Peygamber efendimiz Çocuklarla

[Bişnev]

İslâm fıtratı üzere doğan çocukların bu sâfiyetini koruma vazifesi, anne ve babaya tevdî edilmiştir. Ailenin neşesi, toplumun bekâsı, yarınların ümidi olan çocukların terbiyesi, hususî bir ihtimâmı gerektirmektedir. "Hepiniz çobansınız ve hepiniz güttüklerinizden mesulsünüz" (Buhârî, Vesâyâ, 9) hadîs-i şerîfiyle bu gerçeği ifâde eden Efendimiz (sallallâhu aleyhi ve sellem), çocuklarına karşı sevgi ve şefkatle davranmak sûretiyle onlara düşkün olan hanımları da methetmiştir. (Buhârî, Nikâh, 12)

İslâm'ın çocuğa yaklaşımı, sevgi, şefkat ve hoşgörü anlayışına dayanır. Çünkü çocuk dünyaya tertemiz bir yaratılışla ve günahsız olarak gelir. Büluğ çağına kadar da yaptığı davranışlardan dînî bakımdan sorumlu sayılmaz. Dünyaya yeni gelen bebek, her yönüyle büyüklerin yardımına muhtaç olup belli bir yaşa kadar ana-babaya bağımlıdır. Dolayısıyla çocuk, kendisine gerekli olan ilginin gösterildiği ölçüde sağlam bir kişilik geliştirebilir. Bu açıdan bakıldığında Hazret-i Peygamber'in çocuklara yaklaşımı ve onların yetiştirilmesine yönelik tavsiyeleri son derece dikkat çekicidir.
Nebiyy-i Ekrem (sallallâhu aleyhi ve sellem) hayatın her safhasında çocuklara derin bir sevgi ve şefkat beslemiş, onları ciddiye alıp seviyelerine inmiş ve problemlerini çözerek doğruya yönlendirmiştir. Hâdis-i şerîflerinde:
"Kimin bir çocuğu varsa onunla çocuklaşsın" (Deylemî, III, 513) buyurmuştur.

[Bişnev]

Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem), oğlu Hazret-i İbrahim doğduğunda çok sevinmiş, onu kucağına alıp Hazret-i Âişe'ye götürerek:
"-Şuna bir bak! Nasıl, bana benziyor mu?" diye sevincini ortaya koymuştur. İbrahim'in doğum haberini getiren Ebû Râfi'e de bir köle bağışlamıştır. Doğumunun yedinci gününde akîka kurbanı olarak bir koç kesmiş, başını tıraş ettirip saçının ağırlığınca gümüşü yoksullara dağıtmıştır.

[Bişnev]

Enes bin Malik der ki:
"Ben ev halkına Resûlullah (sallAllahu aleyhi ve sellem)'den daha şefkatli olan bir kimse görmedim. İbrahim, Medine'nin köylerinden birinde, sütannesinin yanında bulunuyordu. Fahr-i Kâinât Efendimiz çocuğunu görmeye giderken, biz de yanında giderdik. Allah Resûlü içeri girer, oğlunu alır, öper, sonra dönerdi." (Müslim, Fedâil, 63)

[Bişnev]

Fahr-i Kâinât (sallallâhu aleyhi ve sellem)'in torunlarına da aynı şekilde muhabbet duyduğunu görmekteyiz. Şüphesiz Efendimiz bu davranışlarıyla, çocuk sevmeyi zül kabul eden bir cemiyete esaslı mesajlar sunmaktadır. Havle bint-i Hakîm (radıyAllahu anhâ) anlatıyor:
Birgün, Resûlullah -sallAllahu aleyhi ve sellem- kızı Fâtıma (radıyAllahu anhâ)'nın iki oğlundan birini kucaklamış olduğu hâlde evden çıktı. O sırada şöyle diyordu:
"-Siz var ya siz! Sizin yüzünüzden (ebeveyniniz) cimriliğe, korkaklığa ve cehâlete düşüyorlar. Ve siz Allah'ın reyhânlarındansınız." (Tirmizî, Birr, 11; İbn-i