulü’ne düşman olanlarla dostluk ettiğini göremezsin”[26] ayetinde de beyan ettiği gibi onlara olan düşmanlık ve kinini ortaya koymadıkça İslam’ı dosdoğru olmaz.
Bunu iyi kavraman halinde, Müslüman olduğunu iddia eden bir çok kimsenin dini bilmediğini de anlamış olursun. Eğer böyle olmasaydı Müslümanların işkence görmesinin, esir düşmelerinin ve Habeşistan’a hicret etmelerinin nedeni ne olabilirdi ki? Halbuki Rasulullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem insanların en merhametlisidir. Eğer işkence gören ashabı için bir ruhsat bulmuş olsaydı, mutlaka onlara bu ruhsatı haber verirdi. Ancak Allahu Teala ona şu ayeti indirmiştir: “İnsanlardan kimi vardır ki: “Allah'a iman ettik” der; fakat Allah uğrunda eziyete uğratıldığı zaman, insanların işkencesini Allah'ın azabı gibi görür.”[27] Bu ayet, kafirlere sadece dilleriyle uyum gösterenler hakkında olduğuna göre bunların dışındakilerin hali nice olur?” Yani günümüzde olduğu gibi bizzat eziyet görmediği halde onlara söz ve fiil ile uyum gösterip, onlara destek olan, yardım eden, onları ve onların dostlarını müdafa edenler ve onlara muhalif olanlara karşı çıkanların durumu acaba nedir?”[28] Ben de ona şunu demek isterdim: Allah senin hayrını arttırsın, sanki sen günümüz hakkında konuşuyorsun.
Şeyh Muhammed bin Abdullatif şöyle der: “Şunu iyi bil ki (Allah bizi de seni de sevdiği ve razı olduğu şeylere muvaffak kılsın) Allah’ın ve Rasulü’nün düşmanlarına düşmanlık yapmadıkça ve Allah’ın ve Rasulü’nün dostlarına dostluk yapmadıkça kişinin Müslümanlığı ve dini düzgün olmaz.[29] Allahu Teala şöyle buyurur: “Ey iman edenler! Eğer küfrü imana tercih ediyorlarsa, babalarınızı ve kardeşlerinizi (bile) veli (dost) edinmeyin”[30]
İşte tüm Rasüllerin dini budur... Onların daveti ve yolu budur... Kur’an ayetlerinin genelinin ve Nebi’den SallAllahu Aleyhi ve Sellem gelen haberler açık bir şekilde bunu gösterir. Mümtehine Suresi’nde geçen ayetteki, “ve onunla beraber olanlarda” cümlesinde de buna işaret vardır. Yani onun dini ve milleti üzere olan Rasuller manasındadır. O cümleyi bu şekilde tefsir eden bir çok müfessir bulunmaktadır.
.......

[Kıyam]

[24] Fethu’l-Mecid isimli eserin müellifi.
[25] Yani dedesi
[26] 58 Mücadele/22
[27] 29 Ankebut/10
[28] Ed-Düreru’s-Seniyye, Cihad Bölümü, 93
[29] Burada kastedilen düşmanlığın aslı ise; ifade geneldir ve bu hali ile alınır. Ancak kastedilen, genel manadaki düşmanlık, bunun ayrıntıları ve açığa vurulması ise kişinin İslam’ının aslının yokluğunu değil istikamet üzere olmadığını belirttiği söylenir. Şeyh Abdullatif’in “Misbahu’z-Zalam” isimli kitabında bu konunun ayrıntılı açıklamaları bulunmaktadır. İsteyen oraya müracaat edebilir. Bu açıklamalarının birinde şöyle der: “İmam’ın (Muhammed ibn-i Abdulvehhab) sözlerinden kafirlere olan düşmanlığını izhar etmeyen kişilerin tekfir edildiğini anlamak, yanlış ve geçersiz olur...”
Günümüz davetçilerinin çoğunun niteliklerini unuttuğu bu temelin önemini açıklamak maksadı ile, onların bu mesele ile ilgili olan sözlerini burada aktardık. Aslında söz açıktır. Ancak, bulanık suda avlanmaya çalışan bazı kişilerin, bizi Haricilikle suçlamalarına engel olabilmek için ilave açıklamada bulunmayı istedim.
[30] 9 Tevbe/23; Ed-Düreru’s-Seniyye, Cihad Bölümü, 208

[hamne]

eyvAllah..Allahrazıolsun...

[Kıyam]

Şeyh Muhammed bin Abdullatif şöyle der: “İşte dini açığa çıkarmak budur. Yoksa cahillerin zannettiği gibi kafirler kişiyi serbest bıraktığı ölçüde namaz kılmak, Kur’an okumak ve dilediği nafilelerle meşgul olmakla din açığa çıkarılmış olmaz. Bu çok hatalı bir anlayıştır. Çünkü müşriklere açıkça düşmanlığını ve onlardan uzak olduğunu ilan eden kimseyi müşrikler rahat bırakmazlar. Bilakis fırsat bulduklarında ya onu öldürürler veya yaşadıkları yerden kovarlar. Çünkü Allahu Teala kafirlerin böyle yaptıklarını haber vermektedir. Allahu Teala şöyle buyurur: “Kafir olanlar peygamberlerine dediler ki: “Elbette sizi ya yurdumuzdan çıkaracağız, ya da mutlaka dinimize döneceksiniz!”[31] Allahu Teala, Şuayb’ın Aleyhisselam kavminin şöyle dediğini haber verir: “Ey Şuayb! Seni ve seninle beraber iman edenleri memleketimizden kesinlikle çıkaracağız veya dinimize döneceksiniz.”[32]
Ashab-ı Kehf hakkında da Allahu Teala şöyle buyurur: “Çünkü onlar eğer size muttali olurlarsa, ya sizi taşlayarak öldürürler veya kendi dinlerine çevirirler ki, o zaman ebediyyen iflah olmazsınız.”[33] Rasuller ile kavimleri arasındaki düşmanlığın şiddetlenmesi, ancak bu Rasuller tarafından dinlerinin sapıklığı, düşüncelerinin akılsızca olduğu ve ilahlarının geçersizliği açıkladıktan sonra olmamış mıdır?”[34]
Şeyh Süleyman bin Sahman, Mümtehine Suresi’ndeki ayet ile ilgili olarak şunları söyler: “İşte Allahu Teala’nın, hakkında “Ancak nefsini akılsız hale getiren kimse İbrahim Milleti’nden (dininden) yüz çevirir.”[35] buyurduğu İbrahim Milleti budur. Dolayısıyla Müslümana, Allahu Teala’nın düşmalarına düşmanlık yapması, bu düşmanlığı açığa vurması, tamamıyla onlardan uzak durması, onları dost edinmemesi, yakınlık kurmaması ve onlarla haşır neşir olmaması gerekir.”[36] 
Allahu Teala Hanif olan İbrahim Aleyhisselam hakkında şöyle buyurur: “Dedi ki: Gördünüz mü şu sizin ve önceki atalarınızın ibadet ettiklerini? Onlar -alemlerin Rabbi müstesna- benim düşmanımdır.”[37]
“Hani İbrahim babasına ve kavmine: Muhakkak ben sizin ibadet etmekte olduğunuz şeylerden uzağım, demişti. Ancak beni yaratan müstesna. Gerçekten O, beni hidayete kavuşturacaktır.”[38]
Şeyh Abdurrahman bin Hasan şöyle der: “Allahu Teala şirkten ve müşriklerden uzak durmayı, müşrikleri reddetmeyi, onlara düşmanlık yapmayı, onlardan nefret etmeyi ve onlara karşı cihad etmeyi farz kılmıştır. Allahu Teala şöyle buyurur: “Fakat zalimler, kendilerine söylenenleri başka sözlerle değiştirdiler.”[39] Böylece zalimler olarak nitelenen bu kimseler, müşrikleri dost edindiler, onlara yardım edip destek oldular, mü’minlerin aleyhinde onlardan yardım istediler ve bundan dolayı mü’minlerden nefret edip onları ellerinden geldiğince kötülediler. Bunların hepsi Kitap ve Sünnet’in delalet ettiği gibi İslam’a aykırı olan şeylerdir.”
.........

[Kıyam]

TÜM MÜSLÜMANLARDAN İNŞAllah HAMNE..AMİNN