Müttakilerin Özellikleri

[têkoşîn]

Hz.Ali (ra)’nin Hemmam adlı talebesinin, ‘bana Allah’tan çekinen müttakilerin vasıflarını anlat. Hem de öylesine anlat ki, onları görür gibi olayım’ demesi üzerine Hz. Ali söze başladı:
"Onlar ki, rablerine karşı saygıdan titrerler.
Ve onlar ki, rablerinin ayetlerine inanırlar.
Ve onlar ki, rablerine ortak koşmazlar.
Verdiklerini, rablerinin huzuruna dönecekleri düşüncesiyle kalpleri korkudan ürpererek verirler.
İşte onlar, hayır işlerine koşarlar ve onlar hayır için önde giderler." Müminun: (57,58,59,60,61)
Onlar dünyada fazilet ehlidirler. Sözleri gerçektir. Orta halli giyinirler. Mütevazı bir şekilde yürürler. İtaatle Allah(cc)’a karşı huzu ve huşuda bulunurlar. Allah(cc)’ın onlara haram ettiği şeylerden gözlerini yumarlar. Kulaklarını yalnızca (onlara fayda verecek) bilgiye çevirirler. Nimete eren gönüller, nasıl rahatlayıp huzur içinde olursa, onların gönlü de, ilahi kaza ve kadere razı olduklarından, sıkıntı ve bela anında öylece rahat ve huzur içinde olur. Allah(cc), kullarının ecellerini takdir etmeyip ölüm vakitlerini belirlemiş olmasaydı, ruhları sevaba olan iştiyak ve azap korkusundan dolayı göz açıp kapatıncaya kadar dahi bedenlerinde duramazdı.

Devamı var

[_uMuT_]

Allah Teala buyurmuştur ki: “Muhakkak ki, Allah muttakileri sever.”(Tevbe 4)

Takva: Rasulullah sallAllahu aleyhi ve sellem göğsüne işaret ederek üç defa: “Takva buradadır” buyurmuştur.[1] Diğer rivayette:

“Şüphesiz Allah cisimlerinize ve suretlerinize bakmaz, lakin kalplerinize bakar.” Bunu söylerken parmağıyla göğsüne işaret etti.[2] Yani zahirdeki amellerle takva hâsıl olmaz. Takva ancak kalbe Allah Teala’nın azameti, haşyeti ve murakabesinin yerleşmesiyle hâsıl olur.[3]

Muttakiler: Gaybe iman eden, namazı ikame eden ve Allah’ın rızıklarından infak eden, Muhammed sallAllahu aleyhi ve sellem’e indirilene ve ondan öncekilere indirilenlere iman eden, ahirete yakin ile iman eden, ahitlerine vefa gösteren, Allah’ın haram kıldıklarından sakınan, Allah’a itaat eden, peygamberlerin sonuncusu ve efendisi ile gönderilen şeriata tabi olanlardır.

Onlar Allah yolunda harcarlar, öfkelerini yutarlar, insanları affederler. Onlara şeytan aksilik çıkardığı zaman Allah’ın cezalandırmasını, bol sevabını, vaadini ve tehdidini hatırlayarak tevbe ederler, Allah’a sığınarak O’na yönelirler ve hemen O’na dönüş yaparlar. Onlar üzerinde oldukları şeyi gördüklerinde bu halden uyanarak istikamete dönerler.

İbn Abbas radıyAllahu anhuma dedi ki: “Muttakiler: Allah’a şirk koşmaktan kaçınan ve Allah’a itaat ile amel eden müminlerdir.”

Yine şöyle demiştir: “Muttakilerden maksat bildikleri hidayeti terk etmenin cezası konusunda Allah'tan sakınanlar ve hidayetin getirdiği hakikati tasdik ile Allah'ın rahmetini dileyenlerdir.”

el-Hasen el-Basri dedi ki: “Müttakîler Allah'ın kendilerine haram kıldık­larından kaçınan ve farz kıldıklarını edâ edenlerdir.”

Nitekim denilmiştir ki; Ömer b. el-Hattab radıyAllahu anh, Übey b. Ka’b radıyAllahu anh’e takva hakkında sordu. O da dedi ki:

“Hiç dikenli bir yoldan geçtin mi?”

“Evet” dedi.

“Peki ne yaptın?” diye sordu.

“Paçayı sıvadım ve sakınmaya gayret ettim.” Dedi.

“İşte takva budur.” Dedi.[4]

“Takvâ sahipleri cennetlerde ve ırmakların kenarlarındadır. Güçlü ve Yüce Allah'ın huzurunda hak meclisindedirler.”(Kamer 54-55)


--------------------------------------------------------------------------------

[1] Müslim; Kitabu’l-Birr.

[2] Müslim; Kitabu’l-Birr.

[3] Nevevi Şerhu Sahihi Müslim (16/121)

[4] Bkz.: İbn Kesir: Tefsiru’l-Kurani’l-Azim (1/42, 2/290)

Allah razı olsun abe ellerine sağlık RABBİM bizi muttakilerle arkadaş etsin inş..

[kevir]

Hemmam olup kulak verelim inş...

[têkoşîn]

Gözlerinde, Yaratan uludur ve O'ndan başkası ise küçüktür. Cennete karşı, sanki cenneti gözleriyle görüyor ve nimetlerinden yararlanıyorlarmış gibidirler. Cehenneme karşı ise sanki onu gözleriyle görüyor ve orada azaba uğruyorlarmış gibidirler. Kalpleri mahzundur, kimseye zararları dokunmaz. Beklentileri azdır, bedenleri zayıftır, nefisleri pek iffetlidir, İslam'a çokça yardım ederler. Çabucak geçip giden günlerde sabrederler, ardından Kerim olan Rabb'in onlar için hazırlayıp kolaylaştırdığı uzun ve kârlı rahatlığa ulaşırlar. Dünya onları diler, onlarsa dünyayı dilemezler. Dünya onların peşine takılır, fakat onlar onu âciz bırakırlar.

Devamı var

[têkoşîn]

Gece oldu mu, ayağa kalkıp saflar kurarlar; ibadete koyulurlar; Kur'an ayetlerini (harfleri sayılacak kadar) ağır bir şekilde ve anlamını düşünerek okurlar, bununla hüzünlenip dertlerinin dermanını (şifasını) Kur'an'da bulurlar. Hüzünleri, günahlarına ve gönül yaralarına ağlamalarını şiddetlendirir. Kur'an'dan teşvike (mükâfata) dair bir ayet okuyunca onu elde etmek ümidiyle onun üzerinde dururlar; gönülleri şevkten dolup taşar, sanki Allah'ın Vaat ettiği mükâfat gözlerinin önüne serilmiştir. Korkutucu bir ayete vardıklarında da can kulağıyla onu dinlerler, sanki cehennem alevlerinin (yücelirken) çıkardığı ses ve gürültü kulaklarının dibindedir ve onu işitmektedirler. (Korkudan) iki kat bükülmüşler; alınlarını, ellerini, dizlerini, ayak parmaklarını yere sererek secdeye kapanmışlardır; yüce Allah'tan azap zincirlerine vurulmaktan kurtulmayı dilerler.

Devamı var

[têkoşîn]

Gündüzlerine gelince, hekim, bilgin, salih ve muttakidirler. (Allah) korkusu onların bedenlerini yontulmuş ok gibi inceltmiştir, zayıflatmıştır; onları gören hasta sanır (oysaki hastalıkları yoktur). Onlara bakan akıllarını yitirdiklerini zanneder; oysaki onları, büyük bir iş meşgul etmektedir. Allah-u Teâla'nın kudret ve azametini, ölümü, kıyametin ahvalini, dehşetini hatırladıklarında kalplerine korku düşer, akılları başlarından gider. Korku onları kapladığında, Allah için, temiz işlere koşarlar. Az ibadete razı olmazlar, çok amellerini gözlerinde büyütmezler. Sürekli kendilerini suçlu bilir ve amellerinden kaygılanırlar. Onlardan birisini övseler söylenen sözden korkar ve der ki: Ben kendimi başkalarından daha iyi tanırım, Rabbim ise beni benden daha iyi tanır. Allah'ım! Söyledikleri sözler yüzünden beni suçlama; onların zanlarından daha üstün kıl beni; onların bilmedikleri suçlarımı affet, çünkü sen gizlileri bilensin.

Devamı var

[têkoşîn]

Muttakilerin her birinin özelliklerinden bazıları da şunlardır: Sen onu; dinde güçlü, yumuşaklıkta korkulu (ihtiyatlı), imanda şüphesiz, ilme haris, ılımlılıkta zeki, infakta şefkatli, dinde derin düşünceli, hilimde ilimli, zenginlikte orta halli, ibadette huşulu, yoklukta süslü, çetin zamanlarda direnişli, çilekeşlere karşı şefkatli, yerinde bağışta bulunan, kazançta yumuşak, helal rızk peşine giden, hidayette neşeli, tamahtan kurtulmuş, istikamette (doğru yolda) iyi iş yapan, şehvet karşısında kendisini koruyan, cahillerin onu medhetmesinden mağrur olmayan, kendi amelini muhasebe etmeyi terketmeyen, kendisini suçlu bilen, güzel ve temiz işlere koyulan, fakat Allah'tan korkup duran biri olarak görürsün.

Devamı var

[têkoşîn]

Akşamları kaygısı şükürdür. Sabahları ise kaygısı zikirdir. Geceyi korkulu geçirir. Gündüzü neşeli başlatır. Korkusu sakındırıldığı gaflete düşme endişesinden dolayıdır. Neşesi ise, elde ettiği fazilet ve rahmetten dolayıdır. Eğer nefsi azıp sevmediği şeylerde kendisine teslim olmazsa, isteklerini ondan esirgeyerek onu cezalandırır.

Devamı var

[têkoşîn]

Sevinci korktuğu şeyden kurtulmaktadır. Asıl sevinci ise, ebedi nimetlere kavuşmaktır. Yok olup bitecek şeylere meyilsizdir. Hilmi ilimle, ilmi de amelle birliktedir. Tembellik ve bitkinlikten uzaktır. Sürekli şen ve neşelidir, arzuları çabuk erişilebilecek şeylerdir; yoldan kayması azdır. Alçak gönüllüdür. Nefsi, elde ettiğini yeterli bulur (hırsa düşmez). Cehaleti gizlidir; işi kolaydır; dini korunmuştur; şehveti ölmüştür; öfkesini yutmuştur. Ahlakı tertemizdir; kendisine söylenilen sırları dostlarına açmaz; düşmanların şahitliğini gizlemez. (Düşmanları lehinde olsa bile hakka tanıklık yapmaktan çekinmez). Göstermelik bir iş yapmaz. Utançtan dolayı (hayırlı) bir işi terketmez. Ondan hayır umulur; şerrindense emin olunur. Gafillerin içinde olsa da zikredenlerden olur.

Devamı var

[têkoşîn]

Kendisine zulmedeni bağışlar. Kendisinden esirgeyene esirgemez. Kendisiyle ilişkiyi kesenle ilişki kurar; hilim ondan uzaklaşmaz; onu bezeyen ahlâkı ve ameli elde etmekten aciz kalmaz. Kötü söz, (çirkin hareket) ondan uzaktır; sözü yumuşaktır; hilesi yoktur; iyi işleri çoktur; işi güzeldir; hayrı sürekli insanlara ulaşır ama şerri olmaz.

Devamı var