Mü'min Ve Kabir Sorgusu

[hamza01]

Esma binti Ebu Bekir (r.a) şöyle demiştir: «Güneş tutulması olduğu bir zamanda Aişe (r.a) namaz kılarken yanına gittim. «Bu halka ne oluyor? (Neden korkuyorlar?)» dedim. Güneş tutulması meydana geldiğini anlatmak için gökyüzüne başı ile işaret etti. Meğer hep namaza durmuşlarmış. Aişe (r.a): «SübhanAllah!» dedi. «Bu bir azab alameti veya kıyametin yaklaşması mı?» diye sordum. Başıyla: «Evet» diye işaret etti. Bunun üzerine ta ki terleyinceye kadar ben de namaza durdum. Yanımdaki kırbadan başıma su dökmeye başladım. Namazdan sonra Rasulullah (s.a.s) Allah'a hamd ve sena edip buyurdu ki:

«Cennet ve cehenneme kadar evvelce bana gösterilmiş hiçbir şey kalmadı ki bu makamda görmüş olmayayım. Bana vahyolundu ki siz kabirlerinizde Mesih-i Deccal yüzünden çekilecek imtihanlara benzer yahut ona yakın bir imtihan geçireceksiniz. Kabire girmiş kimseye: «Bu adam (yani; Rasulullah (s.a.s) hakkındaki ilmin nedir?» diye sorulacak. Mü'min olan kimse: «O kişi Muhammed'dir. O kişi Allah'ın Rasulüdür. Açık ayetlerle hidayet getirdi. Biz de davetine uyduk. Ve yolunu takip ettik. O kişi Muhammed (s.a.s)'dir» diyecek. Ve bu söz üç kere tekrar olunacak. Ondan sonra o kimseye: «Öyle ise rahatına bak. O kişinin rasüllüğüne imanın olduğunda şüphe kalmadı» denilecek. Yok eğer münafık veya kalbinde şek olan birisi ise o soruya karşı: «Ben ne bileyim, işittim, öteki beriki bir şeyler söylüyorlardı. Ben de söyledim» cevabını verecek.»

(Buhari)