Gam değil

[têkoşîn]

Aşktan yana söz duyunca
Ben hep seni düşünürüm
Uçsuz hayaller boyunca
Ben hep seni düşünürüm

Yıldızlar kayar yüceden
Renkler sıyrılır geceden
Yüreğim sızlar inceden
Ben hep seni düşünürüm

Aklın ucu değer hiçe
Yol ararım içten içe
Kainat uyur sessizce
Ben hep seni düşünürüm

Rüzgar eser ilden İl'e
Sağlıkta bitmez bu çile
"Var"dan öte, "Yok"ta bile
Ben hep seni düşünürüm

[Âl-i İmran]

''Nice bir bülbül-i nâlan gibi feryâd edeyim
Nice pervâne gibi şem'i ruhun yâd edeyim
Sen bana etmeyicek rahm-ü terahhümler edip
Senden ey şûh-i cefâ-pîşe kime dâd edeyim.''

Nice bir: Ne zamana kadar
Nâlan: İnleyen
Şem': Mum
Ruh: Yanak
Etmeyicek: Etmeyince
Terahhüm: Merhamet etme, acıma
Şûh: Güzel, hareketlerinde serbest ve neş'eli olan
Cefâ-pîşe: Cefayı huy sanat edinmiş, zalim, gaddar
Dâd etmek: Yanıp yakılmak, sızlanmak

[têkoşîn]

bende mecnundan füzun aşıklık istidadı var
aşık-ı sadık benem mecnunun ancak adı var
bende mecnundan daha fazla aşıklık özellikleri var
sadık olan aşık benim, mecnunun sadeece adı var

kıl tefahür kim senin hem var ben tek aşıkın
leylanin mecnunu şirinin eğer ferhadı var
ben senin aşığınım ki bununla övünmelisin
nasıl leylanın mecnunu şirinin ferhadı var

ehl-i temkinem beni benzetme ey gül bülbüle
derde sabrı yok anın her lahza bin feryadı var
aklım başımda ey gül beni bülbüle benzetme
onun derde sabrı yok her an feryadı var

öyle bed-halem ki ahvalim görende şad olur
her kimin kim dehr cevrinden dil-i naşadı var
öyle kötü haldeyim ki halimi görenler mutlu olur
zamanın çarkından kimin neşesiz bir gönlü varsa

gezme ey gönlüm kuşu gafil feza-yı aşkta
kim bu sahranın güzer-gahında çok sayyadı var
ey gönlümün kuşu, aşk aleminde boş boş gezme
cunku bu alemin her yolunda birçok avcısı var

ey fuzuli aşk men'in kılma nasihten kabul
akl tedbiridir ol sanma ki bir bünyadı var
ey fuzuli! aşkı yasaklayan nasihatçıya uyma
o aklın tedbiridir sanmaki onun bir temeli var

[têkoşîn]

eğer 'ey' diye sesleniyorsam sana sanma benden uzaklardasın
her daim yüreğimin en korunaklı yerindesin

[têkoşîn]

önceleri kalbimdeydin
şimdi artık kalbim oldun
kalbim olmasaydın eğer gidişlerin nefesimi keser miydi..?

[têkoşîn]

ey varlığında da yokluğunda da hasretini çektiğim!
senin yokluğunda acı, varlığında…
sen varken her an gitme korkusu sarar beni
gidince de hasretin yaralar beni…

[têkoşîn]

 

Ey aziz varlik!
kelimeler seni anlatmada ne kadar da aciz!
hangi kelimeyi sersem yoluna
yürüyemem diyor
acizliğini itiraf ediyor
yapamam diye feryat ediyor…
nasıl aciz olmasın,
nasıl eksik kalmasın
sana dair yola çıkarken…
…

o kelimeler ki bir kelamı bile tercümeden aciz
onlar ki duygulardan bihaber…
…

kelimelerin hali böyleyken
ve kalbim şu aleme sığmazken
bu yürekten sana doğru akanlar
birkaç aciz kelimeye nasıl sığar
nasıl yüreğimi tercüme edebilir…
…

işte kelimeler böyle aciz
cümleler böyle nakıs kalıyor
sana dair sıralanınca…
...

böyle aciz olsa da kelimler  
o güzel anlayışına sığınarak
baharına kış düşmüş bir gül gibi
zelzeleye uğramış, yıkık-dökük bir ev gibi
bir fakirin kırık testisi gibi
acizane sözcükler dizeceğim yollarına…
…

biliyorum benden kelime dizmemi beklemiyorsun
belki yazdıklarımdan haberin de yok…
ama olsun haberin olmasa da olur
ben seni haberin olsun diye sevmedim ki…
…

ben seni beni sevesin diye de sevmedim
kendim için sevseydim şayet seni
açılan ellerimle vuslatı sana, hicranı kendime ister miydim hiç…
…

kendim için sevseydim şayet seni
kesip atmaz mıydım acılarımı
gözlerimden düşecek yaşlara bakmadan…
…

kendim için sevseydim şayet seni
ebediyen gidiyorum,
bana dair her şeyi at çöpe gitsin dediğinde
ve şahdamarımın kesildiğini hissettiğimde
sırf sen mutlu olasın diye
gidişini kabul eder miydim...?
istedim ki mutluluklar sana olsun
acılar bana...
…

hep sen dedim
ben yok artık bende
dipsiz kuyulara bıraktım bana dair ne varsa
ne varsa hep sen, hep sen
ben yok artık…
...

var olan sadece sana dair hayaller…
hiç ama hiç yanımdan ayırmadığım hayaller…
bir yağmur katresi
bir cennet bahçesi
bazen bir kar tanesi olan hayaller…
…

kar dedim de geçen gün kar yağıyordu bizim buralarda
belki sizin orada da yağmış
ve sende izlemişsindir pencerenin önünde
lapa lapa yağıyordu
kar değil, mübarek melekler yağıyordu sanki…
…

küçükken hep öyle derlerdi
her bir kar taneciğini, melekler indirirmiş
eşlik ederlermiş onlara
ta arzın avuçlarına düşene kadar…
...

hep merak ederdim
melekler nasıl inerlerdi
o rahmet dolu karlarla
lunaparkta oynayan çocukların neşesiyle mi inerlerdi yeryüzüne
kar yağınca en çok sevinenlerin çocuklar olması bundan mıydı acep..?
yoksa melekler karlara mı binerdi yere inerken
hayallerimde ki kardan binekler gibi…
…

karlar ne güzel binek
sahi sen hiç kara bindi mi
hani simetrik altıgen olan o kenarlarına oturmak var ya
gökten yavaş yavaş yere inmek
bir çocuğun kaykaydan inerken ki neşesi gibi inmek
ne kadar güzel
ne kadar heyecan verici bir bilsen…
…

hele seninle beraber binince o kar taneciğine tadı başka oluyor
bir kenarında sen bir kenarında ben
diğer karların sırtında melekler
herkes bir neşe içinde
neşe ise bizim içimizde
dilimizde bir sevda
nakarat ediyor melekler…
…

çocuklar gibi sevinç çığlıkları atıyoruz
gökten yere bakıyoruz her taraf  bembeyaz
dilimizdeki sevda gibi beyaz
soğuk yok
üşümek yok…
sen varsın
selamet var
huzur var…
…
 
sana bakıyorum tebessüm ediyorsun mutluluktan
o kadar güzel tebessüm ediyorsun ki
bir an kendimi cennette sanıyorum
hiç bitmesin istiyorum
yere hiç düşmeyelim diyorum…
…

bir an gözlerimin yandığını hissediyorum
görüşüm bulanıklaşıyor  
göz yaşlarım yanaklarıma düşüyor
ve kar yere düşüyor
uyanıyorum hayallerinden
işte şimdi üşüyorum…
…

gözyaşlarımı siliyorum
hayallerime engel olmasın istiyorum
ama ne mümkün
gönülden taşana kim engel olabilmiş…
hangi bende ona karşı koyabilmiş
o inciler ki, yürek semasından iner…
…

…
…
…

[têkoşîn]

2

ne kadar zaman geçti,
ne kadar üşüdüm bilmiyorum…
…

yaşlar tükenince gözlerimden
tekrar kar taneciklerini izlemeye başlıyorum
öyle güzeller ki tarif etmede zorlanıyorum
her biri selam yüklenmiş…
…

selam yüklendiklerini görünce böyle
bende selamımı yüklüyorum hayallerimin sırtına
haydi diyorum haydi…
…
 
ve bir kar taneciğinin üzerine biniyorum
önce gökleri şöyle bir temaşa ediyorum
selamımı cilalayıp yere doğru inişe geçiyorum…
…

bir heyecan kaplıyor beni
büyük bir sevinç kuşatıyor bedenimi
ama inişim neden bu kadar uzun sürüyor bu kez
oysa seninle olan inişim ne kadarda hızlıydı
nasıl geçmişti,
nasıl yere inmiştik görmedim bile
peki şimdi neden bitmiyor bu iniş…
…

inişim bitmiyor
sanki asırlık mesafeler var önümde
hasretin visale giden yolları kadar uzun…
…

yollar uzun olur sevgiliye gidence
yollar ya uzun olur sevgilinin göz bebeklerine gidince…
…

böyle hayal içinde hayaldeyken
ikinci hayalden düşüyorum
düşeceğim yer görünüyor
hani kara göründü derler ya
işte bende öyle diyorum
mma kendi yüreğimce
………………………………..
…

kara göründü
'Hasret yolculuğu' yorgunluğunu bir çırpıda atıyorum üzerimden
bir mutluluk kaplıyor tüm bedeni mi
sevinçten  ‘kuş gibi uçuyorum’ mu diyor ne
işte onun gibi oluyorum…
…

evet evet kuş gibi oluyorum sevinçten
kuşlar gibi mutlu oluyorum
kuşlar gibi uçuyorum…
…

kuş dedim de hani hatırlıyor musun bir kuş vardı
mutluluktan uçuyorduk onunla
bir kanadında sen bir kanadında ben
yükselmiştik onunla göklere
kuşun bakışıyla bakıyorduk baktığımız yerlere
güllere
sümbüllere
yerde gezen şeylere...
uçuyorduk onunla huzur veren yerlere…
…

işte böyle  sevinçten uçan bir kuş gibi oluyorum
bir kar taneciğinin sırtında sana doğru inerken…
…

kara göründü
hasretin şakacı baharı göründü
pencere göründü…
…

bir hareketlilik var pencerenin önünde
epey kalabalık
dikkatle bakıyorum
neler oluyor diye anlamaya çalışıyorum
seni görünce her şeyi anlıyorum
görüyorum her şeyi…
…
 
karlar ve onları indiren melekleri görüyorum pencerenin önünde
onlarla müsafaha yapan elleri
hoş geldiniz diyeni
ve tertemiz yüreğiyle onlara selam edeni…
…

inişim pencere önüne
cennetten bir selam ile
ve sevgilinin göz bebeğine tebessüm ile
…

kar düştü pencerenin önüne
ben düştüm pencere önüne
kar eridi
ben eridim…
…

bir sıcak hayal daha eridi işte böyle
ben üşüdüm…
ben üşüdüm…
ben üşüdüm…
…

bana hayalci deme sakın!
dedim ya ben hayalinle nefes alıyorum yokluğunda
hayallerin bana dost,
hayallerin arkadaş…
…
 
hayallerin bana içten bir sırdaş olur yalnızlığımda
hayallerin bir cennet, içinde sen olunca
o hayaller ki, en zemheri kışlarda ısıtır beni…
…

[Âl-i İmran]

Tecellâ-yı cemâlinden habîbim nev-bahâr âteş
Gül âteş bülbül âteş sünbül âteş hak ü hâr âteş

Şua'ı âfitâbındır yakan bi'l cümle uşşâkı
Dil âteş sîne âteş hem dü çeşm-i eşk-bâr âteş

Hayal-i şem'-i rûyinle aceb mi yansa cân u dil
Nigârım gel de gör kalbimde âteş âh u zâr âteş

Ne mümkün bunca âteşle şehîd-i ışkı gasletmek
Cesed âteş kefen âteş hem ab-ı-hoş-güvâr âteş

Ben el çektim safa-yı hatır u aram-ı canımdan
Safa âteş cefa âteş firar âteş karar âteş

Ne yapsam bu dil-i mahzûnu mesrur eylemem şahım
Gam âteş gam-güsar âteş temenna-yı mesar âteş

Ümid-i afiyet besler mi Es'ad yardan haşa
Saçar oldukça gözden ol nigâr-ı gül-i zâr âteş

[/b]

[Âl-i İmran]

"Hicran-ü elem sine-i pür hunumu dağlar
Mahrum-ı emel gönlümü dünyaya ne bağlar
Öldürdüğünüz aşk-ı perişanımı gömdüm
Bir türbe ki ruhum gelen ağlar, giden ağlar"