Şeytanın dostlarının özellikleri

[kudus]

  Şeytanın dostlarının özellikleri

Şeytanın dostları iki çeşittir; Birincisi, yeryüzünde ilahlık taslayarak büyüklenen ve (Hz. Âdem’in oğlu) Kabil’den, ilânihaye devam eden, zülüm silsilesinin bir halkasını oluştururlar.

Benlikleri azgınlaştığından, insanlara zulmederler. İsraf ve lüks içinde yaşarlar. Beşeri hayatlarında Allah’ın emir ve yasakları belirleyici değildir. Nefislerinin zebunu olmuş ve hevalarını kendilerine ilah edinmişlerdir. Bu insanlardan en ileri gidenler, açık açık Allah’ın düşmanı olduklarını da söyleyebiliyorlar. Bu tür şeytan dostları, çok kötü olmalarına rağmen, ehli iman için çok tehlikeli değillerdir. Adeta pirincin içindeki siyah taşa benzerler. Onları tanımak, onlardan korunmak daha kolaydır. Bu sınıfın tarihteki ilk temsilcileri Kabil, Firavun, Şeddat, Nemrut gibilerdir. İslam terminolojisinde bu tür şeytan dostlarına “kâfir” denilir.

İkinci sınıf şeytan dostları, gizli olanlarıdır. Bunlar müslümanlara “sağdan” yanaşırlar, hayır tarafında görünür, gizli gizli (farkında olarak veya olmayarak) şer cephesine çalışırlar. Yani, pirincin içindeki beyaz taşa benzerler. Asıl dişleri onlar kırar. Yani, müslümanlar için en büyük musibet bunlardır. Bu sınıfın tarihteki ilk temsilcileri Bel’am bin Baura ve Museylemetül Kezzab’tır. İslam terminolojisine göre bu sınıfa da “münafık” denilir