münakaşa hususunda... Alimin cahillik anı

[vuslat]

ALİMİN CAHİLLİK ANI

Muslim ibni Yasar diyorki:Aman munakasadan uzak durun.Çûnkû munakaşa alimin chillik anidir.şeytan o anda onun sûrçmesini arzular.

şöyle  deniliyor:Allah`in kendilerine hidayete erdirdigi topluluklar mûnakaşa yûzûnden sapitmişlardir.

Malik b.Enes diyorki:Şu tartişmalarin hiçbiri dinden değildir.

Bu zatin bir başka sözü:Münakaşa gönüllerı karartır ve kin peydahlar.
   

Lukman Hekim oğluna şöyle öğütte bulunıyordu:Yavrum Alimlerle münakaşa ve mücadele etme sana kızarlar.

Bilal b.Sa,d diyorki:Adamı münakaşacı ve inatçı ve kendi görüşünü beğenir gördüğünde bilki onun helaki  yok oluşu tamamlanmiştir.

Süfyani Sevriden naklen şöyle der:Bir tek nar  hususunda kardeşimle münakaşaya tutuşup o tatlı derken bende ekşidir dersem beni  padişaha
şikayet eder.

İbni Ebi Leyla diyorki:Arkadaşımla münakaşa etmem çünkü ya onu yalanlamak zorunda kalırım ya da kızdırırım.

Ebud, derda diyor ki:Mücadeleci olman senin için günah olarak yeter.

Ğine Sufyani Sevriden naklen şöyle der: Dilediğin biri ile dostluk kurduktan sonra  kendisini bir tartışma ile öfkelendir. Bak bakalım sana
yaşamını zehir edeceği bir belayi nasıl tepene indiriyor.

Hulasei kelam olarak ifade edeyim kı ilmi 3-şey için öğrenme ve 3 şey için de bırakma.

a-Mücadle etmek,
b-Övünmek
C-Gösteriş yapmak için öğrenme.

İLMİ:
a-öğrenmekten utanarak
b-İlmi luzumsuz sayarak.
C-İlim olmasa da olur diyerek öğrenmekten vazgeçme.

[têkoşîn]

Allah razı olsun.Münakaşa gerçekten gaflettir...

[_uMuT_]

Allah razı olsun abe ellerine sağlık münakaşa bir müminde hele hele bir davetçide olmaması gereken huyların en önemlilerindendir

İtiraz etmeyi âdet haline getirmek, “Hayır öyle değildir” demek, çok çirkindir. Mesela, biri, (Havanın sıcaklığı 25 derece) dese, buna, (Hayır 30 dan aşağı değil) demek, onun sözüne itirazdır. Çünkü böyle söylemek, (Sen bilmiyorsun, bu işten sen anlamazsın, sen ahmaksın, ben akıllı ve bilgiliyim) demektir. Bu ise, kendini büyük görüp, başkalarına hücum etmektir. Lüzum yokken, karşımızdaki şahsın kusurlarını bulup kendisine göstermek günahtır. Çünkü onun hatasını söylemekle üzmüş ve kalbini kırmış oluruz. Zaruretsiz incitmek haramdır. Böyle hususlarda başkasının hatasını söylemek gerekmez. Susmak ise imanın kemalini gösterir. . (Çok sevdiğin sadık bir dostunu, tartışarak bir defacık kızdır, ondan sonra başına gelecek felaketi gör) demişlerdir.

Bir insanın hiç günahı olmasa, insanları doğru yola davet ediyorum diye tartışmaya girse, bu hareketi günah olarak ona yeter. İtirazı, tartışmayı huy edinen kimse mürüvvetsiz olur.

İmam-ı Gazali hazretleri, (Ancak şöhret için uğraşan, tartışmayı sever. Şöhret ise afettir) buyurdu. Münakaşa, dostun dostluğunu azaltır, düşmanın düşmanlığını artırır. Salih mümin kibirli olmaz, vakar sahibidir, dünya işlerinde kolaylık gösterir. Din işlerinde sağlam olur. Hiç münakaşa etmez!
Kötü ile münakaşa etme, seni üzer.
Halim ile münakaşa etme, sana küser.

Enes bin Malik hazretleri bildiriyor: Biz bir gün dini bir konuda tartışırken, Resulullah efendimiz yanımıza geldi. Bize öyle öfkelenmişti ki, hiç böylesini görmemiştik. Buyurdu ki:
(Bırakın tartışmayı! Sizden öncekiler sırf bunun yüzünden helak oldu. Tartışmanın faydası yoktur, tartışma zararlıdır. Mümin münakaşa etmez. Münakaşa edene şefaat etmem.) [Taberani]

Haklı olduğu halde tartışmayı terk etmek, haksız olduğu halde, tartışmayı terk etmekten daha zordur. Bu bakımdan haklı olduğu halde münakaşayı terk etmek daha çok sevaptır.

Dostlar arasındaki kin ateşini körükleyen münakaşadır. Münakaşa, karşıdaki insanı cahil yerine koymak, sen bilmezsin, ben bilirim demektir. Cahillikle suçlanan herkes az veya çok kızar. Hadis-i şerifte, (Allahü teâlânın en çok buğzettiği kul, tartışmada ileri gidendir) buyurulmaktadır. Münakaşa, dostların azalmasına, hasımların çoğalmasına sebep olur. Hasan-ı Basri hazretleri buyurdu ki:
(Bin kişinin dostluğuna, bir kişinin düşmanlığını satın alma!)

Münakaşa, kendisinin akıl, fazilet ve ilimde üstünlüğünü ispata çalışmaktır. Bu ise karşıdakini cehalet ve ahmaklıkla itham etmektir. Bu da düpedüz düşmanlıktır. Hadis-i şeriflerde buyuruluyor ki:
(Münakaşa etmeyen, kimseyi incitmeyen kimse Cennete girer.) [Tirmizi]

(Konuşurken itiraz etmeyene veya haklı olduğu halde, münakaşayı terk edene, Cennette bir köşk verilir.) [Taberani]

(Haklı da olsa, münakaşayı terk etmeyen, hakiki imana kavuşamaz.) [İbni Ebiddünya]

(Mücadelede ısrar edeni Allahü teâlâ sevmez.) [Buhari]

(Fitnesinden emin olunmayan mücadeleyi terk ediniz.)