Her Güne Bir Hadis...

[afra]

Biri diğerine ihanet etmediği müddetçe iki ortağın üçüncüsü ben olurum. Biri arkadaşına ihanet etti mi ben aralarından çekilirim.
(Ebu Davud, Büyu 27)

[vuslat]

Resulullah (sav) Hz. Muaz (ra)'ı Yemen'e gönderdi. (Giderken) ona dedi ki: "Sen Ehl-i Kitap bir kavme gidiyorsun. Onları davet edeceğin ilk şey Allah'a ibadet olsun. Allah'ı tanıdılar mı, kendilerine Allah'ın zekatı farz kılmış olduğunu, zenginlerinden alınıp fakirlerine dağıtılacağını onlara haber ver. Onlar buna da itaat ederlerse kendilerinden zekatı al. Zekat alırken halkın (nazarlarında) kıymetli olan mallarından sakın. Mazlumun bedduasını almaktan kork. Zira Allah'la bu beddua arasında perde mevcut değildir."

[ Buhari, Zekat 1, 41, Sadaka 1, 63, Mezalim 9, Megazi 60, Tevhid 1; Müslim, İman 31, (19); Tirmizi, Z ]

[Kavl-i Leyyin]

Ömer b. Hattab (r.a) şöyle demiştir:

«Bir gün biz Rasulullah (s.a.s)'in yanında iken, elbisesi bembeyaz, saçları kapkara, üzerinde yolculuk eseri görülmeyen, hiçbirimizin tanımadığı bir adam geliverdi. Rasulullah (s.a.s)'in yanına oturdu. Dizlerini onun dizlerine dayadı. Ellerini dizlerine koydu ve:

«Ey Muhammed! Bana İslam'dan haber ver» dedi. Rasulullah (s.a.s):

«İslam; Allah'tan başka ibadete layık ilah olmadığına ve Muhammed (s.a.s)'in Allah'ın rasulü olduğuna şehadet etmen, namaz kılman, zekat vermen, ramazan ayında oruç tutman ve gücün yettiği takdirde haccetmenden ibarettir» buyurdu. Adam:

«Doğru söyledin» dedi. Biz buna hayret ettik. Hem soruyor hem de onu tasdik ediyordu. Adam devam ederek:

«Bana iman nedir, anlat!» dedi. Rasulullah (s.a.s):

«İman; Allah'a, meleklerine, kitablarına, nebi ve rasullerine, ahiret gününe ve bir de hayır ile şerrin Allah'ın takdiriyle olduğuna inanmandan ibarettir» diye cevab verdi. Adam:

«Doğru söyledin» dedi ve:

«İhsan nedir?» diye sordu. Rasulullah (s.a.s):

«İhsan; Allah'ı görür gibi O'na ibadet etmendir. Çünkü sen O'nü görmesen bile O seni görür» buyurdu. Adam:

«Bana kıyametin ne zaman kopacağından haber ver» dedi. Rasulullah (s.a.s):

«Bu konuda sorulan sorandan daha bilgili değildir» dedi. Adam son olarak:

«Onun (yani kıyametin) alametlerinden bana haber ver» dedi. Rasulullah (s.a.s):

«Cariyenin efendisini doğurması, ayakları çıplak deve çobanlarını yapılarının yüksekliğiyle övünür ve yarış eder oldukları halde görmendir» buyurdu. Sonra bu adam gitti. Ben de Rasulullah (s.a.s)'in yanından bir müddet ayrıldım. Sonra yanına döndüğümde Rasulullah:

«Ey Ömer! Soranın kim olduğunu biliyor musun?»

diye sordu. Ben de:

«Allah ve Rasulü daha iyi bilir» dedim. Bunun üzerine Rasulullah (s.a.s):

«O, Cebrail'dir. Dininizi öğretmek üzere size geldi» buyurdu.

(Buhari-Müslim)

[hamza01]

DEĞER VERMEDE ÖLÇÜ   
     

 Ebu Hureyre (r.a)’den Rasulullah (s.a.s)’in şöyle dediği rivayet edilmiştir:

«Altın, gümüş, elbise kulu olanlar sürünsün, kahrolsun! Böyle çıkar düşkünü kimseye işlediği hayrın bedeli Allah tarafından verilirse memnun olur, verilmezse Allah’ın takdirine kızar. Böyle çıkar düşkünü kimse sürünsün, hüsrana yuvarlansın!... Vücuduna diken batsın da çıkaran bulunmasın!... Bunun için cennet, her hayır ve saadet şu kula layıktır ki o, Allah yolunda cihad için atının dizginine sarılmıştır.O mücahidin başının saçı perişandır, iki ayağı toz içindedir. Eğer bu gazi ileri karakolda düşman beklemekte ise o daima orda tam manasıyla düşman bekler. Askerin gerisinde vazifede ise orada en metin nöbetçilik yapar. Bu vazifelerini Allah için samimiyetle gören o kahraman bir meclise girmek için izin istese küçük görülüp izin verilmez. Bu hususta şefaat edecek olursa şefaati kabul edilmez.»

(Buhari-Müslim)
HADİSTEN NE İSTİFADE EDERİZ

— Gerçekten mü’min yaptığı bütün işlerde sadece Allah’ın rızasını gözetir. Yaptıklarının karşılığında hiçbir zaman dünyalık bir menfaat beklemez, çıkar gözetmez. İnsanlar yaptığı iyiliklere karşılık vermezse kızmaz çünkü o yaptığı en küçük birşeyin bile Allah katında asla karşılıksız kalmayacağını gayet iyi bilir.

Bu mü’min, maddeye değer vermediği için zaman. zaman insanlar tarafından horlanıp, küçük görülebilir. Ama onun için insanların değer vermesi değil, Allah’ın değer vermesi önemlidir.

Dünyalık bir menfaat veya çıkar karşılığı bir iş yapan kişi ise yaptığının karşılığını göremeyince öfkelenip yaptığı iyiliği başa kakabilır. Allah (c.c) onu madde ile imtihan ettiğinde; maddeye olan aşırı düşkünlüğü nedeniyle şeytanın da şaşırtmasıyla maddeyi imana tercih edip maddeye kul haline gelmesi ihtimali kuvvetlidir. Bu yüzden müslümanların bu tehlikeli duruma düşmemeleri bu konuda diğer kardeşlerini de uyarmaları gereklidir.

Maddiyata kul olup maddeyi imana tercih edenlere tevbe edip kendilerini düzeltmedikleri takdirde buğzedip beddua etmek imanın bir gereğidir.

[Kavl-i Leyyin]

Numan ibni Beşir radıyAllahu anhüma' dan rivayet edildiğine göre, Rasülullah saîlAllahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:

"Mü'minler birbirlerini sevmekte, birbirlerine acımakta ve birbirlerini korumakta bir vücuda benzerler. Vücudun bir uzvu hasta olduğu zaman, diğer uzuvlar da bu sebeple uykusuzluğa ve ateşli hastalığa tutulurlar." Buharî, Edeb 27; Müslim, Birr 66

[afra]

Resulullah (sav) "Allah'tan hakkıyla haya edin!" buyurdular. Biz: "Ey Allah'ın Resulü, elhamdülillah, biz Allah'tan haya ediyoruz" dedik. Ancak O, şu açıklamayı yaptı: "Söylemek istediğim bu (sizin anladığınız haya) değil. Allah'tan hakkıyla haya etmek, başı ve onun taşıdıklarını, batni ve onun ihtiva ettiklerini muhafaza etmen, ölümü ve toprakta çürümeyi hatırlamandır. Kim ahireti dilerse dünya hayatının zinetini terketmeli, ahireti bu hayata tercih etmelidir. Kim bu söylenenleri yerine getirirse, Allah'tan hakkıyla haya etmiş olur."
(Tirmizi, Kıyamet 25)

[Kavl-i Leyyin]

Mü'minlerin annesi Aişe (r,a) şöyle demiştir: «Bir defa Rasulullah (s.a.s)'in hanımları Ümmü Habibe ile Ümmü Seleme (r.a) Habeşistan'da gördükleri resimlerle süslenmiş bir kiliseye dair konuştular. Sonra buna Rasulullah'a anlattılar. Rasulullah (s.a.s) buyurdu ki:       

   «Onlar içlerinde salih bir kimse çıkıp sonra öldüğünde kabri üzerine bir mescid ve o mescide resimler  yaparlardı. İşte onlar kıyamet gününde yaratıkların en şerlileridir.»  (Buhari-Müslim)

 Ümmül mü'minin Aişe ile Abdullah b. Abbas

(r.a) şöyle demişlerdir:

  «Rasulullah (s.a.s) son hastalığında çektiği zahmetten dolayı yanında bulunan siyah bir elbiseyi ikide bir yüzüne örter dururdu. Elbise sıkıntı verdikçe atıp yüzünü açardı, İşte o halde iken:

  «Yahudi ve hristiyanlara Allah lanet etsin. Nebilerinin kabirlerini kendilerine mescid edindiler» buyurdu. Ki maksadı yahudi ve hristiyanların bu yaptıklarından ümmeti sakındırmaktı.» (Buhari-Müslim)

[Kavl-i Leyyin]

"Paranın kulu yüzüstü düşsün (sürünsün), helak olsun! Dinarın kulu yüzüstü düşsün (sürünsün) helak olsun. Saçaklı ve şatafatlı (gösterişli) elbiselerin kulu yüzüstü düşsün (sürünsün) Mide kulu yüzüstü düşsün (sürünsün) helak olsun, yıkılsın baş aşağı olsun! Bir şerre uğrarsa kurtulmasın ki o, kendisine verildiği zaman razı olur, verilmezse kızar ve gazablanır." (Buhari, Cihad: 7; Rikak: 10; İbn Mace, Zühd: 8.)

[_uMuT_]

Bir kimse bir müslümanın kanının akmasına bir kelimenin ucuyla bile yardım etse, kıyamette alnına ' Allah'ın rahmetinden payı yoktur ' diye yazılır

Ravi: Hz.İbni Ömer (R.a.) - Ramûz El-Ehadis

[afra]

Allah bir kuluna hayır murad ettimi onun cezasını tacil edip dünyada verir; bir kulu hakkında da kötülük murad ettimi onun günahlarını tutar, Kıyamet günü cezasını verir.
(Tirmizi, Zühd 57)