Her Güne Bir Hadis...

[kördüğüm]

"Mü'min her halinde hayır üzerindedir."
(Ramuz)

[seriyye]

Herşeyin ifsat edici bir âfeti vardır. Bu dinin âfeti ise kötü idarecilerdir.

[Mahya]

Kim, mümin kardeşinin bir ihtiyacını giderirse Allah da onun bir ihtiyacını giderir. Kim müslümanı bir sıkıntıdan kurtarırsa, bu sebeple Allah da onu kıyamet günü sıkıntılarının birinden kurtarır.  Kim bir müslümanın kusurunu örterse, Allah da Kıyamet günü onun  kusurunu örter.

Buhârî

[hamza01]

DEĞER VERMEDE ÖLÇÜ   
     

 Ebu Hureyre (r.a)’den Rasulullah (s.a.s)’in şöyle dediği rivayet edilmiştir:

«Altın, gümüş, elbise kulu olanlar sürünsün, kahrolsun! Böyle çıkar düşkünü kimseye işlediği hayrın bedeli Allah tarafından verilirse memnun olur, verilmezse Allah’ın takdirine kızar. Böyle çıkar düşkünü kimse sürünsün, hüsrana yuvarlansın!... Vücuduna diken batsın da çıkaran bulunmasın!... Bunun için cennet, her hayır ve saadet şu kula layıktır ki o, Allah yolunda cihad için atının dizginine sarılmıştır.O mücahidin başının saçı perişandır, iki ayağı toz içindedir. Eğer bu gazi ileri karakolda düşman beklemekte ise o daima orda tam manasıyla düşman bekler. Askerin gerisinde vazifede ise orada en metin nöbetçilik yapar. Bu vazifelerini Allah için samimiyetle gören o kahraman bir meclise girmek için izin istese küçük görülüp izin verilmez. Bu hususta şefaat edecek olursa şefaati kabul edilmez.»

(Buhari-Müslim)

HADİSTEN NE İSTİFADE EDERİZ

— Gerçekten mü’min yaptığı bütün işlerde sadece Allah’ın rızasını gözetir. Yaptıklarının karşılığında hiçbir zaman dünyalık bir menfaat beklemez, çıkar gözetmez. İnsanlar yaptığı iyiliklere karşılık vermezse kızmaz çünkü o yaptığı en küçük birşeyin bile Allah katında asla karşılıksız kalmayacağını gayet iyi bilir.

Bu mü’min, maddeye değer vermediği için zaman. zaman insanlar tarafından horlanıp, küçük görülebilir. Ama onun için insanların değer vermesi değil, Allah’ın değer vermesi önemlidir.

Dünyalık bir menfaat veya çıkar karşılığı bir iş yapan kişi ise yaptığının karşılığını göremeyince öfkelenip yaptığı iyiliği başa kakabilır. Allah (c.c) onu madde ile imtihan ettiğinde; maddeye olan aşırı düşkünlüğü nedeniyle şeytanın da şaşırtmasıyla maddeyi imana tercih edip maddeye kul haline gelmesi ihtimali kuvvetlidir. Bu yüzden müslümanların bu tehlikeli duruma düşmemeleri bu konuda diğer kardeşlerini de uyarmaları gereklidir.

Maddiyata kul olup maddeyi imana tercih edenlere tevbe edip kendilerini düzeltmedikleri takdirde buğzedip beddua etmek imanın bir gereğidir.

[Mahya]

"Bana Cebrail Aleyhisselam gelerek "Ümmetinden kim Allah'a herhangi bir şeyi ortak kılmadan (şirk koşmadan) ölürse Cennete girer."

[Ebu Zerr]

[hamza01]

NEFSİN İSTEKLERİNE UYMAMAK   

Ebu Hureyre (r.a)’den rivayete göre Rasulullah (s.a.s) şöyle buyurmuştur:

«Cehennem nefse hoş gelen şeylerle, cennet de nefsin hoşlanmadığı şeylerle kuşatılmıştır.»

(Buhari-Müslim)
   
        HADİSTEN NE İSTİFADE EDERİZ

— Kişinin cennete girmesine engel olan ve cehenneme girmesini sağlayan iki faktör vardır: Nefis ve şeytan. Zira bu iki faktör kişinin Allah’ın rızasını kazandırıcı amelleri işlememesini, daima harama yönelmesini telkin eder. Bu vesveselere uyan kimse nefse hoş gelen ve yapılması şeytan tarafından da desteklenen, fakat neticede cehenneme sürükleyici amelleri işlemiş olur. Allah’ın yapılmasını emrettiği hayırlı işler de bunun tersidir. Bunlar, her ne kadar nefse hoş gelmese de, neticede daima mutluluk ve kurtuluşa sevk eder. Zira bu güzel amellerin işlenmesine karşılık cennet vaadedilmiştir.

[cürmümile]

 Allah razı olsun gerçekten de öyledir

[hamza01]

DÜNYADA BİR YOLCU GİBİ OL   
*************************
İbn-i Ömer (r.a)’dan şöyle dediği rivayet olunmuştur: «Rasulullah (s.a.s) iki omuzumu tuttu da:

«Ey İbn-i Ömer! Sen, dünyada bir yabancı yahut geçici bir yolcu gibi ol»buyurdu.

İbni Ömer (r.a) şöyle derdi:

«Akşamladığında sabahı bekleme, sabahladığında akşamı bekleme. Hastalanmadan önce sağlığının, ölmeden önce hayatının kıymetini bil.»                                     (Buhari-Müslim)
   
     
  HADİSTEN NE İSTİFADE EDERİZ
— İşte mü’minin hedefi.. Ne dünya ne de dünyanın güzellikleri... Hedef ancak ve ancak ahiret mutluluğu... Dünya ise mü’min için bir araç veya geçmesi gereken bir yol hükmünde...

Fakat kesinlikle amaç değil… Mü’min böyle düşünmelidir. Sadece böyle düşünmelidir ki, şu çok kısa dünya hayatını ahiretine göre düzenleyebilsin, gençlik, sağlık, gibi nimetlerin değerini bilip Allah yolunda kullanabilsin, hayatının her anını ve malının her kuruşunu bu din yoluna sarfedebilsin veya bu dinin hakimiyeti için canını ortaya koyabilsin.

Hem her mümin bilir ki akşama erişse bile sabaha erişemeyebilir ve sabaha erişse bile akşamı göremeyebilir. Mü’min bilir ki ölüm kendisine her an yakındır. Her mü’min inanır ki Allah için kullanılmadıkça bu dünya da bu dünyanın güzellikleri de boştur, bomboştur.

****************************************

Ey muvahhid! 

Şunu iyi bil ki, her zaman hak ehli azdır. Geçmişte az idi, şimdi ve gelecekte de az olacaktır. Özellikle zamanımızda az olacaktır. Çünkü zamanımızda hak ve gerçek tevhid garip kalmıştır. Buna rağmen gerçek muvahhid, Allah-u Teâlâ'nın kendi yanında olduğunu bilir ve hiçbir zaman yol yalnızlığını hissetmez. Çünkü o, geçmiş ümmetleri, Allah-u Teâlâ'nın verdiği nimetleri, nebileri, sıddikleri, şehidleri ve salihleri hatırlar. Onlar ne güzel arkadaştır!

Bil ki, hak insanlarla bilinmez. İnsanlar hakla bilinir. Hak, müminin kaybettiği ve devamlı aradığı bir şeydir.

Haydi! Helake değil, hidayete bağlanmaya koşun!

Allah-u Teâlâ takva sahibi olanların dost ve yardımcısıdır.

[Mahya]

"Her kim, müslüman kardeşini bir günah yüzünden ayıplarsa
onu kendisi de işleyinceye kadar ölmez"

(Tirmizi)

[Mahya]

Ebu Ümame (radıyAllahu anh) anlatıyor: "Ey Allah'ın Resülü dedim, bana öyle bir amel emret ki (yaptığım takdirde) Allah beni mükafaatlandırsın.'' "Sana dedi, orucu tavsiye ederim, zira onun bir eşi yoktur.''
Kaynak: Nesai, Sıyam 43, (4, 165).