Siir

[komutan21]

Direnmenin ihtişamı
Dağlardan yankılanan feryadlar var
Ateşi sulara okutan
Ölüm üstüne yorumlar
Asıl mü’mine güzeldir kurşunlar
Devrilip devrilip gelen
Aşkın zirvesinden
Kulp’tan nusaybin’den
Sevdalar işkenceden
Sizden yana saf tuttuk, ey İbrahim, ey Orhan
Yabancısı değiliz intikamların

Serpilen yara oldunuz bağrımıza
Secde izleriyle nakış nakış alnıma
Kanlı kancalar atıldı
Ateş yutmuş gözlerin
Senin gözlerine döküldü kezzap
Gözlerin bizden güzel gözlerin
Şimdi biz kör olduk
Görmemenin kahrolası hüznü
Sulan şaşkın akıyor
Yarası derinden
Kulp cayı mahzun
Kulp çayı kan…

Ashab-ı uhdud’dan
Tutturulmuş ateşlerdi vücuduna serpiştirilen
Tevhidi libasınla yandığında
Kitabımdan başkaldırılar boy veriyor
Ve kesemez hiçbir zalimin bıçağı mazlum sesini
İbrahim nasıl öğrendiyse ibrahimce ölmeyi
Sende öğrenki bozkır dağlarına yağsın yağmur
Değimli ki hayatın bir yüzü ölümdür güzelim

Bak ellerime
O mükemmel günün hazırlığı var
He canım, kurşunlar sıkılınca bağrıma
Kin ve öfke bıraktığım dağları delip geçen
Alnımın dağlandığı yerde
Ey mazlum çocukları doğunun
Yaralarımız üzerinde ayrılık güvercinleri
Ölüm renginde


Sana
Hamza’nın ciğeriyle soluyan
Orhan diyorum
Ve sana
Hubeyd kararlılığında
İbrahim diyorum
Diyorum ak güvercinler ölmedi ölmeyecek
Göğsümle yaslıyorum sizleri yeniden
Ayrılık güvercinleri

      Şehid Orhan, ve şehid İbrahim hocalara ithafenn

[tayfun]

Allah O MÜBAREK ŞEHİTLERİN ŞEHADETİNİ KABUL ETSİN BİZLERİDE ŞEFAATLERİNE NAİL OLAN KULLARINDAN EYLESİN..

GÜZEL BİR ŞİİR ANCAK KISA OLMUŞ..Allah RAZI OLSUN KOMUTAN KARDEŞİM.