kalemin dili / kalem ile hasbihal

[vuslat]

Allah'ın adıyla başlarım...

Değerli dostlar, kendi kalemim'den kısa ve öz ifadelerimi bu sayfada sizlerle paylaşacağım inş. Dilerseniz sizlerde kendi kaleminizden yazılmış sözleriniz ile bana eşlik edebilirsiniz...

[vuslat]

Ey meltem rüzgârı!
Selamımı ulaştır en sevgiliye,
Ona de ki;
Hasta olan vuslat’tır!
Hüseyin can, ayrılıktan çok mu uzaktır?

[kördüğüm]

takipteyim inş..söz söylemek beni aşar...kaleme kuvvet.

[vuslat]

..söz söylemek beni aşar...

Herkesin söyleyeceği bir sözü vardır.

[vuslat]

Ey vuslat!
Susuşum, sözümü esirgemekten değil...Sözün keskin bakışından kaçışındandır. Söz acıyan yanımdır. Acıma derman bulamıyorum ki, sukuta söz bileyeyim!
Kalemim kırılgan, yazamıyor.  Kelimelerim sıkılgan, ANLATAMIYOR! İfadelerim hece hece küllenmiş; sükût bahçesinde aç susuz kalmış bir mülteci şimdi...

[têkoşîn]

yüreğine sağlık abi...

Bırak! cümlelerin yürek zindanında mahkum kalsın
kelimelerin feryad etsin harflere bölünürken...
Bırak! harflerin mürekkebe dönsün kanına karışsın
damarlarından gözlerine kanlı yaşlar akıtsın...

[Réçevané Fatıma]

dedi : vuslat mı? hicran mı?
dedim : bilmiyorum ...
dedi : vuslat mı? hicran mı?
dedim : her ikisi de!
dedi : vuslat olduğu zaman hicran, hicran olduğu zaman vuslat güzeldir...
dedim : yani gül ile bülbül bunca zaman vuslatı belerken, kavuşmada hicranı mı özleyecekler?
dedi : Evet. Gül ile bülbül'ü bir arada tutan sebeplerdir! Onlar, birbirlerinden ayrı olduklarını zannettikleri zamanı, ASLINDA bİrbirlerinin yanıbaşlarında geçirirler...
dedim : yani gül hem bülbülden ayrı, hem de onunla beraber mi...GEÇİRİYOR!
dedi : Gül bülbül'de, bülbül de gül'de GÜZELDİR... Öyleyse buna sebep olan nedir ?
dedim : en sevgiliye olan AŞK'tandır!!!


yüreğine sağlık...

[vuslat]

yüreğine sağlık abi...

Allah razı olsun abi

yüreğine sağlık...

Allah razı olsun.

... Devamını bekleriz inş.

[vuslat]

Hazan Yeli Değdi gönlüme Ey gül!
Ayrılık yüzünden, bağrıma ateş değdi yanıyor...
Göğsüm lâleler gibi dağlandı, kanıyor.
Sen güller bahçesinde sevinç içinde kal!
Ben de bülbüllerle ağlayıp ağıtlar yakayım.

[vuslat]

Âşıkların aşk lezzetinden tat aldığı tek an; vuslat anıdır. Âşık maşukuna varmış,  neşesine kavuşmuştur artık.
Sevgilinin kucağında son nefesini vermiş, ondan geri kalan her şeye göz kırpmıştır.
Esir-i aşk haliyle, sevgilisi dışında her şeyi yakmıştır. Küllerinden geriye hiçbir şey bırakmamıştır.  Öyle bir kavuşma olmuştur ki, katman-ı aşktaki melekiyet derecesine ulaşmış, Melekler bile ona Gıpta etmiştir. Zira o artık 'Şahit' olmuştur.