Selam Size Ey Azizler

[MERXAS]

Geçtiğimiz Pazartesi gününü Salı’ya bağlayan gece Müslümanlar için tarihi bir geceydi. Kadın erkek, genç ihtiyar binlerce Müslüman, gecenin şiddetli soğuğuna aldırmadan İslam davasının aziz erlerini karşılayıp bağırlarına basmak için “Amed” zindanının önünde toplanmışlardı.

Herkeste büyük bir heyecan… Heyecanını tekbir getirerek paylaşanlar, halay çekerek ilahî aşk ile coşanlar…Gözünüz aydın, Gözümüz aydın, İslam âleminin gözü aydın diyerek tebrikleşenler…

Gelenlerin birçoğu yaklaşık 10 saat bazen şirin, bazen hazin, bazen sevinç dolu duygular içerisinde o tatlı soğukta beklemişlerdi. Soğuktan bahsetmekte ayıptı doğrusu. İslam davasının sağlam bir şekilde gelecek nesillere ulaşması için aylarca en ağır işkencelere tahammül eden, bedenlerini zindanlarda çürüten, saç sakallarını aklar ile dolduranların azadeliğini kutlarken soğuttan da bahsedilir miydi?

Evet, Amed zindanı tarihi bir günde, tarihi bir kalabalığa sahne oluyordu. Bu zindan bizler için çoook şeyi ifade ediyordu. Abdusselam gibi İslam davasının nice nazenin civanlarını bizlerden ayıran, canımızdan çok sevdiğimiz son asırdaki şehidler efendisinin yarenlerini uzun yıllar bizden uzak düşüren, aynı zamanda içerisinde barındırdığı Medrese-i Yusufiyenin yüzlerce ferdini ilim, irfan, davet ve ahlakî donanımla, toplumları ayakta tutabilecek sütunlar şeklinde yetiştiren bir zindan.

Ve aniden tekbirler büyük bir coşkuile haykırılmaya başlanmıştı, herkes gözünü dört açmış münevver simaları görmek için zindan kapısına bakarken, Welatımızın Mêrxasları zindan kapısında gözükmüşlerdi. Hep bir ağızdan söylenilen “Selam size ey azizler” nidaları Amed semalarında yankılanıyordu. Sağanak halinde yağan yağmur altında, kapıdan sevgi kordonu eşliğinde kalabalığa doğru ilerleyen nurani vecihli ağabeyin “Tekbir” haykırışlarına, sevinç gözyaşlarıyla hep bir ağızdan, en kalbi duygular ile Allahu Ekber deniliyordu. İnanıyorum ki o tekbirlere İslam davasının şahadet şerbetini içmiş aziz rehberinden diğer fertlerine tüm şehidler rablerinin kendilerine ikram etmiş olduğu nimetler içerisinde, koro halinde, sevinçle Allahu Ekber diye mukabele ediyor, vuslat gününü bekliyorlardı. VAllahi tek olan ilahımız çok yüceydi. Birçok hayırdan şer, birçok şerden hayırları neşet ettiren aziz rabbimiz, bu gecede yüceler yücesi olduğunu biz Müslümanlara ayne-l yakin müşahede ettiriyordu.

Elindeki megafonla “Aziz kardeşler; bugün bizleri burada toplayan yüce Allah, inşAllah bir gün cennette de toplayacaktır.” diyen muhterem Ağabey’in sözleri duyguları doruğa getirmiş, Cennete ve oradaki evîndarlara olan hasret, gözyaşlarının sıcaklığını yanaklarda ısrarla hissettirmeye başlatmıştı. Dünyanın ne kıymeti vardıki yüce rabbimize secdelerle kulluğumuzu izhar edip onun rızası uğruna geceleri gündüzlere sarıp hareket halinde olmak, rızasına nail olmaktan başka. O toplulukta bulunanlardan bir çoğunun babası, ağabeyi veya bir akrabası şehid edilmiş, çoğuna zindan yıllarca mesken olmuş, dini ilahi uğruna bir çoğunun bedeni işkencelere tamammül edip, “Şer’a Muhammedî” için olduktan sonra… demiş, bu şekilde seyreden hayat, onlara “Dünya mümin için vatan değildir.” bilincini yerleştirmişti.

Karşımızda bizlere tebessüm eden gönüllerini gülistan haline getirmiş, uğradıkları her mekânı gülistana çeviren İslam ümmetinin yiğit insanları, zindan yusuflarından Üstad Bediüzzaman’ın şu sözünü resmediyorlardı. “Onu tanıyıp ibadet eden zindanlarda olsa dahi bahtiyardır. Onu tanımayıp ibadet etmeyen saraylarda olsa dahi bedbahttır.” O Edibane duruşlu, nurani Cemallı, İnandıkları dava ile Said olmuş azizlerlisanı halleriyle şöyle diyorlardı:

Bizler kâinatın rabbi Allah’a kullukla şeref kazandık, ona kul olmayanlara yazık…

Bizler serverî enbiyanın çeşmî hikmetinden sulandık, o suya koşmayan susuzlara yazık…

Bizler Hüseyn’in mektebinden icazet aldık, onu tanımayıp adavette haddi aşanlara yazık…

Bizler zindanı ve tüm dünya hayatımızı cennet için tarla yaptık, ona ekin ekmeyenlere yazık...

Diyaribekr, Allahu teala’nın “Eleyse-s subhu bi qarîb” Sabah yakın değimlidir? Ayetinde vaat edilen sabahlardan birine, Salı sabahına güzel duygularla, neşe içerisinde giriyor, İslam âlemindeki bütün mazlum ve mustazaf Müslümanların şahid olacağı büyük sabahların, büyük baharların vukuunu sabırsızlıkla bekliyordu.

Selam olsun İslam’ın aziz kahramanlarına

Selam olsun hakkıhak bilip, tabi olanlara

Selam olsun Batılı batıl bilip, sakınanlara

Dünyadaki seyirleriyle cenneti kazanan, Yürüyüşü cennette son bulan müminlerden olma dileğiyle…

M. ALİERDOĞAN