Riya endişesi hizmetten geri bırakmasın!

[yedibeyza]

Armut piş ağzıma düş!

Kullarını karanlıklardan aydınlığa çıkarıp yolların en hayırlısına ileten Allah Teala’ya hamd ederiz..

Karanlıklardan aydınlığa çıkan yolların kutsal kandili, sönmez ve söndürülemez ışığı Hz. Mustafa’ya selat ve selam olsun…

Şeytanın akla hayale gelmez desiseleri, farklı şekil ve yönlerden insana yaklaşma çeşitleri olduğunu bilirizdir.

Bunlardan konumuza yakın olduğuna inandığım bir tanesini dile getirmek istiyorum;

Şeytan (aleyhi lane) müminleri bazan hak suretine bürünerek kandırmaya çalışır. Özellikle telkinlerle önüne geçemeyeceği hayırlı işlerden alıkoymak veya yapılacak işin hayrını yontmak için bu taktiğe başvurur. Bu taktiğin de kendi içinde açılımları, farklı taktikleri vardır.

Mesela riya korkusu, kendini öne çıkarma kaygısı, utanma vb. erdemler, yapacağımız işlerin dinamikleriyken şeytan bunları hayırlarımızın önüne barikat olarak koyabilmektedir.

Hayırlı bir amel ulu orta yapılmayı beklerken ve o işi yapabilecek kadrolar pekala oluşturulabilecekken yapılacak işin dinamikleri o işe barikat olunca yapılması gereken şey üstüne gitmekten başka bişey değildir.

Örneğin kolları sıvadınız tam işe koyulacaksınız sizi bir riya korkusu sarıyor. Ya da davetçisiniz tebliğ ile hidayet yollarını işaret etmek için konuşmanız gerektiği yerde utanma duyguları içine karbonat atılmış gibi şişiyor. Bu hepimizin başına gelen bişey, çok yaşadık ve yaşıyacağız da.. burda kanımca bu yersiz refleks gösteren duyguların üstüne gitmekten başka yol yok. Zira üstüne gittiğinizde bir müddet sonra hayır işinde elinizi kolunuzu bağlayan o duyguların bir vesvese olduğunu farkediyorsunuz.

İnsan kendini bilir. Yapacağı bir işte içine dolan riya korkusu, yemek tarifleri gibi bir kitabta bulunamaz. Tarifini kendi yapacak, adını güzelce koyacak. Yapacağı işte riyadan elbet korkacak, Yaradana sığınacak ama o riya korkusu onu hayırdan mahrum bırakmayacak. Tam tersine riyadan korktukça ihlasını takviye edecek. Yoksa “Utandım yapmıyayım, riyadan korkuyorum bırakayım, ben yaparsam nefsimi öne çıkarmış olurum başkası bu işi yapsın” dersek İslamın işlerini kim yapacak?

Bu söylediğimiz hususun en cani neticelerinden biri nedir biliyor musunuz? Diyeceksiniz ki “kişiyi hayır işlemekten alıkoyması..” doğruyu da demiş olacaksınız. Ama bana göre en az bunun kadar katil bir tarafı bu ve benzeri durumlarda kardeşlerimizin kendi yeteneklerini katletmesidir. Bu yüzden ‘katil ve cani’ dedim.

Bir müminde olması şart erdemleri hayır yapmamakta kullanan her kardeşimiz hem o erdemlerini hem de yeteneklerini katletmektedir. Yersiz ve makamının dışında kullanılarak bir hançer haline getirilen ve kardeşlerimizin hayırlı işlerini boğazlayan bu erdemleri mecrasına çekmek gerekmektedir. Bunun mecrası da hayırlı işlere atılmak, sahiplenmek ve fedakarlıklarını artırmak pahasına işini neticelendirmektir. Ve riya korkusu sardıkça ihlasını tamamlayarak işinin üstüne gitmektir. Utanma duygusu kabardıkça hayasını pekiştirerek üstlendiği görevi ifa etmektir. Hatta hizmete talip olmaktır. Ortaya çıkıp (ihlasını ve utancını koruyaraktan) “Ben şöyle şöyle yapabilirim. Şurda faydam dokunabilir, şu işi seve seve yapabilirim” diyebilmelidir.

Örneğin sadece “Ben bir tv kanalında şu şu vasıflarımla yardımcı olabilirim. İyi senaryo yazabileceğime inanıyorum. Veya jenerik, fargman, VTR hazırlayabilirim, görsel kurgular yapabilirim, bu alanda bilgisayarım çok iyidir çok faydam dokunabilir” vs. vs. demekte ne sakınca var? Sahip olduğumuz erdemleri bir şey yapmamakta kullanmayalım. Çünkü Allah’ın bahşettiği bu erdemler sadece ahlakımızı bezemek, karakterimizi tezyin etmek için değildir. Bu erdemler yapacağımız hayırlı işlerin yakıtıdır, motorudur.

Bir de erdemlerini şeytani telkinlerle alıkoyan kardeşlerimiz “Armut piş ağzıma düş” atasözünü bi araştırmalıdırlar. Zira bu armut pişecek ama ahirette pişirenin ağzına düşecek. Hem armutu pişirmek için ağacını sulamak gerekiyor diyorsak yetenek seferbirliği başlatmak elzemdir.

SELAM VE DUA İLE

Serhad BAYRAM