SEVGİNİ ONA SÖYLE!

[Âl-i İmran]

SEVGİNİ ONA SÖYLE!
Abdullah bin Serces bir gün, Allah Resûlü'ne gelerek:
- Ben Ebû Zerr'i seviyorum, demişti. Allah Resulü, bu söz üzerine, Abdullah'a:
- Peki, bunu Ebû Zerr'in kendisine de söyledin mi? diye sordu.
- Hayır, cevabını verdi Abdullah.
Peygamberimiz, bunun üzerine:
- Öyle ise, git, onu sevginden haberdâr et, buyurdular. Abdullah,
bu emir üzerine, kalkıp Ebû Zerr'in yanına vardı. Ve:
- Ben seni Allah için seviyorum, dedi.
- Ebû Zerr:
- Beni kendisi için sevdiğin Allah da seni sevsin., karşılığını verdi.
Abdullah, daha sonra, Allah Resûlünü'nün yanına döndü. Ebû Zerr'le aralarında
geçen konuşmayı O'na nakletti.
Allah Resûlü'nün mübarek ağızlarından, şu müjdeli cümle döküldü:
- Bir insanı sevmekte sevap olduğu gibi, sevdiğini ona söylemekte de sevap
vardır.
Bu olay, İslâm'ın sevgiye verdiği önemi gösteren çarpıcı bir örnektir.
AKLIN BAŞI, İNSANLARA KENDİNİ SEVDİRMEKTİR
"Allah'a imandan sonra, aklın başı, kendini insanlara sevdirmektir."
Bu Peygamber sözünde de ifade buyrulduğu gibi, aklın başı, yani gerçek akıllılık,
Allah'a inanmaktır. Akıllı insan, Rabbini tanır. Kendini niçin yarattığını, kendinden ne
istediğini bilir. Bu bilinç içinde, kulluk görevlerini yerine getirmeye çalışır. Allah'a
imandan sonra, en büyük akıllılık, insanlarla iyi geçinmek, kendini onlara
sevdirmektir.
Şu kısacık ömürde, az süreli dünya hayatında, insanlarla kavga ve didişmenin yeri
ve önemi yoktur.
Akıllı insan, çevresiyle iyi geçinir. Onları sever, kendini de onlara sevdirir.
Herkese faydalı olmaya çalışır.
Kin ve düşmanlık beslemenin kimseye kazandıracağı bir şey yoktur.
SEVGİ DE MİRAS KALIR, DÜŞMANLIK TA...
" - Sevgi de, düşmanlık ta miras kalır."  Sevgi ve düşmanlık hislerinin, maddi serve gibi,nesilden nesile geçme, babadan oğula miras kalma durumu vardır. Bu bir sosyal realitedir. Kişi, babasının dostlarını ve arkadaşlarını, babasınınölümünden sonra da arar; hal hatır sorar, onlarla iyi ilişkilerini devam ettirir. Aynı devam durumu, babanın düşmanlarına, sevmediği kimselere karşı da söz konusudur.  Babanın hasımları, çocuğun da hasımlarıdır. Nitekim kan davaları bunun tipik bir
örneğidir. İslâmiyet, sevgide devamlılık ve kalıcılığı güzel görüp teşvik etmişse de,
düşmanlığın miras kalmasını, nesilden nesile intikalini doğru bulmamıştır.[/color]

[_uMuT_]

 Madem tek rehberimiz Hz. Muhammed aleyhisselam sevginizi izhar edin demiş. Bizede o'nun sünnetini uygulamak düşer.
 Heyyyy vuslat ailesindeki ehli mü'minler kardeşler. Sizleri Allah c.c. için seviyorum.

Bir hadiste peygamber efendimiz aleyhisselam şöyle buyurmuştur. Allah Teâlâ kıyamet günü şöyle buyurur: Nerede benim rızam için birbirini sevenler? Benim gölgemden başka hiçbir gölgenin bulunmadığı bu günde onları kendi gölgemde gölgelendireceğim.

* Allah'ın gölgesinden, murad, onun rahmeti, ihsanı ve himayesidir Yahut da birçok hadislerde de belirttiği üzere arşı â'lâ'nın gölgesidir

[mustafa21]

Allah razı olsun Umut kardeşim. Müminlerin birbirini sevmesi imanın gereğidir. Arada Allah c.c olunca sevmek farz oluyor. Nitekim bu güzel amel O nun için olduğundan bir ibadet yerini de almış oluyor. Allah c.c bizi kendi rızası için seven ve O'nun için buğzedenlerden kılsın.